Die ene dag
Ze staarde naar mij, ik keek terug. Je kon meteen zien dat zij wat in haar schild uitvoerde. Die gemene lach vergeet ik nooit meer, en die blik. Wat vond zij dat prettig om mij zo gekweld te zien. Ik vroeg mij af waar ik dit allemaal aan verdiend had. Ik was helemaal in de war, ik kon niet eens helder nadenken. Vol haat keek ik de wereld aan, verdriet dat ik had, waar niemand wat van afwist. Heel veel vragen rezen er door mijn hoofd die tot op heden onbeantwoord zijn gebleven. Het leven gaat door, iedereen doet alsof er niks aan de hand is.
Elke keer vraag ik mij af waarom mensen zo jaloers zijn en wat zij ermee bereiken om iemands leven te verzieken. Hebben ze dan niets anders te doen dan bemoeien en wanhopig op zoek te gaan? Wat vinden zij er zo interessant aan om een vriend en vriendin(koppel) uit elkaar te drijven? Is het een hobby of komt het doordat ze jaloers worden om datgene wat zij niet hebben of niet kunnen krijgen?
Erger is het als ze zich psychotisch gaan gedragen. Denk daarbij aan het blijven bellen ook al worden ze gedist, of mensen aanspreken die ze in het verleden niet eens zagen staan. Of vrienden worden met mensen die ze niet mochten of opeens vanuit het niets banden gaan smeden, van je bent me dit of je bent me dat.
Hoe ver kunnen mensen niet gaan vanuit wanhoop? Hoe verleggen mensen hun grenzen in een mum van tijd?. Er komt veel tegenspraak bij kijken. Dan zegt men van: “Nee dat zal ik nooit doen, ik zal nooit iemand stalken, of uit elkaar drijven, dat is het laagste wat je kan doen etc..” !
Toch zie je dat men op het moment der wanhoop toch nog tot het uiterste kan gaan.
Waarom gaan ze net af op figuranten die al bezet zijn? Het lijkt er heel erg op dat ze met honing besmeurd zijn. Als je een blik werpt op het plan van aanpak van zo iemand dan zie je dat ze zich vrij zielig opstellen en heel veel medelijden zoeken. Ze gaan eerst vrienden worden met het slachtoffer en zoeken de zwakke punten van degene op die ze als tegenstander nemen. Vervolgens proberen ze zoveel mogelijk zieltjes te verzamelen en als het mis gaat dan rennen ze meteen naar de verzamelde zieltjes toe.
Alleen kunnen ze niet op tegen de ander, zielen verzamelen voor versterking tja….
Hoe je het draait of keert zulke wezens zul je altijd behouden in deze maatschappij. Lui die niet kunnen aanzien dat een ander gelukkig is!
Het zieligste is als het mensen zijn die niet veel kennis hebben, zieliger is als het om mensen gaat die een vrij goede status hebben en zulke dingen flikken.
Wat bereik je ermee om levens te verpesten? Niets!!!
Mijn boodschap aan zulke mensen is zoek je bezigheid op, creëer een leven een laat verliefde mensen en koppels met rust.
Machumbie



