De Taal Der Liefde: Hindoestanen op Azijn


Hoewel ik er volstrekt geen moeite mee heb dat Hindoestanen in het algemeen in tegenstelling tot andere etnische groepen geen eenheidsworst vormen maar elkaar juist met een allesomvattende blik controleren en elkaars vooruitgang en ondergang secuur in kaart brengen, gaat het mij wel erg ver wanneer leden uit deze etnische groep de zogeheten eigen achterban gebruiken om hogerop te klimmen. Iedere keer als ik een raket de onmetelijke ruimte in zie gaan en die dan een gedeelte van zich afstoot, moet ik in overdrachtelijke zin steeds denken aan een Hindoestaan in vooruitgang.

Het is in één adem een mondvol verwijt maar de werkelijkheid liegt er niet om. Op het moment dat men gesetteld is floept de stereotype domme Hindoestaanse arrogantie conform de straffe steekvlam die de vitale uiteinde van de raket verlaat, naar buiten. De eenmaal timide onderdanigheid is opeens omgeslagen in een opzichtig opwaarts- en voorwaarts klapwieken, het geoliede half Hollands ratjetoe in een geforceerd statig diplomatieke retoriek en de reumatische tred in een looppas, waar wijlen Michael Jackson jaloers naar zou kunnen kijken. Was het soms hierdoor dat Creolen tegen Hindoestanen vaak zeiden: ‘koelie é go tan koelie’. Ik snapte deze denigrerende kwalificatie in het begin niet en begon uit kwaadheid juist een garf aan nog denigrerende schimpscheuten, waarmee de schepper mij royaal heeft bevracht, aan het adres van de Creool af te vuren tot ik getuige mocht zijn van een staaltje koelie –isme als onderstaand.

Nadat ik mij met mijn blikken nonchalant dwalend over de verfrissende binnenhuis architectuur van het Haagse stadhuis bij de receptie had gemeld voor een gesprek met een Bhaywa ( = laatdunkende uitdrukking voor een Hindoestaans knaapje, ietwat vergelijkbaar met de aanduiding Kees onder Nederlanders ) met wie ik een afspraak had, koos ik ervoor te sjansen met mijn eigen weerkaatste beeld in de spiegels in plaats van mij een plek te forceren tussen de wachtende mensen op één van de talrijke zitbanken. Deze laatste zou mij beslist terug doen keren naar mijn antieke (?) Surinaamse periode toen er voor het kleinste wisje-wasje en voor een onbenullig stuk Sujet in de wachtkamer flink ge-oewwacht moest worden. Voor deze Bhaywa bij wie inmiddels vast en zeker ten gehore zal zijn gekomen dat iemand vanuit Utrecht zich door alle files en verkeersongemakken heen wringend naar Den Haag was gereden om vervolgens speciaal voor hem bij de receptie in de rij te staan om zich voor een gesprek met hem te melden, moet het ultieme moment zijn aangebroken om zijn lege ziel te uploaden.

Dertig minuten vergleden en ik ontwaarde nog steeds geen haardracht waar een liter spijsolie in de vorm van Grease op was gesneuveld. Dit werd voor mij aanleiding om mijn flexibiliteit en loyaliteit tegenover zo’n vermaledijd koelietje te verruilen voor een onverwijld eclipseren. Het zal mij niet verbazen als dit afgekeurd menselijk vleeswaar uit de Indiase Bihar alle goden als Shri Krishna, Lakshmie, Hanuman, Shiva etc. met rauw verklankte agitatorische gebaren en gebral zal hebben bedankt voor de eer die hem ten deel viel om zo’n functie te mogen bekleden in plaats van in Suriname onder de verzengende hitte, tot zijn knieën verzakt in het sompige rijstveld, wezenloos te moeten toekijken hoe zijn hele gezin inclusief de veestapel in omvang aan het gedijen waren behalve hijzelf in z’n carrière.

Bij de bank genomen hebben Hindoestanen in het algemeen volstrekt niets aan elkaar. Zelfs publieke taken worden door de desbetreffende dienders van Hindoestaanse komaf gebruikt om het eigen gemaltraiteerde ego op te vijzelen. Kijk maar naar prominente Hindoestanen als Anil Ramdas, Ruben Gauriecharan, Rabin Baldewsingh, de personele bezetting van OHM etc. Voor deze dienstdoende Hindi’s is het van groot belang dat zij in hun carriere stevig kunnen opvallen opdat zij hun rigoureuze beleving met fancy kunnen vertellen aan hun dierbaren tijdens de avondlijke uren voor de TV .

Wanneer een hulpzoekende zich met een briljant idee tot een Hindoestaan wendt die toevallig een invloedrijke, publieke taak vervult, riskeert dat diens idee door betrokkene zelf kan worden ingepikt in welk geval deze laatste onder zijn geestelijk tulband begint te surfen ten einde op zoek te gaan naar een moenna of poenna binnen de eigen familie gelederen die hij mogelijk zou kunnen verblijden met het magnifieke idee waar hij zelf nooit op gekomen zou zijn. Vanaf dat moment laat hij volstrekt niets van zich horen en reageert hij helemaal niet op telefoontjes, mails, faxen, achtergelaten berichten , brieven etc. van de indiener. Dit soort mensen kan zich slechts tegenover de Hollander kruiperig en onderdanig opstellen en durft men enkel tegenover het eigen soort alle straffe en dreigende hoek-en slagtanden bloot te leggen. Het probleem is echter dat de enkele Hindoestanen die zich á la de Hollander stoïcijns en sanguinisch opstellen, meteen met Nederlanders in aanvaring komen omdat deze laatste niet kan bevroeden hoe enkele Hindoestanen opeens anders durven te zijn dan de middenmoot waar zij steeds aan gewend zijn geweest.

Rabin Gangadin

Reacties
  1. Reply
    dewanand2
    juli 21, 2009 om 10:03 am

    mooi artikel rabin, mooi geschreven. Je hebt gelijk. Hindoestanen hebben een krabbenmentaliteit en haten elkaar hartgrondig. Onderling is het alleen haat en nijd. Het kaste denken zit nog diep bij hindoestanen. Vooral hindoestaanse mannen zijn zo zielig.

    succes en groeten

    dewanand

  2. Reply
    Aruna1
    juli 25, 2009 om 10:52 pm

    Mooi geschrevn Rabin, en dat is dan ook alles mee gezegd. Jammer dat wij als Hindoestanen onze eigen volk zwart maken. Waarom zien wij niet de positieve dingen. Ik proef uit dit artikel dat je iets persoonlijk hebt meegemaakt.
    Bekijk het postieve onder de Hindoestanen en dan kom je er van zelf achter dat je best trots kan zijn dat je een Hindoestaan bent. Wil je de werled verbeteren, begin ben je zelf!! 🙂

Schrijf een reactie


Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

Login/Register access is temporary disabled