Muziek die ondraaglijk intens zindert door ziel en zinnen van de luisteraar
Iedereen heeft herinneringen die hij/zij liever diep in het geheugen wegstopt, alwaar die dan ook blijft talmen tot die een keer klaar is om weer boven te komen drijven. Als oude herinneringen bovenkomen, kun je die uit hun opslagplaats halen en ze vervolgens weer “reanimeren“. Het lijkt alsof de muziekgroep Avishkar middels haar optreden op zaterdag 15 september in het party centrum De Meijert te Mijdrecht onder de naam: Old Memories, geprobeerd heeft aan het emotionele deel van zo’n herinnering luister te geven, uiteraard zonder daarbij de emotionele last van zulk een herinnering te verzwaren. Deze musicband die te pas en onpas bekend staat om haar zogenaamde oude liederen en oude muziek, bracht een bloemlezing aan oude liederen, met tussendoor een paar splinternieuwe songs, gezongen door de Indiase zanger Lucky, ten gehore. Het publieke gezelschap bestond hoofdzakelijk uit mensen van middelbare leeftijd die misschien al een heel leven achter de rug hadden en dit soort gelegenheden als een ultieme avonduitstapje benutten..
Het partycentrum staat er rustiek en statig bij en zou qua binnenhuisarchitectuur niet veel aan ingreep nodig hebben om van de ene op de andere dag getransformeerd te worden tot een uitvaartcentrum. Voor een congresgebouw schort er reeds bij het betreden van dit pand nogal veel aan. Ik werd er als Indian Feelings reporter bijzonder stijlvol ontvangen en kon gelijk aan een voor mij gereserveerde hoge tafel met dito krukken plaats nemen, hoewel ik later op de avond het blikkerige gevoel aan m’n kont tengevolge van de niet bepaald comfortabele zitting, keer op keer op de dansvloer moest zien af te schudden tot een beheersbare eelt op komst. Voor de rest was de gehele service, het eten (behalve de wijn) van voorname kwaliteit, buitengewoon vriendelijke- en hoffelijke organisatoren die echt oog hadden voor kwaliteit etc.
Het openingsnummer van Avishkar dat ik toevallig zelf ook op de keyboard bespeel, klonk amusant en plezant in de oren maar stelde qua virtuoze behendigheid ietwat teleur. Van een toetsenist als en leider van de muziekgroep Avishkar, de heer Ronny Bikharie had ik iets meer aan expressie en improvisatie verwacht in plaats van een beleefd en voorzichtig strelen van de toetsen. Desalniettemin was de muziek van deze band zeer beminnelijk omdat de stijlen waarin deze groep haar muziek kennelijk laat gedijen, sterk uiteen lopen. Met name door de krachtige en weergaloze inbreng van zangeres Anita Oemrawsingh, werd het ene Hindoestaanse genre opgevolgd door het andere. Ronny Bikharie coà¶rdineerde diverse instrumentale partijen vanuit zijn keyboard en imiteerde met behulp van de geavanceerde selectors die op zijn muziekinstrument zijn aangebracht of anders verpot, de dwarsfluit, de sopraan, de altsax, de piano, de trompet etc.. Een enkele keer was er op de “selected- piano.” een met twee handen tegelijk aangeslagen tooncluster hoorbaar.
Hierdoor is zijn muziek, mede door dit soort kunstzinnige visuals, ook visueel aantrekkelijk. In het geheugen van velen zou deze muziekgroep eerder uit andere muzikanten, die eveneens zeer gedreven waren, hebben bestaan maar die voor een gedeelte blijken verdrongen te zijn door een nieuw getalenteerde lichting. De muziek bleef intens, bijna ondraaglijk intens zinderen door de ziel en zinnen van de luisteraars. Stiltes en lange pauzes waren er vanwege het dansgrage publiek, niet. De muziekgroep bood de luisteraar geen kans om te ontspannen. Het was daarom ook geen introverte maar een agressieve muziek die om alles smeekte behalve om een psychologische interpretatie. Je zou verwachten dat achter deze muzikale nijverheid een heel bijzonder leven schuil zou kunnen gaan en een even uitgesproken karakter. Je zou in de biografie van de muzikanten willen duiken om al de paradoxen, het mysterie van haar muziek te kunnen verklaren.
