Buitenlandse investeerders mijden Suriname


Buitenlandse investeringen dragen in het algemeen rechtstreeks bij tot de economische groei en werkgelegenheid van een land. Bedrijven die ergens in den verre vreemde investeren, doen dit vaak na een gedegen afweging. Ze willen dat hun missie slaagt en zetten daar innovatieve- en hoogwaardige technologieën voor in. Bovendien geven ze belangrijke informatie over de kwaliteit van het vestigingsklimaat in het desbetreffende land..

Vaak bevindt zich in elk land een ontwikkelings- en adviesbureau dat buitenlandse bedrijven die willen investeren in het desbetreffende land, helpt en adviseert. Men geeft strategisch advies en praktische hulp. Hierbij kan het gaan om nieuwe investeringen of een uitbreiding daarvan. Het ontwikkelings- en adviesbureau werkt nauw samen met het netwerk van ambassades, consulaten-generaal en Business Support offices over de hele wereld.

Verder zijn het er ook acquisitiekantoren die contact leggen met potentiële investeerders die zich in een bepaald land willen vestigen. Vanuit het ontvangende land wordt een investeringsproject verder begeleid. Dat gebeurt in samenwerking met de regionale ontwikkelingsmaatschappijen. In landen waar geen actieve acquisitie plaatsvindt, is er overleg met ambassades en consulaten. Regionale Ontwikkelingsmaatschappijen versterken de economische structuur van regio’s. Ze doen dit door:

.• Buitenlandse investeerders binnen de regio te halen en ervoor te zorgen dat ze daar blijven.
.• Bedrijventerreinen te ontwikkelen en de bedrijfsomgeving te versterken.
.• Ontwikkeling en innovatie te bevorderen.
.• Risicokapitaal te verstrekken

De belangrijkste investeerders komen doorgaans uit Noord-Amerika, West-Europa en Japan. Nieuwe investeringen komen uit opkomende markten als China en India. Interessante mogelijkheden bieden Maleisië en Singapore, het Midden-Oosten en eventueel Brazilië.

Suriname heeft als land geen goed vestigingsklimaat. De voornaamste nadelen zijn: .• ongunstige centrale geografische ligging;
.• waardeloze infrastructuur, slechte verbindingen met mogelijk economisch interessant achterland;
.• een dorps aandoende haven, deerniswekkende luchthaven incl. een moerassige luggage handling.
.• archaà¯sch aandoende internetstructuur;
.• laagopgeleide en te lokaal georiënteerde beroepsbevolking.

Suriname kent geen kenniseconomie waardoor men buitenlandse investeringen op dit gebied zou kunnen aantrekken. Er gaat ook geen aandacht uit naar de opstart van promotionele activiteiten in het buitenland, evenmin naar een strategische reisagenda met afspraken over de handels- en acquisitiemissies. Het enige opvallende zijn de kostbare buitenlandse reizen waarmee zittende ministers hun ambtsperiode vervullen.

Blijkens een onderzoek van de Economische Commissie voor Latijns-Amerika en het Caraà¯bisch Gebied, afgekort Eclac, zouden buitenlandse investeerders Suriname haast in een panische angst mijden. Suriname zou volgens deze organisatie onderaan aan de lijst staan van landen in de regio waar buitenlandse ondernemingen en financieringsmaatschappijen geld in zouden willen steken. Bovengenoemde factoren zijn er debet aan dat veel ondernemers hun geld elders investeren. Daardoor is Suriname volgens schattingen van Eclac de afgelopen tien jaar zeker 100 miljoen euro misgelopen. Als het gaat om het aantrekken van buitenlands kapitaal zijn Trinidad en Tobago ontegenzeggelijk de koplopers in het Caraibisch gebied. Sinds 1997 is in de eilandenstaat, die wordt beschouwd als het Hongkong van de regio, al meer dan 600 miljoen euro door buitenlandse bedrijven geà¯nvesteerd.

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled