Hindoestanen in de Nederlandse politiek, waarom niet?


In de komende Tweede Kamerverkiezingen hebben zich slechts twee Hindoestanen verkiesbaar gesteld. Twee dames, namelijk Nirmala Rambocus voor het Christen Democratisch Appel en Gaitrie Pahladsing-Bharos voor de Democraten ’66 (D’66). Waarom zijn er zo weinig Hindoestaanse politici?

In de volksvertegenwoordiging hebben zich de afgelopen periodes slechts twee Hindoestanen zich een beetje kunnen profileren, Kamerlid Ramlal voor het CDA en Kamerlid en bekend Tv-persoonlijkheid Tara Oedayradjsingh-Varma voor GroenLinks, de partij die zich ronduit belachelijk heeft gemaakt tijdens de affaire Singh-Varma, zoals dat in TROS-Opgelichttaal heet. Helaas heeft de heer Ramlal, psycholoog van huis uit, zich onvoldoende kunnen profileren. Tante Tara, zoals ze door velen wordt genoemd, heeft zich heel goed kunnen profileren met de parlementaire enquàªte Bijlmerramp en met haar sociale werk in de achterstandsbuurten van Amsterdam. Daardoor heeft ze veel aanhangers gevonden die op haar stemden bij de afgelopen verkiezingen. Dat ze op televisie kwam was altijd erg goed voor haar, maar het werd haar uiteindelijk ook fataal. Mijnheer Ramlal was niet echt zichtbaar in de media. Hij kwam niet vaak op TV. Een enkele keer misschien, maar dat was niet genoeg. 

Publiciteit is een belangrijk gegeven in de politiek. Je moet ervoor zorgen dat je zoveel mogelijk in de media komt. Het hoeft niet eens altijd positief te zijn, maar maak het niet al te bont, want anders word je aangezien voor een domme buitenlander. Wees inhoudelijk en maak een performance. Kijk maar naar Pim Fortuyn, hij heeft een topperformance en scoort constant. Of hij inhoud heeft is nog maar de vraag, maar hij doet Nederland wel schudden op haar grondvesten. Tegen de gezapigheid van Paars is zijn credo!

Hindoestaanse politici hebben meestal ervaring in lokale of regionale politiek. Ze hebben gezeteld in gemeenteraden of in de Provinciale Staten. Door die ervaring op microniveau denken ze meteen de macropolitiek in te kunnen. Nope, niets is minder waar! Het is namelijk zo dat het werk op een hoger niveau ook veel zwaarder wordt. Je krijgt veel meer verantwoordelijkheden en veel meer praktische zaken zullen je de tijd ontnemen. Met praktische zaken bedoel ik vergaderen, inlezen, researchen, schrijven, nadenken, spreken en eigenlijk het allerbelangrijkste: het contact met de burger onderhouden. Doordat je verzuipt in de stukken die je moet doornemen en behandelen heb je geen tijd om het contact met het veld en je achterban te houden. Bovendien heb je geen tijd voor een normaal gezinsleven. In de Kamer zetelen betekent veel werk tot in de avonduren. De hele dag vergaderen, bijeenkomsten bezoeken en reizen, ’s avonds heb je de tijd om de vergaderstukken te lezen. Als je dat niet dagelijks doet neemt de stapel papier steeds meer toe, totdat je niet meer capabel bent om deel te nemen aan de debatten in de Kamer. 

Door al die stukken en het babbelen op hoog niveau heb je geen contact meer met het echte werkveld, waar het eigenlijk om draait. Doordat je minder tijd hebt voor de burgers en voor je eigen partijachterban, speel je jezelf buiten de picture. De kiezer kent je niet meer bij de verkiezingen en zal geen tweede keer op je stemmen. Bovendien is er grote kans dat de gemeenschap het vertrouwen in je kwijtraakt als blijkt dat je niet direct iets doet voor de Hindoestanen. Kijk, een Holi viering op de Dam of een gekleurde fontein in Rotterdam bewerkstelligen is iets, maar het integratiebeleid van een heel land bedenken is toch wat anders. 
Aangezien je ‘niets’ hebt gedaan voor specifiek de Hindoestanen, zul je vele Hindoestaanse kiezers verliezen. Ze willen namelijk spijkers met koppen zien en flinke doorgehakte knopen. Minder dan dat wordt niet getolereerd. Men vergeet dat een volksvertegenwoordiger oftewel een Kamerlid daar zit om het algemene belang te dienen en niet speciaal voor een enkele groep. 

Hindoestanen in de politiek? Waarom niet? Zorg eerst voor een degelijke politieke uitstraling, kennis, inhoud, performance en zorg ervoor dat je je 24 uur per dag kunt wijden aan dit werk, want je dient het algemene belang.

Perdiep Ramesar

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled