Sollicitatie naar Assistent-Bondscoach
Geachte heer Advocaat,
Nu het vertrek van Ruud Gullit naar Feyenoord en het bedanken van Jan Wouters een nog steeds op te vullen vacature over laat in uw geplande technische staf voor het Europees Kampioenschap in Portugal, wil ik u langs deze weg benaderen ten einde u te doen overtuigen waarom ondergetekende hiervoor in aanmerking komt. Wanneer u eenmaal overtuigd zult zijn zal de directeur van de KNVB, meneer Kessler, dat naar verwachting ook zijn; vandaar dat ondergetekende besloten heeft u in eerste instantie aan te schrijven.
Om ondergetekende voor te stellen: mijn naam is Mr Big en ik ben een voetballiefhebber. Ik kan er veel en uitgebreid over praten, begin steeds meer een eigen mening te vormen omtrent het spelletje en kan u in de rol van assistent (of desnoods sparringpartner) bijstaan met advies of een andere frisse kijk. Uiteraard neemt u de eindbeslissing in samenspraak met meneer Van Hanegem, omdat u als bondscoach ook de eindverantwoordelijkheid draagt. Staat u mij toe om in het vervolg mijn gedachten voor even de vrije loop te laten gaan.
Wanneer enkel gelet zou worden op de sterkte van de potentiële selectie dan kan het bijna niet anders dan dat Frankrijk met kop en schouders als de meest sterke boven de rest uitsteekt, uiteraard zonder de selecties van de overige landen hiermee tekort te doen. Naar mijn mening kent het Franse nationaal elftal enkele zeer goede voetballers en zijn de ‘bankzitters’ niet van heel veel minder kwaliteit. Ik vind ze nu zelfs beter dan zes en vier jaar geleden toen zij zichzelf achtereenvolgend tot de beste van de wereld en de beste van Europa mochten kronen.
Dit relatieve gemis aan kwaliteit dienen de andere landen zien te compenseren door er iets tegenover te stellen. De Italianen bijvoorbeeld, voor mij een andere topfavoriet als de eindwinnaar, beheersen bijna tot in de perfectie een zeer vervelend systeem om tegen te voetballen, namelijk het catenaccio. Met hun ijzersterke verdedigers en sluwe aanvallers beschikken zij ook over bijna het perfecte materiaal voor de uitvoering van dit zeer verdedigend spelsysteem. Helaas voor hen hebben zij niet genoeg prijzen gewonnen (zeg maar gerust geen) om het predikaat ‘perfect’ in zijn geheel te verdienen.
De overige favoriete landen kennen ook een haast karakteristieke compensatie: Portugal mag als gastheer genieten van het thuisvoordeel met de laatste kans voor een ooit veelbelovende generatie, de Duisters staan al jaren bekend om hun doorzettingsvermogen tot aan de laatste seconde, de Engelsen bezitten net als alle Britse landen een ongekend fanatisme, de Spanjaarden moeten het hebben van een hecht collectief en de Tsjechen beheersen op dit moment het klassieke Oostblok countervoetbal als geen ander.
"En wij, Nederland? Wat is ons wapen?" zult u zich wellicht afvragen. Om u van een antwoord te bedienen: ik vind dat we zo veel mogelijk volgens de typische Hollandse school er aanvallend voetbal tegenover moeten stellen; zo het kan met permanente flankbezetting, pressing naar voren en een doorschuivende libero voor het creëren van een man-meer-situatie op het middenveld. Voetballen met lef dus.
De volgende vraag is dan logischerwijs met welke spelers wij in de zomer ten aanval moeten treden. Ook die kan ik – mits u nog het geduld hebt – nader toelichten. De selectie moet 23 koppen tellen waarvan drie keepers. Dit betekent dat er twintig spelers mee moeten voor tien posities in het veld, wat gemakshalve uitkomt op een dubbele bezetting in de vorm van een koppel voor iedere positie. Uitgaande van een 4-4-2 systeem denk ik voorlopig aan de volgende koppels voor in de aanval: Kluivert-Van Nistelrooij en Makaay-Van Hooijdonk. Op het middenveld van links naar rechts posteer ik Robben-Overmars, Davids-Van der Vaart, Van Bommel-Sneijder en Van der Meyde-De Jong. Tenslotte zou ik in de verdediging kiezen voor Bouma-Bosschaart, Cocu-Hofland, Stam-Heitinga en Reiziger-Ooijer. De drie keepers die ik zou adviseren om mee te nemen zijn Van der Sar, Westerveld en Stekelenburg.
Ik ben er altijd voor om jonge en veelbelovende voetballers bij de selectie te halen op het moment dat zij zich regelmatig(!) beginnen te laten gelden als een potentiële topper. Op die manier kunnen die jonkies een beetje proeven aan het grote werk en is het uiteindelijk goed voor de doorstroom binnen de Oranje selectie wanneer er echt een beroep gemaakt moet worden op deze jonge spelers. Ik vind dan ook dat de pers u het te vroeg aanrekende dat de bezem niet (eerder) door de selectie is gehaald: met wie had u de lege plekken moeten opvullen? Met jongens als Robben, Sneijder en De Jong die nog maar net kwamen kijken? Nu deze talenten constanter lijken te spelen, is nu eigenlijk pas de tijd om hen in te passen en uit te proberen, zoals u eerder destijds de generatie Gullit geleidelijk aan verving door de generatie De Boer.
