Zondagochtend, halfslaperig wil ik onder mijn dekbed vandaan kruipen…nee, ik blijf toch nog maar even liggen. Gelukkig straalt de zon door mijn gordijnen heen mijn kamer in. Heldere stralen dwars door de ruimte heen en de schaduw van bladeren zachtjes bewogen door de wind op de muur… Schoonheid in een simpele vorm. Ik bevind me blijkbaar nog in het schemergebied tussen dromenland en de wakkere wereld. Alhoewel dit ook in de wakkere wereld net zo mooi gevonden wordt.
Al starende deed dit scenario me denken aan een prachtig lied. Ingezongen door een zuivere stem, die de tekst tot zijn recht doet komen en perfect aansluit op de melodie. Lata Mangeshkar. Een van de sweet golden voices die de wereld nog rijk is.

Als klein meisje wist Lata het na de film “Chandidas” gezien te hebben: Ooit zou ze ook schitteren als een ster op een groot podium en door haar zang het publiek laten verstommen. Lata groeide op in Sholapur en kreeg als meisje acteerrollen aangeboden. Alhoewel ze niet van acteren hield en haar hart bij de zang lag, nam ze de bijrollen aan. Zo was ze in 1942 in Pahili Mangalagaur te zien, waarop vele films volgden. Waar mogelijk, zong ze zelf de liedjes van haar rol in.

Op dertienjarige leeftijd zong ze voor het eerst een lied in, voor de film “Kiti Hasaal”, uiteindelijk werd het lied echter niet in de film geplaatst. Dit tot grote opluchting van haar vader, Pandit Dinanath Mangeshkar, die erg zijn bedenkingen had over zijn dochter’s carrière in de filmindustrie. 

In 1949 brak ze helemaal door : Lata zong succesnummers en had haar naam stevig gevestigd in de muziekwereld. Ze is ondenkbaar uit de Indiase cultuur waarin de zangkunst een belangrijke rol speelt en ze gaat onvermoeibaar door met het zingen van prachtige liederen. Hoe zou onze rijkdom aan vocale meesterwerken er uitzien zonder haar? Onvoorstelbaar.

Wat maakt haar stem tot dat speciale waarvoor je op zondagochtend slaperig uit bed stapt om een cd op te zetten, zodat je weer lekker kan blijven liggen met haar oneindig mooie, oude liederen op de achtergrond? Vooral in duets met andere grote namen als Kishore, Mukesh en Rafi. Perfect op elkaar afgestemd, maakten zij muzikale liefdesverklaringen die wij nog dagelijks draaien en neuriën. 

Wat haar stem zo speciaal maakt…De zuiverheid en het originele geluid. De manier waarop haar stem in de loop der jaren met haar meegegroeid is. De diepgang in haar stem. De wijze waarop ze de liederen zingt; ze heeft ooit verklaard dat om een lied op zijn mooist ten gehore te kunnen brengen, het hart en het gevoel de weg moet leiden. Uit verhalen van een opnameregisseur blijkt dat ze wel eens emotioneel werd bij het zingen van een lied. En vervolgens weer het lied oppakte, met de ontroering nog in haar stem. 

Een goedgelukte combinatie van uitzonderlijk talent en harde arbeid? Ik denk het wel. Ze heeft haar gave optimaal benut, hetgeen onbeschrijfbaar mooi werk heeft voortgebracht. Gelukkig maar. 

Sushmita

Reacties
  1. Gast
    april 16, 2006 om 4:01 pm

    :grin

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled