Overstroming in Mumbai


Ik ben in Suriname geboren en vond het altijd leuk als er weer eens vreselijk hard regende en ons erf onder water kwam te staan, wat niet vaak gebeurde want mijn ouders hadden het erf verhoogd. In Nederland vond ik de regen minder leuk. De regen in Nederland valt heel zeurderig uit de hemel. Het zijn fijne druppels die de hele dag door kunnen gaan. Ik vond het altijd heerlijk om in de regen te spelen toen we nog in Suriname woonden. Ik zit al bijna drie jaren in India en heb ook hier de regentijd meegemaakt, vooral die in Mumbai.

Ik zorgde er altijd voor dat ik binnen was en zodra het even droog was of minder regende dan ging ik er even uit met de paraplu natuurlijk. Ik liep nooit in een plas water, dat is vragen om ziek te worden hier in Mumbai. Mensen poepen overal en gooien overal hun afval of dat nou groente of rotte vis afval is, dat maakt hun allemaal niets uit. In Mumbai krioelt dan ook van de kakkerlakken en ratten. Ook word er door de Mumbaikers overal gespuugd en geplast. Als het dan regent, vermengt alles zich met elkaar en is dat wordt dan een goede massala voor allerlei ziektes.

Tot nu toe kon ik voorkomen om in het smerige water op straat te lopen maar toen gebeurde datgene waar ik al die tijd bang voor was. Juli is het eigenlijk regentijd, maar veel water was er nog niet uit de hemel gevallen tot 26 juli 2005. Het was erg warm, soms tot verstikkend toe. Lang leve de airconditioning waar ik op mijn kantoor en thuis gebruik van kan maken om niet levend te worden gekookt. Ik besloot op die bewuste 26 juli vroeg richting huis te gaan want ik wilde nog even naar het cybercafé. Ik had toen nog geen Internet aansluiting thuis. Het was er heel zonnig en niets leek erop dat het zou gaan regenen die dag.

Ik was ongeveer twee uren in het cybercafé toen ik besloot om naar huis te gaan. Ik kwam naar buiten en zag dat de mensen heel onrustig heen en weer rennen. Eén van de jongens zei nog tegen me:’when you are inside, you don’t know what happens outside’. Het cybercafé is in een smal straatje, dus zag ik de hoofdweg niet, Ik zag alleen het water die in de smalle steegjes waren, dat was niet zo veel. Ik liep richting de uitgang van de smalle steegjes en schrok wat ik zag. Het regende heel erg hard, het wel leek alsof iemand steeds duizenden emmers water naar beneden gooide en de straat stond helemaal blank tot enkel hoogte. Daar stond ik dan me afvragend hoe ik thuis moest komen. Een man vroeg me of alles goed was met me en ik vroeg hem of hij een riksja wilde aanhouden zodat ik naar huis kon. De man begon te lachen en vertelde me dat er geen enkele riksja of taxi nog reden. Hoe moest ik thuis komen, moest ik gaan lopen in het smerige water? De man die mij had verteld dat er geen riksja’s of taxi’s reden, gaf me het advies om zo snel mogelijk naar huis te lopen want het kon misschien nog erger worden.

Ik besloot mijn verstand op nul te zetten en alles wat ik kon liep ik richting huis. Ik had mijn paraplu bij om droog te blijven, dat had geen zin, al bij de eerste stappen in de regen was ik kletsnat. Ik zette op een lopen maar dat ging niet snel genoeg in het water. Tijdens het lopen in dat smerige water zag ik hoe de groente afval en dode ratten langs me kwamen drijven. Ik rilde van afschuw en wilde maar één ding, thuis zijn waar ik snel een douche kon nemen. Van de cybercafe tot mijn flatje is drie minuten lopen maar die dag heb ik er dertig minuten over gedaan. Er waren verschillende redenen waarom ik niet hard genoeg kon lopen. Het water dat bij elke stap steeds hoger kwam te staan en de gaten in de weg.

Lolita

 

Reacties
  1. Gast
    maart 16, 2006 om 7:14 pm
    Chumbai

    slaap kindje slaap, in Mumbai loopt een Surinaams Schaap.
    Wat een slaapverwekkend verhaal zeg.
    Je zou zoiets je dierbare en teergeliefde voor het slapen gaan eens moeten voorlezen…..

  2. Gast
    maart 16, 2006 om 8:52 pm

    He jakkes moet er niet aan denken dan te lopen in dat water daar. Bah.

  3. Gast
    maart 20, 2006 om 5:15 pm

    :grin

  4. Gast
    maart 25, 2006 om 1:50 pm
    Shalimar

    Jammer dat je niets vertelt over hoe het verder is gegaan met je ex..de lezers zitten met vragen: wat heeft hij gedaan na je vertrek? heeft hij je gezocht? hoe staat het met je kids…niet geheel onbelangrijk? hoe was je ervaring toen je Ashu voor het eerst zag??

  5. Gast
    maart 25, 2006 om 11:46 pm

    Beste Shalimar, alle verhalen over hoe het mijn kinderen verging nadat ik was wegegaan, hoe mijn ex reageerde toen hij ontdekte dat ik hem had verlaten en de eerst ontmoeting met Ashu, komen zeker nog aan de beurt. Lolita

  6. Gast
    mei 7, 2006 om 10:29 pm

    :roll

  7. Gast
    mei 9, 2006 om 9:31 am

    😕 🙁 😡 :sigh :zzz

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled