Persvrijheid Suriname blijft gelijk de koers van haar futiele SRD zakken


Paramaribo .– Suriname worstelt met een zwarigheid als de vrijheid van meningsuiting. De zogenaamde journalisten en schrijfgrage charlatans schermen al te graag met dit begrip zonder dat ze er zelf iets onder verstaan en/of er iets mee bedoelen. Daar waar Surinaamse pennenlikkers er als de dood voor zijn is dat er op hun stukje benedenmaats iets scherps wordt teruggeschreven. Bezien vanuit dit perspectief is het niet goed uit te leggen waarom men gilt om meer persvrijheid omdat de inperking hiervan deze scribenten juist meer bescherming biedt.

Op een onlangs uitgebrachte Wereld Persvrijheidsindex 2009 is Suriname met 12 plaatsen gezakt. Waar het land in 2008 met een score van 6,00 nog op de 26ste positie stond, duikelde Suriname naar plek 42 met een score van 10,60. Overigens betekent de daling niet dat de situatie omtrent persvrijheid in Suriname ten opzichte van vorig jaar ernstig is verslechterd. De lijst wordt dit jaar voor de achtste opeenvolgende keer gepubliceerd door de in Parijs, Frankrijk, gevestigde internationale perswaakhond Reporters Without Borders (RWB). In totaal zijn er 173 landen onder de loep genomen.

Er wordt als argument aangevoerd dat er bij het herstel van democratie en rechtsstaat niet alleen overheidsinstanties zoals rechterlijke macht en justitiële instituten zich verder ontwikkelen, maar ook andere organen in de samenleving zoals de media zijn onderhevig aan de transformatie. De media zouden een heel actieve rol spelen bij het herstellen van rechtsstaat, rechtsstaatbeleving en democratie. Suriname zou een groot aantal mediahuizen en praatprogramma’s hebben hetgeen een wettig en overtuigend bewijs zou zijn voor het feit dat de overheid geen beperkingen oplegt aan deze branche.

Een vraag die onder critici rijst is hoe vaak een journalist tijdens zijn werk aangevallen is geweest, opgesloten zonder proces of werd ontvoerd. Europa is volgens de index niet meer de regio waar persvrijheid in volle glorie nog gedijt. “Jonge democratiën van Afrika en het Westelijk Halfrond hebben nu een veel betere persvrijheid,.” staat in de verklaring van RWB. Jamaica is het eerste Caribische land dat op plaats 23 staat. In Spanje (44) worden journalisten nog steeds fysiek aangevallen. Frankrijk staat op plekje 43 en Italië op 49. Nederland staat samen met Zwitserland op de zevende plek.

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled