Hindoestanen: professionele amateurs?


Een walm van een onbekende vissoort overdondert mij, terwijl ik een Surinaamse tropische winkel in Den Haag bezoek om groente te kopen. Wat een stank! In de ene hoek zie ik beelden en posters van Hindoegoden en godinnen, aan de andere kant wordt volgens mij een kip zogenaamd ‘Halal’ geslacht. Tussen de kousenband loopt een kat rond en de bladgroentes zijn rijp voor de vuilnisbak. Soms schaam ik me als Hindoestaan voor onze tropische winkels. Het lijkt alsof ze maar een beetje aanpappen. Van hygiëne, klantenservice en marketing hebben sommigen waarschijnlijk nooit gehoord. Onze videotheken zijn af en toe ook grappenmakers. Vroeger keek ik altijd bezorgd naar de videorecorder tijdens het afdraaien van een gehuurde Hindoestaanse film. Zal de film goed gekopieerd zijn? Zal de film geluid hebben? Zullen er stukjes uit geknipt zijn, omdat de videoband vol was? Hindoestaanse videotheken zijn niet onbekend met het begrip piraterij, hoewel ik lovenswaardig kan zijn over een aantal nieuwe videotheken. En gelukkig bestaan er nu de DVD’s. Die zullen toch wel legaal in Nederland zijn beland?

En natuurlijk zijn er de zogenaamde dansavonden, en hun posters met halfnaakte vrouwen op de markt, die bezopen Surinaamse bandjes en DJ’s promoten. Minderjarige meisjes denken volwassen te worden door zoveel mogelijk huid te laten zien tijdens deze dansavonden, vrouwen van middelbare leeftijd willen hun jeugd weer herleven door te schudden op onbegrijpelijk geschreeuw over drank. De hoofdprijs is een ordinaire snapshot op een Hindoestaanse website. We weten allemaal dat de kaarten voor de concerten van Indiase sterren schandalig hoog zijn. Maar toch is elke zaal weer vol, omdat de buurvrouw gaat, moeten wij ook gaan. Ik zou af en toe stiekem in de boekhouding van onze tropische winkels, videotheken en evenementorganisaties willen kruipen, om tot de conclusie te komen dat we te vaak te veel ophoesten voor te weinig resultaten.

Wij, Hindoestanen, zijn al ruim dertig jaar in Nederland. We beweren goed geïntegreerd te zijn, claimen goed opgeleid te zijn en profileren ons als professionele zakenlui. We zijn inderdaad goed geïntegreerd, als integratie inhoudt dat we de taal spreken, de Nederlandse cultuur (gedeeltelijk) adopteren en de Grondwet respecteren.De opleidingscijfers kan ik niet verifiëren, maar er lopen in het gebouw van de Haagse Hogeschool en op de campus van de Erasmus Universiteit Rotterdam een groot aantal Hindoestanen rond. Daar mogen we trots op zijn. De hoop is er, dat over enige jaren echte Hindoestaanse professionals rondlopen. Maar over de huidige “professionele” zakenlui onder de Hindoestanen heb ik soms mijn twijfels. Ik ben trots op de prestaties van onze voorouders en ik kraak Hindoestanen niet af. Bij niet-Hindoestanen zal dergelijk onprofessioneel gedrag ook plaatsvinden, geen twijfel over mogelijk.

We worden zo vaak voor de gek gehouden door het “Hindoestaanse bedrijfsleven”, maar toch trappen we er elke keer in. Er lopen nog steeds te veel Hindoestanen rond, die beweren professionals te zijn in hun beroep. Mijns inziens zijn het een stelletje professionele amateurs. Wat denk jij?

Varishna

Reacties
  1. jh
    februari 11, 2009 om 9:57 am

    :'(hhhhhhhhhhhhhhhhh

  2. radjen1
    februari 15, 2009 om 12:44 am

    vergeet niet!
    we zijn ook hypocriet

  3. Halfbloedje
    februari 20, 2009 om 11:35 am

    heerlijkkkk dat cynisme..eindelijk een goede kritische blik op hindoestanen in deze maatschappij..

    ga zo door en we komen er wel bovenop!!

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled