Hoe haal je de oorlog uit een kind?


SpecialsDagelijks worden over de hele wereld duizenden kinderen geconfronteerd met oorlogsgeweld. Zij zijn de onschuldige ooggetuigen van de verschrikking die volwassenen elkaar aandoen. War Child zet zich in voor deze kinderen. Want als je later groot bent, wil je niet langer verdwalen in het verleden.

Elke dag weer schrikt zij erdoor wakker. De geweerschoten. Het bloedbad. De gruwelijke manier waarop mensen werden mishandeld en vermoord. Ze is nu een jonge vrouw van 25 jaar. Na 15 jaar heeft zij de beelden nog steeds niet kunnen vergeten.

De man lag hulpeloos op de grond. De jongen keek hem angstig aan. Zijn officier schreeuwde hem: “Schiet hem dood!” Hij wilde het niet, maar hij had geen keus. Hij moest doen wat hem opgedragen werd. Hij richtte zijn geweer op de man en haalde de trekker over. Hij had iemand vermoord. Hij was pas 11 jaar oud.

Dit zijn twee fictieve verhalen, maar voor sommige kinderen is dit de dagelijkse waarheid. Elke dag worden zij geconfronteerd met traumatische ervaringen. Ervaringen die zij jaren na de oorlog niet zijn vergeten. De oorlog mag voorbij zijn, maar de oorlog in hun hoofd blijft doorgaan. Geen enkel kind verdient dit, ook niet als dat kind opgegroeid is tot een volwassene. Daarom is het belangrijk dat deze oorlogskinderen hun trauma’s moeten verwerken. Zodat ook de oorlog in hun hoofd kan stoppen. Zodat zij niet meer in angsten hoeven te leven. Zodat zij de vrede weer aankunnen.

War Child zet zich in voor deze oorlogskinderen. De slogan: “Je kunt een kind wel uit de oorlog halen. Maar hoe haal je de oorlog uit een kind,” heeft mij vaker dan eens aan het denken gezet. Kinderen hebben het recht op een goed en prettig leven. Kinderen moeten niet in angst, haat of wantrouwen opgroeien. Daarom is het initiatief van War Child zo goed.

War Child werkt met creatieve therapieën zoals dans, toneel, tekenen en vooral muziek. Nare herinneringen worden weggetoeterd, trauma’s worden de deur uitgedrumd. Oorlogskinderen worden weer kinderen. Kinderen die weer normaal kunnen opgroeien. Kinderen die weer durven te vertrouwen. Kinderen die weer kind kunnen zijn.

Maar zoals elk goed doel, heeft ook dit goed doel steun nodig. Nu verwacht ik niet dat iedere IndianFeelings bezoeker massaal War Child gaat steunen. Dat zou te idealistisch zijn. Het zou al een begin zijn als iedere bezoeker er stil bij zou staan. Het is gemakkelijk om te zeggen dat je het erg vindt voor een oorlogskind. Maar als je erbij stil staat wat de oorlog met een kind kan doen. Hoe het een kind van binnen kan breken. Doet het je dan nog steeds niks?

Bron: www.warchild.org

Shrawan Fakiera

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled