Allochtoon/vluchteling?


Najaar, 1999. Het opstel van een 17-jarig meisje op een openbare middelbare school. Nog và³à³r de dood van Pim Fortuyn, nog và³à³r de aanslagen, nog và³à³r dat Nederland en de wereld wakker werden. De politicologe Ayaan Hirsi Ali lijkt er echter doof voor te zijn. Ze wil het bijzonder onderwijs afgeschaft zien: weg Islamitische scholen uit Nederland. Ze is gevlucht uit haar geboorteland. Waarom wilt u mij vluchteling maken in eigen land?

‘Kleur bekennen’
Volgens een Australische onderzoek is Nederland één van de tolerantste landen ter wereld. Wij voelen ons verplicht de deuren open te houden voor asielzoekers en buitenlanders en allochtonen gelijk te behandelen. Ons land is een smeltkroes van talloze culturen. Toch lijkt Nederland de laatste tijd steeds meer tekenen van intolerantie te vertonen jegens asielzoekers. Na Kollum wordt de kreet om kleur te bekennen steeds luider, maar niet alleen zij worden als tweederangsburgers beschouwd.

De allochtoon: van elders afkomstig. Dit zegt het Nederlandse woordenboek ons. Nederland en de multiculturele samenleving, een smeltkroes van culturen. Het klinkt allemaal zo mooi en slechts mooi zal het blijven klinken als ons land niet eens begint te erkennen dat allochtonen niet zijn zoals de autochtonen, maar daardoor niet minder Nederlander. Door te ontkennen dat er verschillen zijn, ontkennen we dat zij bestaan, want een allochtoon kan alles behalve een doorsnee Nederlander worden en zal dat ook nooit kunnen zijn. Er wonen hier vele etnische groepen, maar er is één groep waarvoor ons land nog steeds niet de verantwoordelijkheid durft te nemen: die uit ons donkere, donkere verleden van elders afkomstig. Die afkomstig is uit de voormalige koloniën. Ze kwamen naar Nederland in de hoop op een betere toekomst, vooral voor hun kinderen, maar hoe moesten zij weten dat hun kinderen alles behalve standvastigheid zouden krijgen? De tweede generatie, allochtone jongeren in Nederland en tevens haar toekomst. Als allochtoon heb je sowieso weinig houvast aan wie je bent. De culturele erfenis is de strop der verwarring geworden en de Nederlandse regering houdt die strop maar al te graag strak. Hier geboren of niet, daar is de allochtoon de Nederlander, hier is de Nederlander een allochtoon.

Wat heeft dit dan allemaal te maken met het tolerantiegehalte van Nederland? Met het feit dat deze groep altijd vanuit dezelfde hoek bekeken wordt. Slechte leerprestaties, achterstand, werkeloosheid, criminaliteit. Als er op één manier naar ze gekeken wordt, is het wel als een probleem. Zoals met zoveel dingen ligt de oplossing voor een groot deel in het onderwijs. Waarom is het dan toch zo dat daar zo ontzettend weinig aandacht aan wordt besteed? De vraag die elk kind zich stelt, is: “Wie ben ik? Wat is mà­jn plaats in deze samenleving?” Een vraag die wij aan de allochtonen bewust schuldig blijven. In de geschiedenisboeken wordt maar al te graag en herhaaldelijk gesproken over onze fantastische Gouden Eeuw, de verschrikkelijke Tweede Wereldoorlog en het Romeinse Rijk, maar de vraag blijft: “Waar blijft mijn stukje geschiedenis, waar kom ik vandaan en waarom ben ik nu hier?” Hier schiet ons onderwijssysteem enorm te kort. Na twee wereldoorlogen, na twee feministische golven, aan het begin van de 21ste eeuw kunnen wij ons er nog steeds niet overheen zetten om eindelijk eens toe te geven aan onze fouten, en te erkennen dat er wel een zwart hoofdstuk in onze geschiedenis is. Het zwarte stuk van de gruwelen, de corruptie en de leugens van het kolonialisme. Zolang dat niet erkend wordt, wordt de allochtoon niet erkend en als de allochtoon en de autochtoon hun geschiedenis niet begrijpen, zullen ze elkaar niet begrijpen.

Er zijn wel degelijk cultuurbotsingen, maar niemand wil erover praten. Vaak wordt de cultuur van de ander niet begrepen en wonderbaarlijk genoeg gebeurt dit vaak in het onderwijs. Veel allochtone ouders leren hun kinderen bijvoorbeeld dat respect voor het gezag hoog in het vaandel ligt, terwijl aan de andere kant wordt gezegd dat leraren hun beste vriend zijn. Men beseft niet dat er een enorme kloof bestaat tussen de eerste generatie, die vaak zelfs in armoede leefde, en de tweede generatie, die zich nu in de enorme welvaart van onze moderne maatschappij begeeft. Deze generatie heeft het vrij ver geschopt in slechts een kwart eeuw, maar omdat in Nederland die problemen van armoede en onderwijs allang achter de rug zijn – in een overigens veel lager tempo – beseffen we niet dat we deze groep tot het uiterste drijven. Als we elkaar proberen minder te tolereren en meer te verrijken van beide kanten, kunnen we misschien eens wat meer met elkaar leven en wat minder naast elkaar.’

Was getekend, een kind, dat niet lang hierna achtereenvolgens de neergang van de economie, de VN-veroordeling van Nederland wegens discriminatie, de aanslagen van elf september, de recordhoogte van geweldsdelicten tegen moslims in ons land, de val van het kabinet, de opkomst en dood van Fortuyn en wederom de val van een kabinet zou meemaken.

Mevrouw Ayaan Hirsi Ali, begint u eerst maar eens wat te doen aan de objectiviteit van het openbaar onderwijs. Dan gaan we praten over afschaffing van het bijzonder onderwijs.

Sadhana

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled