Reportage – Mela Utrecht
Het zou de laatste Mela van dit jaar in Utrecht worden. Het weer zat opnieuw mee, want de hittegolf hield aan. Ik was nog nooit naar een Mela of Milan geweest. Misschien is dat fout, zelfs voor slechts een halve Hindoestaanse . Het was nogal laat in de avond en we hadden er net een barbecue op zitten, maar ik overtuigde mijn ouders ervan dat we nog even moesten gaan kijken in het Zuiderpark in Utrecht.
We waren duidelijk niet de enigen. Wow, ik had nog nooit zoveel Hindoestanen bij elkaar gezien! Ergens ver aan het eind van het terrein vonden we een parkeerplaats toen we tegen half 10 aankwamen.
Het was al enigszins donker. We betaalden een klein bedrag van 2 euro per persoon en konden toen doorlopen. De sfeer voelde goed, veel beter dan op Kwakoe. De mensen waren een stuk vriendelijker en vrolijker.
De kraampjes op de Mela hadden een leuk aanbod. Indiase sieraden, moerti’s (=religieuze beelden), goedkope c.d.’tjes en natuurlijk veel eten. De toiletten waren schoon maar nogal klein in aantal.
Tegen 10 uur zochten we het grote podium op. Ik ken al die bandjes niet en omdat het zo vreselijk lang duurde voordat die jongens zich ‘warm’ hadden gespeeld, had ik het idee dat het een beetje knullig zou worden à la Kwakoe. Ik had het fout.
Ze (de Eagles , als ik me niet vergis) speelden erg goed.Ook kregen we het geluid te horen uit een mooi verlegen meisje van 17, Rachelle. Ze zong prachtig, echt zuiver. Een m.c. stond haar bij en de crowd werd opgezweept. Vervolgens kwam Jack met zijn hese stem. Hij gaf een complete show. Lekkere Chutney en Bubbling. Er verscheen nog een jongen in een Bob Marley outfit die samen met Jack de boel op zijn kop zette.
Je zou denken dat iedereen nu stond te dansen maar dat viel tegen. Op het stukje waar ik stond, dansten enkel een paar dronken autochtone medelanders. Vlakbij het podium hadden ze er meer zin in.
Tegen half 12 kwam er een andere zangeres genaamd Anita. Ook nu was het geluid weer klasse. De overgang van de party van even daarvoor naar de zoete love song van Anita was echter wat te groot om te overbruggen. Veel mensen haakten af en ook ik voelde de vermoeidheid ineens in mijn benen.
We besloten naar huis te gaan. Al met al was het zeker de moeite waard en de laatste Mela van deze zomer in Amsterdam gaan we ook nog even meepakken.
Rosa de Sousa




uhu jaah
Zuiderpark in Utrecht? 🙂