Marco, ik weet het zo nog net niet


Het is nu eindelijk officieel: we hebben een nieuw technisch duo aan het Oranje stuur. Twee exponenten van de gouden generatie van ’88 – de een iets meer dan de ander – gaan proberen om kwalificatie voor het Duitse WK in 2006 veilig te stellen, en om het Nederlands Elftal weer herkenbaar aanvallend Hollands voetbal te laten spelen. De namen zijn al enige tijd een publiek geheim: Marco van Basten en John van ’t Schip. Haast vanzelfsprekend is Van Basten de echte blikvanger en daardoor ook dé bondscoach voor de buitenwereld, hoewel vooraf aangekondigd is dat het duo op gelijkwaardige basis aan de slag zal gaan. Na zich jaren al golfend afzijdig te hebben gehouden, is de trainer in Van Basten eindelijk opgestaan. Van ’t Schip hebben we reeds eerder aan de slag gezien bij FC Twente, zij het zonder bijster veel succes. Laat ik echter nu maar gelijk beginnen te stellen dat het alleen maar toe te juichen is dat grote voetballers uit het verleden zich met het Nederlands voetbal gaan bemoeien om dit van hun expertise te voorzien.

Mij zit echter wel die hele euforische stemming dwars die kennelijk door heel Nederland gaat. Vanwaar de gedachte dat deze twee heren de verlossers zullen zijn? Waar is dat op gebaseerd behalve dan op een mislukte carrière in Tukkerland en de dubbel bij Ajax 2? Destijds viel iedereen over hem heen, maar Co Adriaanse heeft voor 100% gelijk: een goed paard is nog geen goede ruiter. Maar haast niemand die daar wat over zegt; een enkeling is ook maar enigszins kritisch is over de benoeming van deze twee groentjes in het trainersvak.

Ik weet nog de golf van verbijstering die de massa ten deel viel toen (de als speler succesvollere) Frank Rijkaard benoemd werd tot bondscoach. En ik ben er eerlijk in door toe te geven dat ik ook mijn bedenkingen had door mezelf af te vragen of de aanstelling van Rijkaard wel een goed idee was. Rijkaard was als speler een raspaard, maar als trainer kende ik hem niet en had ik ook geen basis om mijn vertrouwen in zijn kunde op te stoelen. Datzelfde gevoel heb ik nu weer, maar kennelijk behoor ik hiermee nu tot een minderheid, aangezien de kenners pretenderen Van Basten al veel langer op hun lijstje te hebben staan als opvolger van Dick Advocaat.

Laat ik hier ook duidelijk over zijn: ik beweer niet dat successen als trainer of coach in het verleden garanties bieden voor de toekomst. Het geeft echter in ieder geval wel een basis voor een vertrouwen in de vakbekwaamheid. Ervaren mannen als Rinus Michels en Ernst Happel hadden begin jaren zeventig met respectievelijk Ajax en Feyenoord Europees succes behaald om later ieder de finale van de WK’s in ’74 en ’78 met het Nederlands Elftal te halen. Daarentegen, zo succesvol als Louis van Gaal was bij Ajax in de middenjaren negentig, zo desastreus verliep zijn bondscoachschap voor het gemiste WK van 2002. Er bestaat dus geen wetmatigheid.

In Nederland is het bondscoachvak veel en veel makkelijker dan clubtrainersvak. Het afgelopen EK in Portugal bewees maar eens, dat je in ieder geval leuk en attractief voetbal moet spelen om het Nederlands publiek te bekoren. Een halve finale is van minder belang. Ik ben daarom van mening dat zelfs ik bondscoach kan zijn, (omdat ik altijd met minimaal drie aanvallers zou spelen) dus waarom zou een Van Basten met zijn knowhow het niet aankunnen? Daarbij dwingt hij met zijn persoonlijkheid, carrière en voetbalervaring onmiddellijk respect af, zodat het smeden van een goed collectief – zijn voornaamste taak als bondscoach – alleen maar eenvoudiger wordt.

Zonder de aanstelling van de nieuwe bondscoaches aan te sturen op een ordinaire rassenkwestie, mag ik op z’n minst opmerken dat de pers nu wel erg gekleurd is. Op zich is dat absoluut geen probleem, zij het dat men wel consistent in de mening moet blijven. Als men problemen had met de aanstelling van de onervaren Rijkaard, dan moet men nu ook moeite mee hebben met Van Basten. Ondanks de aanwezige schaduw op de achtergrond van Johan Cruijff, mag een dergelijk klankbord nu niet ineens van doorslaggevend karakter zijn, omdat de bondscoach op zichzelf beoordeeld moet worden. Pas als men durft te erkennen dat Rijkaard het als bondscoach niet slecht gedaan heeft, mag men pronken met de aanstelling van Van Basten en de rest van zijn makkers.

Mr Big

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled