Tjoekoe
Gedurende mijn stage in Suriname nam ik een interview af van een .´boeroe.´ (een afstammeling van een Nederlandse kolonist, die na de onafhankelijkheid in Suriname is gebleven). Hij zei: `Tjoekoe is een typisch Surinaams gerecht dat gebruikelijk onder de tafel wordt gegeten.’ In het begin lag ik in een deuk wegens zijn metafoor, maar daarna besefte ik dat dit `Surinaamse gerecht` een ernstige zaak is. Hij gaf me een aantal voorbeelden van `tjoekoe` in het dagelijkse leven. Een landbouwer wilde een nieuwe soort heliconia (tropische bloem, typerend voor Suriname) produceren in Suriname. Hij ging naar Jamaica en haalde een aantal proefexemplaren op. Maar dat bepaalde soort heliconia was verboden in Suriname, wegens een bepaalde bacterie. Meneer de landbouwer geeft meneer de douanier op Zanderij een goed gevulde envelop met Surinaamse guldens en de proefexemplaren mochten Suriname binnenkomen. Drie maanden later stierven alle planten op zijn 10 hectare grond af, wegens `onbekende redenen`.
Ik was niet onder de indruk van dit voorbeeld. Het was het verdiende loon van de landbouwer. De consultant gaf me nog een voorbeeld over het bekende gerucht van Zanderij. Het was een gerucht, ik weet niet of dit op waarheid is gebaseerd. Op de nationale luchthaven van Suriname stond er ooit een beveiligingsmonitor, waarmee Surinaamse groente en fruit werden gecontroleerd. Vooral in Surinaamse groente wordt er veel drugs geëxporteerd naar Europa. Een bepaalde Surinamer was hier niet blij mee. Hij maakte een gul bedrag over naar het rekeningnummer van een medewerker op Zanderij, waarna de medewerker .´per ongeluk.´ een kopje koffie liet vallen over de beveiligingsmonitor, waardoor deze sindsdien defect is en tot op heden niet gerepareerd is. De drugs konden makkelijker naar Europa, verslaafden werden voorzien en levens werden verwoest.
Er volgden nog meer voorbeelden van de Surinaamse consultant. Van politieke figuren en projectgelden uit Nederland. Van vooraanstaande Surinamers en de methode waarop ze vooraanstaand zijn geworden. Van corruptie bij Surinaamse bedrijven. .´s Avonds lag ik in de hangmat van mijn tante en kon ik maar aan één ding denken: tjoekoe. Hoeveel mensen zijn hierdoor groot of klein geworden? Wie is te vertrouwen in dit land? Mijn tante vroeg waarover ik piekerde en ik vertelde het verhaal. Ze vertelde me over een ver familielid van me, die een hartoperatie moest ondergaan en was opgenomen in .´s Lands ziekenhuis, een oud en bevallig gebouw in het hartje van Paramaribo. Hij had de operatie nodig, maar de cardioloog bleef het uitstellen. De familie begreep de situatie, maar had geen geld voor tjoekoe. Aan de arts werd nog een laatste keer verzocht om de patiënt over te plaatsen naar het Academisch Ziekenhuis en de operatie te voltrekken. De familie verkocht een paar sieraden en andere waardevolle goederen. De envelop met geld werd op tafel neergelegd, met twee vingers naar de arts geschoven. Op dinsdagmiddag zou de patiënt geopereerd worden. Dinsdagochtend overleed hij.
Ambtenaren zweren trouw aan hun land, terwijl ze steekpenningen aannemen. Artsen leggen de eed van Hypocrates af, terwijl ze tjoekoe vragen voor operaties. Bedrijven betalen liever tjoekoe, dan dat ze tijd en geld besteden aan ontwikkelingsprojecten. Tjoekoe is geen Surinaams gerecht, het is de nekslag van Suriname. Ik heb er alles voor over om Suriname erboven op te helpen. Maar waarschijnlijk zou ik er ook tjoekoe voor moeten betalen.
Varishna




Beste columnist,
Daar waar de ene
dief zich weet te
onderscheiden van
de andere zit \’m niet zozeer in de equivalente handelwijze maar in de
geestelijke
\”verpakking\”.
De Nederlandse geestelijke leider Bolkenstein orakelde zelf ook
eens dat Suriname een roversnest is.
Kort daarna gaven politici uit de
tweede kamer Nederland zelf allerlei bijnamen:
* sorry-maatschappij
* fraude maatschappij
* subsidie paradijs
etc. etc.
De vraag die boven onze kalende kruin
talmt is het volgende:
\” Waar zouden wij de corrupte inborst van een samenleving/staat
aan moeten aflezen:
aan de keurige grijze slapen en
afgesteken gezichten of aan iets anders \”.
ik heb je verhaal met heel veel plezier gelezen en ik kan je een ding zeggen het is de waarheid, precies zo gaan de dingen in suriname :grin