Wij – Ik cultuur


SpecialsDe meeste allochtonen mensen komen voor een dilemma te staan. Er ontstaat vaak botsingen tussen de “wij”en “ik”cultuur. Ze verlaten hun land van herkomst en komen naar een ander land om een beter bestaan op te bouwen. Kinderen die integreren zich gauw en makkelijker dan de volwassenen. In de meeste gevallen nemen ze de “ik”cultuur over en vermijden ze de “wij”cultuur. Wat houden “ik” en “wij”cultuur nou in?

De “ik “cultuur heeft meer te maken met de westerse cultuur waar men heel assertief is, waar kinderen van jongs af aan leren een eigen wil te creëren. De opvoeding verloopt ook anders dan in de “wij”cultuur. Daar is er een enorme tegenstelling, alles wordt voor je bepaald, als je te assertief bent, ziet men dat als brutaliteit. 

In de “wij”cultuur heb je een hoofdpersoon die de touwtjes in handen heeft. Dit verschilt nogal per geval, want soms is het een oudere oom of tante, maar soms kan het binnen het gezin zijn; vader of moeder. Wat wel eens voorkomt is dat de oma of opa het voor zeggen heeft. In de “ik”cultuur kennen we dat niet. Daar beslis je zelf wat je wilt doen, want het is toch je eigen leven waar je eigen baas bent.

Beide culturen hebben zo hun voor- en nadelen. Maar de grootste vraag is; waar moet je nou voor gaan, voor de “ik”of “wij”cultuur? Moet jij je eigen waarden en normen verwaarlozen om zelf assertief te wezen?

Ouders uit de “wij”cultuur bedoelen het goed. Maar soms wordt dit iets te veel. Denk er maar bijvoorbeeld aan dat ouders beslissen met wie je moet trouwen. Gebeurt vaak in de “wij”cultuur, de “ik “cultuur daarentegen geeft je veel meer vrijheid.

Jongeren zelf komen ook vaak voor zo een keuze te staan, en mocht je als lid van een “wij”cultuur toch kiezen voor de “ik”cultuur word je in veel gevallen verstoten. Kinderen die voor de “wij”cultuur kiezen, ondervinden in latere levensfases problemen. Dit hoeft niet altijd het geval te zijn, maar problemen die er kunnen opduiken zijn: Als ze zelf keuzes moeten maken, dat dit niet makkelijk verloopt, want ze hebben toch niet echt leren kiezen, want er werd toch voor hen nagedacht en gekozen. Zelfstandige handelingen kunnen moeizaam verlopen. Ze schakelen derden dan in, voor eventuele advies. Ik denk dat ouders een balans moeten vinden tussen het “wij”en “ik” cultuur. Ze moeten kinderen leren om op een bepaald traject zelfstandig te zijn en ook hun eigen beslissingen met daaraan gekoppeld de verantwoordelijkheid te kunnen nemen. Dan hoef er niet altijd een botsing te zijn tussen de “ik”en “wij”cultuur.

Dushi

Reacties
  1. Gast
    april 25, 2006 om 9:14 am

    :upset :upset :upset :upset :upset

  2. Gast
    september 15, 2006 om 9:30 am

    😕 😕 😕 😕 😕 😕 😕 😕 😡 🙁 :cry 😕 :eek :upset :zzz :sigh 😡 🙁 :cry

  3. Gast
    oktober 10, 2006 om 2:55 pm

    :grin

  4. gast123456
    september 15, 2009 om 4:02 pm

    😀 ;D >:( 😛 :-\ :-* :-*[url][/url][url][/url][i][/i][i][/i][i][/i][i][/i]

  5. Fryslan93
    juni 24, 2010 om 3:48 pm

    Goede blog, helpt me flink met het leren voor een maatschappijleer-toets. (Y)

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled