Leegte
Eenzaam of alleen
Als je je afzondert van anderen, heet dat alleen zijn. Als je je eenzaam voelt voel je je afgescheiden van iets of iemand. Meestal denken we aan iets buiten ons, maar het gaat eigenlijk om het afgesloten zijn van je jezelf. Je zit eigenlijk niet lekker in je vel. Je voelt afstand en dat is niet aangenaam. Door die afstand kun je je afgescheiden deel niet aanvoelen en dus geen aandacht geven=opvullen. Dit is leegte. Je kunt eenzaam zijn in je eentje, maar ook met een partner of in een menigte. Eenzaamheid is dus een innerlijk begrip (leegte) en alleen-zijn een uit die met de buitenwereld te maken heeft (afzondering). Achtergrond
We groeien op met maatschappelijke toekomstidealen, die we direct via de ouderlijke omgeving meekrijgen en indirect via andere kanalen (school, vrienden, media). En deze maatschappelijk toekomstidealen krijgen een persoonlijk snufje. Dit geeft een totaalpakket van behoeften die men gerealiseerd wil hebben als volwassene: huisje, boompje beestje voor de een, voor de ander weer iets anders. Dit kun je het maatschappelijke behoeftenpakket noemen. Hierin wordt de ziel die uit maar 1 IK bestaat opgedeeld in verschillende ikken om zich naar buiten toe=maatsappelijk te ontplooien. Het zichzelf opdelende IK slaat op de verschillende rollen die je maatschappelijk vervult, zodat je je soms niet meer als 1 hele persoon voelt: zoon/dochter, broer/zus, echtgenoot/echtgenote, vader/moeder, werkende man/vrouw, etc.(Maatschappelijke kant en persoonlijk aangepast)
Hiernaast hebben we een persoonlijke behoeftenpakket. Hierin staan onze diepste vaardigheden en talenten, los van sociale banden of remmingen, maar naar te hopen valt, in een sociale omgeving ingepast. Te denken valt hier aan vaardigheden die o.a. de meer creatieve, intuà¯tieve, rustgevende, naar binnen gekeerde compleet makende kant opgaan: je bent niet verschillende personen, je bent 1 persoon. Jij bent de spil van je leven en niet iets of iemand anders! Jij bent die ene persoon die schuilgaat achter al die persoonlijkheden of ikken die zich maatschappelijk ontplooit. Deze kant heeft primair met de persoon zelf te maken en vraagt om acceptatie in bredere zin. (Persoonlijke kant en maatschappelijk ingepast)
Hoe werkt dit?
Wanneer een persoon afstand voelt tussen wie hij geworden is (=maatschappelijke behoeften) en wie hij altijd al was (=persoonlijke behoeften), zal hij een kloof=spanningsveld voelen. Die kloof is onaangenaam, omdat er keuzes gemaakt moeten worden. Maar erger nog is als slechts 1 kant van de behoeften gerealiseerd worden, als je eenzijdig je >maatschappelijke behoeften realiseert (bijv. financieel succes), ten koste van je persoonlijke (bijv. rust). Dan is 1 kant belicht en de andere kant is onderbelicht, leeg als het ware. En die leegte zal schreeuwen om
aandacht en het succes van de belichte kant overschaduwen.Waar mensen dus voor moeten waken is om een ideale persoon te worden in maatschappelijke zin, zonder de persoonlijke idealen te willen realiseren. Je mist dan de helft van je eigen verwezenlijking. En die lege helft drukt zwaarder door dan de verwezenlijkte helft, omdat ontevredenheid een
sterkere kracht is dan tevredenheid. Kortom, om niet eenzaam te zijn, dienen we beter al onze behoeften evenredig te vervullen.
De Ikken
We bestaan uit verschillende ikken of rollen die we vervullen. Deze Ik-manifestaties heb ik in vier groepen gedeeld:
- persoons-ik (wezenssfeer)
- privé-ik (woonsfeer)
- professie-ik (werksfeer)
- parapersoons-ik (wereldsfeer)
Wij willen ons graag verwezenlijken op de eerste drie ik-vlakken in zijn algemeenheid. Elk mens wil graag een privé sector opbouwen, waarin hij/zij een eigen plekje vindt met familie en vrienden. Daarnaast wil elk mens dit kunnen bekostigen, tegelijkertijd maatschappelijk de eigen vaardigheden ontplooien met en tussen andere mensen. Dit is onze werksfeer. Maar, we vergeten vaak onszelf, terwijl we onszelf verwezenlijken in de privé sfeer en de professiesfeer. Overal hangt een prijskaartje aan. Helaas offeren we vaker onszelf op ten koste van de andere doelen. Ook al zijn het onze eigen doelen, maar toch zijn die doelen niet compleet als we onszelf niet ontwikkelen als persoon. Dat blijkt wel uit het lege gevoel dat we wel eens hebben, ondanks successen en waardering op allerlei sociale vlakken. Deze drie punten zijn als drie kinderen, die alledrie evenveel kwalitatieve aandacht behoeven. Dan ontstaat er nergens een tekort en daardoor geen leegte.
