Tjandrika Rangoe – Aantal echtscheidingen onder Hindoestanen is heel erg groot
Tjandrika coà¶rdineert en geeft werkbegeleiding aan Algemeen Maatschappelijk Werk en Stedelijk Maatschappelijk Werk binnen Welzijns Organisatie Centrum Den Haag. Hij heeft spreekuur, en veel Hindoestanen komen dan naar hem toe. Maandag en woensdagochtend bij Eekta Bhavan en donderdag in de Elandstraat. Tjandrika voelt zich zeer betrokken bij de Hindoestaanse maatschappij, en houdt daarom nog spreekuren, hij wil op deze manier feeling houden met de Hindoestanen in de samenleving en hun problemen.
Het aantal echtscheidingen onder Hindoestanen is heel erg groot. Dit leidt onder meer tot vele depressies, traumatisering en tot veel zelfmoordpogingen..
Momenteel is dit het grootste probleem waarmee mensen naar Tjandrika toekomen. De grootste groep zit tussen de 25 .– 45 jaar die vooral met huwelijksproblemen te maken hebben. Deze mensen worden soms door huisartsen of door anderen naar Tjandrika doorgestuurd.
Deze problemen bij de Hindoestaanse jongeren komen vooral o.a. doordat ze te vroeg getrouwd zijn. Ze trouwen als ze rond 18, 19, 20 jaar en bij 24 jaar gaan ze weer scheiden. Op zo’n jonge leeftijd kennen ze elkaar niet goed en is de toekomstvisie niet duidelijk. Ze zijn niet goed voorbereid op de toekomst, bovendien krijgen ze ook te maken met veel bemoeienissen van de ouders. Dit escaleert dan wel een keer. Een ander groot probleem is ook dat mensen gewoon verliefd zijn geworden op iemand anders. Er zijn ook 40-jarigen die uit verliefdheid hun relatie beëindigen.
In Suriname trouwden mensen rond dezelfde leeftijd, maar dit leidde niet tot scheidingen. Dit komt omdat de maatschappelijke/sociale situatie in Suriname anders was. Men was vooral ook economisch afhankelijk van elkaar en was de sociale controle best wel groot, dus men ging niet zo snel uit elkaar. Nu is men meer emotioneel afhankelijk van elkaar.
Geloofsverschil speelt niet echt meer zo een grote rol. De bemoeienissen van wederzijdse ouders is de grootste oorzaak van problemen bij jonggehuwden. Mensen gaan pas naar maatschappelijk werkers toe als de situatie al geëscaleerd is.
Volgens Tjandrika is er geen verschil tussen huwelijken uit liefde en gearrangeerde huwelijken. Deze houden even lang stand. Het is meer het tijdsbeeld en de problemen, die invloed hebben.
Het idee dat de jongen in een relatie ouder moet zijn dan het meisje en ook hoger geschoold moet zijn dan het meisje is volgens Tjandrika wel achterhaald. Het wordt langzamerhand wel bij de Hindoestanen geaccepteerd, als het andersom het geval is. Bij sommigen ontstaan er wel communicatieve problemen vanwege het ontwikkelingsverschil.
Huwelijkspartners die uit Suriname zijn gehaald hebben aanpassingsproblemen, die op beide partners neerslaat. Communicatie gaat ook heel anders. Het is hier in Nederland toch wereldser en mensen moeten daaraan wennen. Sommigen doen het inderdaad voor een Nederlands paspoort of verblijfsvergunning, dus die huwelijken hebben geen kans van slagen. Eigenlijk zouden Surinamers ook een inburgeringscursus moeten krijgen, maar dat is nu ook verplicht gesteld met de Inburgeringswet.
Het aantal zelfmoordpogingen onder Hindoestaanse meisjes is vrij hoog en in de meeste gevallen heeft het te maken met vriendjes, relaties of huwelijken. Relatieconflicten leiden tot depressies en zelfmoordpogingen. Ook als de kinderen lijden onder de scheiding van de ouders, gebruiken ze dit als schreeuw om aandacht. Meestal is er ook geen goede begeleiding/aandacht voor de kinderen.
Tjandrika laat mensen apart op gesprek komen. Daarna kunnen ze samen op gesprek komen, als er behoefte is. Als kinderen ook een rol spelen, worden ze later ook bij de gesprekken betrokken.
Volgens Tjandrika zou het een oplossing zijn als mensen eerder hulp zoeken, niet als het geëscaleerd is. Een huwelijkstherapeut ofzo. Als familie het probleem is, dan wordt de familie ook bij de gesprekken betrokken. Ze krijgen dan hulp om meer structuur in hun leven te krijgen en goede omgangsvormen te creëren.
Tjandrika denkt dat pandit en maulana’s hierin misschien een rol zouden moeten gaan spelen. Misschien een samenwerking tussen maatschappelijk werkers en geestelijke leiders. Hij vindt ook dat er meer onderzoek moet komen naar (para)suà¯cidaal gedrag. Misschien moet men ook kijken naar het opvoedkundig probleem. Ouders hebben problemen met het opvoeden van hun kinderen in deze maatschappij.




hai hoe is het met u? met mij gaat ie wel hoor,als het goed is bent u ook een rangoe!!maar van waar want ik ben ook een rangoe u kunt mij best wel mailen ahdesh_rangoe@hotmail.com ik hoop een mail van u te ontvangen, en iets te weten over u danku veel plezier.
:upset IK WIL JE ZIN
Pap juh bent Toppiejjjjj! 🙂
Hvj!!!!!!!!
Beste ahdesh Rangoe,ik heb jou reaktie gelezen je mag mij nailen. mijn mail is t.rangoe@wocdenhaag.nl groetjes Tjandrika Rangoe
Ik herriner mij nog , tot waar u toe in staat bent geweest om uw wil door te drijven.
De tijd om uzelf te eren zal op een dag ten einde komen.
In dit leven of een volgend meneer Tjandrika Rangoe U zult uw welverdiende beloning ontvangen. 😉
De heer der legerscharen was er toen ik hulpeloos was , en hij heeft alles gezien.
Hij is de beschermer van de onderdrukten.en teneergeslagenen.
G. R. Carrilho