Ik denk dat ik verder het beste bepaalde keuzes wat nader toe kan lichten. Omwille van de doorstroom noem ik Stekelenburg naast de andere twee keepers, die beide (weldra) de dertig gepasseerd zullen zijn. Voor de positie linksachter heb ik twee ‘nieuwe’ namen als alternatief, omdat ik simpelweg vind dat de andere mogelijkheden, Zenden en Van Bronckhorst, onvoldoende presteren op die plaats. Uiteraard moeten Bouma en Bosschaart wel eerst getest worden in de komende reeks van oefenwedstrijden om te zien of zij het ook daadwerkelijk aan kunnen. Dat geldt ook voor Heitinga, Hofland, De Jong en in mindere mate Robben en Sneijder. Wat betreft de laatstgenoemde moet ik eerlijk toegeven dat ik het nog niet helemaal gezien heb bij hem. Dat de potentie er is vanwege de tweebenigheid beaam ik, maar tegelijkertijd constateer ik dat Sneijder tot op heden weinig wedstrijden echt heeft gedomineerd, zoals zijn collega Van der Vaart dat wel al heeft gedaan door op jonge leeftijd zijn elftal op sleeptouw te nemen.
Opvallend is misschien wel de afwezigheid van De Boer en Seedorf te noemen. De een al jaren aanvoerder en in het bezit van meer dan honderd caps, de ander in het bezit van drie CL-bekers met evenzoveel verschillende clubs, beiden een schat aan ervaring. Het klinkt wellicht een beetje vreemd, maar ik sta er zelf van te kijken dat ik hen net niet eerder noemde in mijn voorlopige selectie. Beide routiniers neem ik echter liever wel mee – zij het als wisselspelers – naar Portugal, mits Seedorf eventueel na een laatste goed gesprek belooft zichzelf ten volle ondergeschikt te maken aan het teambelang. Vooral De Boer kan zeer nuttig zijn om bij een voorsprong van Nederland eventueel in te vallen als extra slot áchter of in een vrije rol vóór de verdediging.
Dat betekent dat ik twee eerder genoemde namen moet schrappen. De eerste is dan Van der Meyde; voor mij een vrij makkelijke keuze, omdat ik hem eigenlijk niet goed genoeg vind en omdat ik denk dat hij vaak in de basis staat omdat er bijna geen alternatieven zijn op zijn positie. Met De Jong, Overmars en (eventueel dus) Seedorf kan je de rechterkant van het middenveld ook bezetten zonder echt veel aan kwaliteit in te boeten. Voor het mee laten gaan van De Boer zou iemand van het rijtje Bosschaart, Hofland en Ooijer moeten afvallen. Met het oog op de toekomst en met het oog op de alternatieven voor de geplande posities van deze spelers zou ik tot mijn spijt dan toch kiezen voor Ooijer als afvaller.
Stilzwijgend ben ik totnogtoe ook uitgegaan van het wegblijven van blessures en ernstig vormverlies bij de genoemde namen. Mocht dit onverhoopt toch gebeuren, neem ik aan dat u iemand van de reservelijst aan de selectie toe zal voegen. Mocht het daarentegen zo zijn dat een bepaalde speler zich buitengewoon manifesteert in de resterende competitieronden, dan is het ook niet ondenkbaar dat diegene een plaats in de (voorlopige) selectie weet te veroveren. Om met een concreet voorbeeld te spreken behoort de toevoeging van Van Persie – mede met het oog op de doorstroom – en de verwijdering van Overmars zeker tot een toekomstige mogelijkheid. Dit zal zich echter vanzelf uitwijzen in de resterende tijd die u hebt.
Als ik heel eerlijk ben, denk ik niet dat wij van Oranje moeten verwachten dat wij daar zomaar even Europees Kampioen worden. Het bereiken van de kwartfinale moet mogelijk zijn evenals de (maximaal haalbare) halve finale bij een gunstige loting. Maar meer moeten we en hoeven we niet te vragen. Veel belangrijker vind ik dan ook de kwalificatiereeks voor het Wereld Kampioenschap in 2006 die dit jaar vanaf september zal beginnen. Met het nadere vertrek van enkele huidige routiniers, zoals de onmisbare Stam, moet de technische staf nu al beginnen met het oriënteren naar en het boetseren, smeden en samenstellen van (een deel van) de groep die ons straks naar Duitsland moet brengen. Een perfecte mix van gelouterde ervaring en nieuw elan zou best eens de formule kunnen zijn voor het ultieme doel dat wij nog steeds met z’n allen voor ogen hebben.
Tot zover mijn gedachten, heer Advocaat. Ik had nog even door kunnen gaan met schrijven, maar ik hoop u voor nu voldoende indruk te hebben gegeven betreffende mijn kwaliteiten voor het assistentschap. Ik hoop dan ook spoedig van u te vernemen voor een eerste ontmoeting. Bij voorbaat dank daarvoor.
Hoogachtend en met vriendelijke groet,
Mr Big



