Rust in de Kuip is gewenst
Mijn cluppie heeft weer eens gewonnen (deze keer tegen Volendam), dus de storm genaamd media is enigszins gaan liggen. De algemene teneur blijft echter dat er op dit moment weinig deugt in ‘Ons Kuipke’ bij de club uit Rotterdam Zuid. Eerst even een paar feiten doornemen: Feyenoord is voor aanvang van het seizoen 2003/2004 een viertal belangrijke spelers kwijtgeraakt. Aanvoerder Bosvelt, goalgetter Van Hooijdonk, loopwonder Emerton en dribbelaar Kalou hebben inmiddels elders in Europa hun heil gezocht. Van het vertrek van de laatste twee heb ik niet lang wakker kunnen liggen, omdat deze spelers reeds eerder te kennen gaven dat ze wegwilden. Voor de Australiër Emerton was dit zelfs de reden om de Nederlandse taal toch maar niet machtig te worden, omdat het waarschijnlijk zonde van de moeite zou zijn.
Het vertrek van de leiders Bosvelt en Van Hooijdonk is meer een aderlating voor Feyenoord geweest, omdat het dan wel gaat om de sfeermakende aanvoerder en een zekerheid van een doelpunt of 25. Tot mijn spijt leidde het vertrek van deze twee spelers tot ietwat te emotionele commotie die eigenlijk nergens voor nodig was. Een afscheid in stijl voor beide heren was meer van toepassing geweest gezien hun staat van dienst. Maar goed, gedane zaken nemen geen keer en nu moeten we roeien met de riemen die we hebben in Zuid.
Van het basiselftal dat niet zo lang geleden de UEFA beker in ontvangst mocht nemen zijn Ono, Van Persie, Van Wonderen, Paauwe en Zoetebier nog over. Deze vijf vormen minder dan de helft waardoor gerust gezegd mag worden dat Feyenoord eigenlijk moet bouwen aan een nieuw elftal. Dat het nieuwe team na een tiental wedstrijden nog niet geheel op elkaar ingespeeld is lijkt mij hiermee verklaarbaar en tegelijkertijd ook de oorzaak van het feit dat het spel niet altijd vlekkeloos verloopt. Nog een andere consequentie zal zijn dat de ontmoetingen met Ajax en PSV zeer moeizaam zullen verlopen en dat de uitwedstrijden bij de zogenaamde subtoppers (AZ, Heerenveen, NAC, RKC, Roda JC) ook erg lastig zullen zijn.
Als ik de totnogtoe behaalde resultaten klinisch in ogenschouw neem kom ik tot het volgende. De verloren wedstrijden betroffen die tegen Heerenveen uit en PSV thuis. De laatste is overkomelijk omdat PSV nu eenmaal verder is in de ontwikkeling dan het huidige Feyenoord. Zij spelen immers met een team dat al geruime tijd samenspeelt en dat de laatste vier jaar drie kampioensschalen meenam naar Eindhoven. Als keeper Zoetbier een vrije trap beter verwerkt tegen de Friezen scoort Sibon niet en speelt Feyenoord op z’n minst gelijk in Heerenveen. Gegeven dat in voorgaande jaren hier verloren werd zou het gelijkspel een zeer goede zijn geweest mede omdat Feyenoord die wedstrijd lichtelijk domineerde zonder zelf al te veel kansen weg te geven.
Het sprankelende AZ draait op dit moment als een tierelier waardoor het Rotterdamse behaalde punt in Alkmaar toe te juichen is. Laten we niet vergeten dat PSV verloor in eigen huis van AZ, en dat Ajax een zeer discutabele penalty nodig had om puntverlies in Amsterdam te voorkomen. Ook de uitslag in Kerkrade tegen Roda JC was geen slechte, aangezien kampioenskandidaat PSV in de openingswedstrijd net als Feyenoord gelijkspeelde. Het gelijkspel in Groningen is tot zover het enige echte en onverwachte slechte resultaat. Ook al sta je tegen Real Madrid met 0-3 voor in de eerste helft, een dergelijke voorsprong mag nooit weggegeven worden.
Nuchter de som opmakend vind ik dat tot op heden de prestaties zeer zeker niet tegenvallen. Zolang de wedstrijden gewonnen worden die in mijn ogen gewonnen moeten worden is er niks aan de hand. In de Kuip verwacht ik dan ook minimaal veertien winstpartijen. Om trainer Bert van Marwijk juist nu te ontslaan omdat de achterstand op de nummer één al zeven punten bedraagt vind ik niet reëel. Met de vier eerder genoemde spelers zijn we ook geen landskampioen geworden, hoe goed moet dit nieuwe Feyenoord dan wel presteren? Net als Kees Jansma wens ik daarom de trouwe Feyenoordsupporters geduld en rust toe.
Mr Big



