Terreur naast de deur


Het getal 11 stond bekend als het gekke getal. Sinds 11-09-2001 en nu onlangs 11-3-2004 lijkt het echter ook het getal van terreur te zijn geworden. ‘Terreur’ dat woord heeft in een paar jaar tijd enorm aan terrein gewonnen. Ik was onder de indruk van de beelden van 11 september 2001. Wie niet? De beelden van de vliegtuigen die de W.T.C. gebouwen in vlogen, het instorten van de torens, de gillende en rennende mensenmassa, de wanhopige mensen die uit de torens sprongen…Ze staan op mijn netvlies gebrand. Toch was het onwerkelijk en ver weg.

Wat er daarna echter gebeurde heb ik nooit kunnen begrijpen. De oorlogen die Amerika begon uit zelfverdediging ,tegen terreur. Afghanistan en Irak. Was dat wijsheid? Ik moet eerlijk zijn. Ik had het al voor 11 september niet zo op met de Amerikaanse politiek. De geschiedenis van Amerika is verre van mooi. De oorlogsmisdaden van Amerika zijn talrijk, al zijn de meningen daarover verdeeld. Maar laat ik duidelijk zijn, haat is mij vreemd en ik verwar regering niet met burgers.

Nu is terreur naast de deur. De aanslagen op de treinen in Madrid waren vreselijk en deden Europa haar ogen openen. Mijn ogen gingen ook open. Ik reis bijna dagelijks met de trein naar mijn werk. Onlangs tijdens één van die reizen stelde ik me voor hoe het zou zijn als er een bom in de wagon zou exploderen. Ik stelde me bloed, paniek, gegil voor en het was een angstaanjagend beeld. Mijn adem stokte.

Iedereen weet dat Madrid niet het laatste doel zal zijn geweest. Er zullen meer aanslagen volgen. De vraag die iedereen bezighoudt is; waar en wanneer? We zijn driftig bezig met maatregelen tegen terreur en tegen terroristen. Hoe kan je terreur stoppen? Terroristen zijn onherkenbaar en niet op één plek verenigd. Ik denk dat veel maatregelen zinloos zijn.

Er heerst veel angst. De media spelen daar op in. Ik ben bang dat terreur steeds meer een negatieve invloed op onze multiculturele samenleving zal hebben. Er zou zelfs een burgeroorlog kunnen ontstaan. Terroristen zijn onherkenbaar maar wel voornamelijk buitenlanders van Arabische, Afrikaanse of Aziatische komaf. Als deze mensen geen deel meer uit zouden maken van de samenleving, zou de kans op terrorisme kleiner zijn.

Maar goed, dat is koffiedik kijken. We moeten ons bezighouden met het hier en nu. Wat is het hier en nu? Het is niet rooskleurig en ik zie geen oplossingen. Terroristen lijken niets te verliezen hebben en offeren zelfs hun eigen mensen op voor hun doel. Er zijn veel kwesties in de wereld die aangepakt moeten worden, zoals Irak (pak je biezen Amerika!) , Palestina enz. Ik ben wel zo realistisch om in te zien dat het aanpakken van deze kwesties geen garantie voor een terreurstop is. Als terreur werkt is er geen reden om ermee te stoppen. Belangrijk is wel om de voedingsbodem voor terreur te verkleinen .De heersende gevoelens van onvrede in de wereld moeten serieus genomen worden.

Tja, helaas geen pasklare oplossingen van mijn kant. Ik laat de hoge heren weer aan het woord. Ik hoop alleen dat ze aan ons, de burgers, denken. Dan maar liever wel wijken voor terreur.

Rosa de Sousa

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled