Geld of geluk
Nederland heeft de afgelopen jaren een economische groei meegemaakt. Deze groei heeft ervoor gezorgd dat we meer verdienden, daardoor meer te besteden kregen en dus meer gewend raakten aan de luxe. Vrijwel iedereen heeft een mobiele telefoon, rijdt in een mooie auto, heeft genoeg geld om lekker van te leven en te genieten.
Nu is er wel het een en ander veranderd sinds de komst van de euro, maar is dat niet voornamelijk een luxeprobleem? Zijn we niet te gewend geraakt aan de weelde die we voorheen hadden waardoor het nu zo zwaar valt.? We hebben nu een economische achteruitgang en als er achteruitgang is zal er altijd worden geklaagd, hoe klein de achteruitgang ook is. Als er vooruitgang is zal je niemand horen klagen.
Nu valt me hierin op dat mensen hun geluk meten aan de materiële dingen in hun leven. Er wordt natuurlijk gezegd “geld maakt niet gelukkig”, maar is geld niet een middel om wel geluk uit te stralen en te laten zien dat je het zo goed hebt? Ik sprak hierover met een vriend en die vertelde me dat het hem opviel dat hindoestanen erg ingesteld zijn op materiële vooruitgang. Ze houden ervan om te laten zien dat ze een grote auto rijden, het nieuwste model mobiele telefoon hebben en veel gouden sieraden dragen. Dat zette me aan het denken.
Zijn we echt zo gericht op de materie om te laten zien dat we het goed hebben, of is dat een verkeerde indruk die we maken?.
Natuurlijk is het zo dat wanneer je het goed hebt je de mogelijkheid hebt om dit te laten zien en daar is niks mis mee, want je hebt er vast hard voor gewerkt om zo ver te komen. Maar toch….
In mijn werk merk ik het ook wel in bepaalde mate. Hindoestanen houden ervan om aan elkaar te laten zien dat ze het goed hebben. Zo vaak zie ik mensen die er op hun best uitzien, alles op en top. Maar de schijn bedriegt, want de keren dat hindoestanen schulden maken om hun aanzien hoog te houden is ook vaak. Niemand wil verlies van aanzien, men kijkt tegen je op en praat goed over je. Dat wil je toch niet kwijt raken! Dus wat veel mensen doen is leningen afsluiten en schulden maken. Want zolang je laat zien dat je omringd bent door weelde zal men altijd goed over je denken.
Men denkt vaak dat het niet in hun voordeel is om tegen de familie te zeggen dat er financiële problemen zijn of dat de zaken toch niet zo goed zijn geregeld als men dacht. Tenslotte gaat het woord snel binnen de familie en wordt men erop aangesproken. Ook speelt de trots mee, we willen onze zaken zelf oplossen, dus waarom zou je de familie belasten met je problemen? Met als gevolg dat de schulden nog hoger oplopen en je het overzicht kwijtraakt van je problemen. Het gaat van kwaad tot erger. Hopelijk stap je dan over je trots heen en probeer je het samen met je familie op te lossen.
Het kan ook zo lopen dat de financiële situatie zodanig is verergerd dat je alleen nog gebruik kan maken van de maatschappelijke hulpverlening. Maar dat is dan je laatste redmiddel en dit vertel je ook niet aan je familie. Het zou ten slotte een verlies van aanzien zijn.
Zou die vriend dan toch gelijk hebben of heeft hij het bij het verkeerde eind. Bekijk ik het nu te zwart-wit of zijn trots, welvaart en aanzien de dingen die ook wel typisch zijn voor hindoestanen?.
Graag hoor ik je mening hierover.
Groetjes Radha