Voor Anita Oemrawsingh als voornoemd en zanger Kries Bharos is toetsenist Ronny Bikharie voor hen één van de meest vooraanstaande vertolkers van de Hindoestaanse muziek, reden waarom beiden zich tot deze groep aangetrokken hebben gevoeld. Zij zingt pas twee jaar in deze band maar liet reeds vanaf haar 16e de eerste betoverende melodieën galmen in haar badkamer en van achter het aanrecht. Een opleiding in de zang heeft zij nooit genoten. Zij is kortom een onmiskenbaar natuurtalent! Haar Nana (= moeders vader ) was naar haar zeggen een gedreven zanger in het genre: Baithak Gana terwijl haar Adja (= vaders vader) haast alle klassieke Indiase instrumenten beheerste, waaronder de Dhol. In Suriname was zij leadsinger van de groep The strangers tot zij eens door Avishkar werd benaderd. Anita Oemrawsingh zingt ook van alles, van kawali’s tot religieuze liederen in zowel mandirs’ als moskeeën. Haar veelzijdigheid wordt in alle openheid geadoreerd en geapprecieerd. De vocale expressie van haar treedt als een woeste energie naar buiten die zowel meedogenloos is als vertederend. Haar stem is een sensatie, een ware klankharmonie waarin al het overbodige op natuurlijke wijze is verwijderd, alsof die tot op het bot zou zijn afgeschraapt. Dat wat er dan overblijft is uitermate precair gepolijst. Haar stemverheffing is geen relativering maar een kwestie van vormbegrip, een minnestrelend geluid tegen de klippen op.
De zangers Kries Bharos en Safi Jahangir zijn ontegenzeglijk twee goede aanwinsten voor Avishkar. Kries Bharos die in deze band al zes jaar actief is, was evenals Oemrawsingh geà¯ntrigeerd geraakt door de muzikale kwaliteiten van Ronny Bikharie. Op zaterdag 15 september bracht hij een paar vrij ingewikkelde nummers van de Indiase zanger Mahendra Kapoor moeiloos te gehore zonder dat er bij het optrekken, het resoneren en met het manoeuvreren met zijn stem oneffenheden hoorbaar waren. Bharos is van huis uit neuropsycholoog, directeur van een scheepvaartbedrijf en beoefent het zingen uit pure liefhebberij. Hij verklaarde dat hij met zangers als Kumar Sanu, Mahendra Kapoor etc. op de planken heeft gestaan. Safi Jahangir is een zanger die een ontstellende volmaaktheid verklankt. Zijn zangkwaliteit is niet karig maar beklemtoont eerder zelfverzekerdheid dan enige vertwijfeling De authenticiteit die zijn stem heeft is dan ook geen toevallige vondst maar getuigt van een resultaat, voortvloeiende uit een jarenlang gericht streven om alleen dat te vertolken wat er vertolkt moet worden. Lucky die op deze avond als special appearance aanschoof naast de reguliere zangers, zong met een ongekunstelde vanzelfsprekendheid die hij ongetwijfeld te danken zal hebben aan zijn Indiase culturele achtergrond. Het floept er bij hem gewoon uit naar buiten alsof het voor hem de gewoonste zaak van de wereld is. De enkele moderne nummers die hij ten gehore bracht resulteerden in een haast digitaal beletterd respect op het voorhoofd van alle luisteraars.
Rabin Gangadin




“Het openingsnummer van Avishkar dat ik toevallig zelf ook op de keyboard bespeel, klonk amusant en plezant in de oren maar stelde qua virtuoze behendigheid ietwat teleur. Van een toetsenist als en leider van de muziekgroep Avishkar, de heer Ronny Bikharie had ik iets meer aan expressie en improvisatie verwacht in plaats van een beleefd en voorzichtig strelen van de toetsen”
HAHAHA Rabin toch, JIJ stelt teleur met deze kromme uitspraak, dat jij het nou “virtuoos behendiger” speelt betekent niet dat het dan alleen juist is… “beleefd en voorzichtig strelen van de toetsen” heet BEHENDIGHEID en CONTROLE..
Nog iets, Improvisatie = bandjes stijl
Leuke tekst verder, maar met dure woorden maak je nog lang geen goede tekst. Geen “bhaiwa” snapt dit..
Groetjes en keep up the good work! 😀
Hallo Pa éh,
in de tekst staat echt niet dat de recensent beweerd zelf te spelen met een virtuoze behendigheid. Van wie heeft u lees-en denkles gehad ?
Guranga djar babie, mét á mét !!
Ik snap wel wat er staat, maar ik snap niet altijd wat de schrijver bedoelt.
Graag simpeler schrijven, om het leesbaar te houden.
maar wel bedankt voor het verslag.
Rabin, je bent een echte dagoe man. Je moet niet zo veel drinken en daarna gaan schrijven. Maf figuur.
quote:Rabin, je bent een echte dagoe man. Je moet niet zo veel drinken en daarna gaan schrijven. Maf figuur.
Unquote: Een schlemiel die in een staat van maximale nuchterheid schrijft alsof diens hersenen omgeven zijn
door alcoholdamp, hoe zullen zijn zinnen eruit zien als betrokkene daadwerkelijk dronken zou zijn?