Valse Beloftes


Zijn naam kan ik niet noemen. Al had ik hem graag aan de schandpaal genageld. Het is geheim, alhoewel velen het verhaal moeten kennen. Het speelde zich af in het verleden. Het was in de jaren ’70 dat een jonge vrouw, ik noem haar Radha, in Suriname verliefd werd. De jongen in kwestie voelde ook vlinders in zijn buik en ze kregen een relatie. Hij, laten we hem Govind noemen, beloofde met haar te trouwen. Govind had mooie woorden en Radha had geen reden om hem niet te geloven. De familie van de jongedame kreeg al gauw in de gaten wat er speelde. Er moest daarom getrouwd worden. Een bezoek aan de ouders van de jongen was nu aan de orde. Helaas bracht het bezoek niets op. Integendeel. De ouders vonden het meisje niet geschikt. Bovendien moest hun zoon nog verder studeren. Govind had gedurende het gesprek de hele tijd gezwegen. Radha en haar familie stonden voor schut. Als de familie weer huiswaarts keert, springt Govind op zijn brommer en scheurt er achter aan. Hij jankt om vergiffenis, hij wilde wel met Radha trouwen. Radha geeft hem keer op keer nog een kans om zijn ouders de waarheid te vertellen, maar Govind zwijgt als het graf.

Dan besluit de jonge vrouw haar geluk elders te zoeken. Ze vertrekt naar Nederland. Radha, slechts 20 jaar, probeert alleen in het vreemde koude kikkerlandje een nieuw bestaan op te bouwen terwijl Govind haar nog steeds brieven met loze beloftes erin stuurt.

Als ze bijna 4 maanden in Nederland is, maakt ze zich zorgen. Haar ongesteldheid blijft uit. Al snel blijkt Radha zwanger te zijn. Als Govind het nieuws hoort, komen er opnieuw vele valse beloftes uit Paramaribo. Dan besluit Radha het alleen te doen en hem te vergeten. Ze ontmoet een ander, die haar liefde wel waard is. Samen voeden ze haar zoon op en ze krijgen nog meer kinderen.

Eind goed al goed zal je denken. Dat is ook zo, dat wil zeggen totdat…totdat een jongeman bijna 30 jaar later zijn diepe verlangen uitsprak.

Moeder wilde het verhaal misschien begraven, maar haar oudste zoon had een grote wens. Hij wilde zijn vader leren kennen. Nog één maal rakelde Radha de geschiedenis op. Ze zocht naar Govind en vond hem. Hier in Nederland. Nog één maal kreeg ze te maken met het laffe karakter van de man waarop zij ooit verliefd was.Govind, die nu leraar op een school was, liet het afweten, had wederom loze beloftes en een kenau als vrouw. Hij wilde zijn zoon niet leren kennen. Voor hem einde verhaal. Maar hoe zit het met de zoon van Radha? Zal hij het ooit af kunnen sluiten?

De zoon van Radha is geen vreemde van mij. Ik voel intens diepe haat voor een vader die zijn zoon het recht ontzegt om hem in elk geval één maal in de ogen te kunnen kijken. Kan zo iemand zichzelf nog in de ogen kijken?

Wordt misschien vervolgd…

Rosa de Sousa

(De namen in dit verhaal zijn fictief !)

Reacties
  1. Gast
    september 28, 2006 om 3:56 am

    JEETJE

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled