Bronwateroorlog in Suriname
Paramaribo .– Sinds een internationaal gezelschap er kond van deed dat Suriname het schoonste zoetwater op deze planeet heeft, is haast iedere Surinamer van start gegaan met zijn eigen bedrijf om het rivierwater te raffineren , te bottelen en het vervolgens te presenteren als een levenselixer. Maar liefst veertien vergunningen voor het bottelen van water (en/of de productie van non-alcoholische dranken) werden tussen 2005 en 2009 afgegeven. Deze explosieve groei van de bronwatersector schreeuwt om wetgeving en voor ordening. Je hebt tegenwoordig zoveel merken water op de markt in Suriname. Een ieder beweert dat het om puur bronwater van topkwaliteit gaat terwijl er niet zelden gewoon slootwater in de flessen zit.
Paramaribo .– Sinds een internationaal gezelschap er kond van deed dat Suriname het schoonste zoetwater op deze planeet heeft, is haast iedere Surinamer van start gegaan met zijn eigen bedrijf om het rivierwater te raffineren , te bottelen en het vervolgens te presenteren als een levenselixer. Maar liefst veertien vergunningen voor het bottelen van water (en/of de productie van non-alcoholische dranken) werden tussen 2005 en 2009 afgegeven. Deze explosieve groei van de bronwatersector schreeuwt om wetgeving en voor ordening. Je hebt tegenwoordig zoveel merken water op de markt in Suriname. Een ieder beweert dat het om puur bronwater van topkwaliteit gaat terwijl er niet zelden gewoon slootwater in de flessen zit.
Surinaamse middenstanders houden van overdadigheid en galopperen zich met een sneuvelbereidheid te pletter als het hen om de heilige strijd maar gaat. Het is onduidelijk hoeveel merken gebotteld water in Suriname geproduceerd worden. De regering werd flink aan de tand gevoeld in het parlement tijdens de voorronde van de begrotingsbehandeling van het huidige dienstjaar over de situatie in de watersector. “Het is allemaal onoverzichtelijk. Men kan niet aangeven hoeveel merken er werkelijk op de markt zijn en wie zich wel en niet houdt aan veiligheidsvoorwaarden,.” luidde onder meer de kritiek in het hoogste college.
Er ontbreekt een wetgeving voor het reguleren van de export. Zelfs een beschermde status uitroepen over gebieden zoals het district Para waar ’s lands belangrijkste waterbronnen zijn, behoren tot zaken die nader bekeken moeten worden. Er zou in kwalitatief opzicht een onderzoek moeten worden gedaan naar de al merken die rijkelijk worden aangeprezen.