Een vierde, wereldsfeer speelt een gezonde rol als het goed zit met de andere drie. Als er een leegte is in de andere drie, dan stort men zich op de wereld: verbeteraar (idealist) of veroveraar (megalomaan).
Welke leegten?
We hebben een kortlopende leegte:Altijd als we als mens een doel bereikt hebben, dan is onze behoefte bevredigd, het project is beëindigd. Dan ontstaat er per definitie een kortstondige leegte, omdat er geen nieuw project wacht. Om die leegte=geen nieuw project tegemoet te treden roepen we als mens een nieuw project in het leven. Een nieuw project met een nieuw doel. Dat nieuwe project is slechts een substituut of vervanging voor het eerdere afgelopen project. Projecten wisselen elkaar af, waarin elke keer een deel van onszelf gaat zitten. Maar we verliezen weer een deel van onszelf, wanneer dat project afloopt. Dat geeft leegte. Op dat moment hebben we de kans om iets van onze echte leegte te voelen, waar we geen tijd voor hebben gehad toen we het project wilden afmaken. En ook om iets aan die echte leegte te doen. Maar we vullen die leegte weer snel en ongeduldig op met nieuwe projecten. Daarnaast is er ook een langlopende leegte: Dit is het echte lege gevoel, dat we slechts tijdelijk voelen als we een kortlopende leegte hebben. Dat echte lege gevoel is het gevoel van afgescheiden zijn van onze ziel en op een hoger plan van de Goddelijke Kracht.
Opvullen leegte
Volgens mij plegen mensen dit op drie manieren op te lossen:
- zoeken in iemand anders.
- het zoeken in iets anders
- het zoeken in zichzelf
- In iemand anders
Als je de leegte probeert te zoeken in een andere persoon, dan zul je je problemen projecteren op (=zoeken en vinden in) anderen, die vaak jouw probleem niet eens echt kennen of begrijpen. Sommigen zoeken het in de eigen partner, anderen in vrienden, weer anderen in vreemde partner(s). Maar het lost nooit wat op op de lange duur. Het is slechts tijdelijk vermaak en geeft een misleidend verlost gevoel.
- In iets anders
Mensen proberen de leegte ook op te vullen via allerlei fysiek opvullende uitingen (eten, seks, etc. ), emotioneel opvullende uitingen (agressieve daden, etc) of mentale uitingen (zinloze discussies, filosofieën, etc.) of spirituele uitingen (zweverige bewegingen, of letterlijk naleven van religieuze systemen, fundamentalisme). Deze wegen leiden tot meer vervreemding van zichzelf en dus tot meer leegte
- In zichzelf
Je kunt ook de leegte (maar geen schuld) in jezelf zoeken en dan opvullen. Dit opvullen begint met Fase I Maatschappelijke aspecten: het herkennen welke delen van je wel bereikt zijn (bijv succesvolle baan) en welke delen niet (bijv. tijd voor gezin). En of je dat erg vindt. Dan begint het erkennen daarop dat er niks mis is met je als dat niet verwezenlijkt hebt en dat je als je er werkelijk behoefte aan hebt, de tijd zult vrijmaken om die kant wel te verwezenlijken.
Hierop begint het verwerken van de gegevens: je hebt eerder herkend dat je iets mist en erkend dat je het wilt opvullen. Nu ga je op een rijtje zetten wat je precies mist (bijv kinderen zien opgroeien) en hoe je dat in je leven wilt brengen (bijv. leuke dingen doen). En wat precies ervoor zorgde dat je dat niet kreeg (bijv. geen nee tegen collegae of baas kunnen zeggen). Tenslotte begint het loslaten van die zaken die ervoor zorgden dat je het niet kreeg (bijv. nu wel nee zeggen). Zo kun je een spiraal doorbreken. En echt openstaan voor nieuwe impulsen (nieuwe inspiratie). Naast de eigen maatschappelijke behoeften kun je beginnen met Fase II Persoonlijke aspecten: het innerlijke zoeken en opvullen/vervullen. Je volgt een spiritueel pad van zelfverwerkelijking: je brengt je binnenwereld (bewuste en onbewuste innerlijke behoeften) en buitenwereld (gedrag, interacties) in balans, zodat je je als mens totaal voelt, onafgescheiden. Ook hier doorloop je de fases herkennen (van verborgen patronen), erkennen (van onderbelichte aandacht ervoor), verwerken (belichten van verborgen patronen en obstructies) en loslaten (van de obstructies). Als je jezelf dan helemaal leeg gemaakt hebt =schoon schip gemaakt hebt, kun je openstaan voor nieuwe impulsen (Goddelijke Inspiratie).
Alleen al het feit dat je echte aandacht hebt voor jezelf zorgt voor het toelaten van het licht in de duisternis die we leegte noemen. En zo kun je elk stukje leegte met aandacht en zorg opvullen tot je je weer heel voelt, tot je je weer 1 vervulde persoon voelt en lekker in je vel zit.
Satish Mishra




\”Eenzaamheid is wanneer je de persoon die je bent niet mag\”