Spirit


Mijn telefoon ging over. Half slapend nam ik op. Met veel moeite zeg ik:”Hallo.” 5 Minuten lang was het stil. Je hoorde alleen iemand ademen. Ik hing weer op. Ik was nauwelijks in slaap gevallen, de telefoon ging weer over. Deed mijn geluid uit, zoals ik al het afgelopen paar maanden moet doen, ook in de middag.

Ik wandel door de stad. De zon schijnt en het was weer gezellig druk in de stad. Ging de Mexx winkel binnen en zag een leuke trui. Ging het
even passen. Wat ik normaal gesproken nooit doet. Opeens hoorde ik een lieve stem:”het staat je goed.” Ik keek verrast om en zag een knappe studente daar staan. Ze kwam naar mij toe en vroeg van wat ik van haar broek vond. En zo raakten we aan de praat.

Ik werd wakker, na een zware nacht. Kon niet meer slapen, dacht constant aan die telefoontjes. Wie kan het nou zijn. Ik poetste mijn tanden en ging douchen. Daarna kleedde ik me aan en ging even mijn mails bekijken. Er was een nieuwe mail van een onbekende afzender, een hotmail adres. Het was een liefdesverklaring. Er stond allerlei persoonlijke info in. Ik pakte snel mijn sigaretten en ging roken op het balkon.

Nadat we onze drankje ophadden, wisselden we onze nummers uit, om dan nog een keer wat leuks te gaan doen. Ik kwam thuis en ze belde me een uur later op. We begonnen weer over ons gesprekje over rare momenten in onze leven en dat soort dingen. Ze had het over haar huisdier, een cavia, die was gestorven toen ze 5 was. En dat ze sindsdien niemand meer wilt verliezen. We spraken weer wat af, voor volgende week. Had haar daarna 7 dagen lang niet meer gesproken. Had haar geprobeerd te bellen of ze nog wel zeker kon. Er was geen gehoor. Ik had een kwartier gewacht en belde haar weer op. Nummer is niet in gebruik. Een ander nummer waarschijnlijk.

Ik verdacht 3 meisjes, die dit had kunnen doen. De grote raadsel was alleen hoe ze aan mijn info konden komen. Op welke basisscholen ik heb gezeten. Zelfs paar dingen die ik niemand ooit heb verteld, dingen die ik had meegemaakt stonden erin. Ze vielen alweer af. Mijn derde peuk gooide ik net weg. En dacht opeens aan haar. Wie was ze? Was het puur toeval dat ze in Mexxx was? Of had ze me de hele tijd gevolgd? Had het gevoel dat ik alles ging over-drijven.

Ik zat op de chat. 3 Maanden na die mail te hebben gehad. Mijn leven die een puinhoop was geworden. Iemand die ik kende, alleen van chat dan, kwam weer bij mij privé. Ze vertelde een verhaaltje van wat ze had meegemaakt. Het ging over niemand meer willen verliezen. Ik begon haar te wantrouwen. Begon een spelletje te spelen met haar. Ze wist alles over me. Ik schrok.

Ik begon na te vragen aan een paar mensen of ze haar kende. Ik kwam via omwegen bij een jongen van de chat. Hij wist waar ze werkte. Bij een callcenter. Een week daarna ging ik er naar toe en wachtte buiten op haar. Ik zag haar. Ze was niet veranderd na die 5 maanden. Ze rende niet weg. Ze keek mij verbaasd aan. En zei doodkalm na het groeten:”Sorry dat ik niet meer kwam. Mijn telefoon was ook gestolen en had daardoor je nummer niet meer. Kon je dus niet bereiken.” Ik keek haar aan en liep weg.

Ik weet niet waarom ik weg liep. Het was zo vreemd. Ze was niet helemaal normaal. Ik weet niet waarom ze daarna niet meer op chat kwam, dat ze me nooit meer belde. Ik weet nu alleen dat je moet oppassen met mensen. Vooral diegene die je alleen kent via Internet.

Reacties

Schrijf een reactie


Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

Login/Register access is temporary disabled