Straf voor agressie tegen ex-vriendin


In Suriname heeft een 28-jarige Alphenaar zich niet meer kunnen beheersen. Toen hij na terugkeer uit Suriname meende dat zijn veel jongere vriendin met andere mannen aan het feesten was geslagen. Het einde van de relatie ging gepaard met een gijzeling en enkele mishandelingen van de 17-jarige vrouw. Ook pakte de Alphenaar de vrouw een playstation en OV-kaart af. Het resultaat was dat de Alphenaar zich dinsdag bij de Haagse politierechter moest verantwoorden voor gijzeling, mishandeling en diefstal. Het kwam hem op een veroordeling tot een werkstraf van 180 uur en twee maanden voorwaardelijke gevangenisstraf te staan.

Ook moet de man een verplichte therapie volgen om zijn agressie voortaan beter te leren beheersen. De opgelegde straf is conform de eis van de officier van justitie. De relatie tussen het tweetal duurde tweeënhalf jaar maar zou reeds na twee jaar barsten vertonen. Begin vorig jaar gaf de Alphenaar zijn vriendin al een keer klappen. Op 10 mei van dit jaar sloeg de man er in het bijzijn van een andere vrouw opnieuw op los. Negen dagen later volgde de gijzeling. De man had zijn vrouw gevraagd om ‘belangrijke’ post op te halen. Eenmaal in huis deed hij deur op slot en liet de vrouw de hele nacht niet meer vertrekken. Enkele weken later was de Alphenaar zijn emoties opnieuw niet de baas toen hij de vrouw op straat tegen kwam. Hij schold haar uit voor hoer, gaf haar een klap en spuugde haar in het gezicht. Agressie tegen je partner wordt door Freud (1922) gezien als een vorm van rouw die voortkomt uit het verdriet om het liefdesobject dat men verloren meent te hebben of daadwerkelijk verloren heeft. Belangrijke componenten van deze vorm van jaloezie vormen de narcistische krenking (lees: de aantasting van het gevoel van eigenwaarde), de vijandige gevoelens jegens de rivaal en de zelfkritiek, opgelegd door het “Ik” omdat men er niet in geslaagd is de geliefde te behouden. Freud merkt verder op dat deze vorm van jaloezie weliswaar als normaal geldt, maar daarom nog niet rationeel hoeft te zijn, in de zin dat ze, gezien de feitelijke toestand van de relatie, gerechtvaardigd is: je kunt ook het gevoel hebben dat de partner vreemd gaat, zonder dat er feitelijk iets aan de hand is.

De geprojecteerde jaloezie:
Deze vorm van jaloezie komt bij de man en de vrouw voort uit de eigen ontrouw, of uit de aandriften tot ontrouw die vervolgens verdrongen zijn. Volgens Freud wordt huwelijkstrouw (relationele trouw) voortdurend op de proef gesteld door de verleidingen die zich in het dagelijks leven in meer of mindere mate kunnen voordoen. Ontkenning van deze verleidingen leidt tot een zekere onrust, die dan ‘weggewerkt’ wordt door de eigen neiging tot ontrouw over te dragen op de partner: ‘Niet ik wil vreemdgaan, maar zij.’Vervolgens zoekt de jaloerse partner naar aanwijzingen voor de juistheid (rechtvaardiging) van zijn vermoeden, aanwijzingen die natuurlijk altijd gevonden worden, bijvoorbeeld in de blik die de partner wisselt met een onbekende, aantrekkelijke ander. Overigens merkt Freud in dit verband op dat de ‘sociale flirt’ dient als een soort verzekering tegen werkelijke ontrouw: hij ziet daarin een onschuldige, sociaal geaccepteerde manier voor de afvloeiing van de behaagzucht en veroveringszucht van de partners in een liefdesrelatie. Duidelijk wordt in deze tweede vorm van jaloezie dat deze een defensieve, beschermende functie kan hebben. Dit wordt nog duidelijker bij de vorm van jaloezie die Freud onderscheidde.

Jaloezie kent de volgende kenmerken:
.• Er bestaat een min of meer reëele aanleiding om aan de trouw van de partner te twijfelen. De jaloerse partner is overgevoelig voor dit soort zaken. (Deze overgevoeligheid kan veroorzaakt zijn door een stoornis in de persoonlijkheid, een geestesziekte of eerdere ervaringen).
.• De jaloerse partner reageert op een overdreven manier.
.• De ontwikkeling van de jaloerse reactie is afhankelijk van de situatie en/of aspecten van de relatie.

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled