Seksueel misbruik


Love and SexDit is een veel voorkomende probleem die ook in de doofpot wordt gestopt. Men praat er liever niet over, het is nog steeds taboe. Het is een kwetsend probleem, waar je inderdaad niet gauw over kan praten. Als er behoefte aan is, moet er genoeg ruimte zijn voor degene die er over willen praten.

Bekend maken dat je seksueel misbruikt bent is nog steeds het allermoeilijkste. Want er zijn heel wat factoren die relevant zijn, namelijk: Zullen ze je geloven? Gaan ze niet denken dat “ik” hetzelf uitgelokt heb? Dit zijn allemaal aspecten die je tegen kunnen houden om zoiets te vertellen. Daarnaast kun je aan de reacties van mensen denken, want die zullen ook niet rooskleurig zijn. 

Niet reageren en zwijgen is een middel tot overleven voor de meeste misbruikte kinderen. Voor een slachtoffer van seksueel- (en ander) misbruik is één van de moeilijkste aspecten, verlies van controle. Voor bijna elk slachtoffer van incest en verkrachting is het verlies van invloed op wat haar/hem overkomt, sterk traumatiserend. Daarom gaat het kind, om overleven mogelijk te maken, strategieën ontwikkelen die een gevoel van controle geven zoals:

  • er zo onaantrekkelijk mogelijk trachten uit te zien (vanuit het idee dat het zelf schuldig is)
  • zich oversekst en/of exhibitionistisch gedragen (in een poging om zelf enige greep te krijgen op het moment van het misbruik)
  • gedragsmoeilijkheden stellen (het is makkelijker om seksueel misbruik te zien als straf dan als misbruik)
  • een fantasiewereld creëren (tijdens het misbruik denkt hij/zij dat ze een andere persoon is, fantaseert hij/zij, denkt ze dat hij/zij niet het misbruikte lichaam is)

Specifieke aspecten die een blokkade kunnen zijn voor seksueel misbruikte kinderen om over te praten:

Seksualiteit behoort vaak nog tot de taboesfeer in de omgangsleven!. 
In de praktijk wordt seksualiteit maar al te vaak beperkt tot de ‘verboden’ (“ga niet naar bed voor huwelijk,” “pornografie is verboden…”). Over gezonde seksualiteit en relaties wordt echter amper gesproken. Kinderen krijgen zo impliciet de boodschap: “Over seksualiteit praat je niet,” dus ook niet over seksueel misbruik. Het kan ook zijn dat ouders er niet graag over praten.

Godsdienstige leefregels worden soms misbruikt om kinderen te onderdrukken!. 
In sommige traditionele gezinnen misbruikt de vader godsdienst om zichzelf in een ‘machts’-positie t.o.v. vrouw en kinderen te plaatsen. In plaats van liefdevol gezag uit te bouwen tracht hij zijn macht te behouden d.m.v. (verdoken) agressie. Dan zwijgt het kind uit angst. Een kind dat oprecht volgens het geloof wil leven maakt zich de regels eigen: “Eer je vader en je moeder” en “gehoorzaam je ouders” eigen. In veel gezinnen waar misbruik voorkomt, worden deze regels extra benadrukt en uit de context getrokken. Ze worden ondergeschikt gemaakt aan de regel “vader, prikkelt uw kind niet.” Het kind krijgt de idee dat het door seksueel misbruik openbaar te maken aan iemand buiten het gezin de ouders niet eert of gehoorzaamt, nog een reden om te zwijgen.

Een kind raakt verstrikt in een vicieuze cirkel als de dader vergeving vraagt voor het seksueel misbruik en er nadien toch mee doorgaat. Het kind vergeeft snel, tegen haar gevoel in, de dader misbruikt, vraagt vergeving, misbruikt, vraagt vergeving. ‘Vergeven’ wordt zo misbruikt om misdaden te verstoppen.

Over misbruik praten kan een heel systeem verstoren. 
Een kind tracht koste wat het kost de huwelijks-, gezins- en de familierelaties intact te houden. De systeemtheorie verschaft daarover duidelijk inzicht. Een kind kan zelfs probleemgedrag stellen om als bliksemafleider te zorgen dat het systeem ‘harmonieus’ blijft. Het zal zeker niet praten over het seksueel misbruik, want daarmee riskeert het dat heel de familie overhoop gehaald wordt (probeer het je maar eens voor te stellen dat je echtgenoot, je broer of je vader jouw kind misbruikt!). Groeit het kind op in een gelovig omgeving, dan is het verhaal nog meer gecompliceerd: Het riskeert dan niet alleen het familiale systeem te verstoren, maar ook het gelovige sociale systeem. 

Het kind is in eerste instantie solidair met de dader
Een citaat van Dirk Vanmarcke: “Hans en Grietje, Roodkapje, Sneeuwwitje… wat gebeurt er telkens opnieuw?” Argeloze kinderen worden gelokt door volwassenen die zich onschuldig voordoen. Als de kinderen eenmaal in de macht van de volwassene zijn, ontmaskert die zich en toont iets heel demonisch en destructief met als einddoel de vernietiging van het onschuldige kind.

Het is alsof wij met die sprookjes aan onze kinderen willen zeggen: “Pas op! In de wereld van de volwassenen is er een realiteit die oppervlakkig gezien mooi kan zijn, maar die iets heel demonisch verbergt.” De misbruiker weet een kind in te palmen met cadeautjes, aandacht en schijnliefde. Een kind wil dit niet verliezen. Pas later, soms jaren later, beseft het de schade die het opgelopen heeft. Tot dat moment blijft het solidair met de dader en tracht het misbruik te verstoppen en wil het zeker niet dat de dader gestraft wordt. Deze ‘liefde’ houdt het kind stil.

Het risico dat het kind niet serieus wordt genomen is groot. 
In ieder geval van seksueel misbruik is er sprake van een machtsverschil. De dader is altijd machtiger (fysisch en/of psychisch) dan het slachtoffer. In het satanische spel dat de dader speelt zorgt hij ervoor dat de omgeving hem als een ‘lieve, goede man’ ziet. Hij gedraagt zich als schaap, maar is onder zijn vel een wolf. Hij kan iemand zijn die hard werkt, veel voor zijn kinderen doet, schijnbaar de gelovige leefregels toepast. Hij bouwt een sociale machtspositie op. Dit zorgt ervoor dat een kind zichzelf als onmachtige voelt en niet durft praten. Het kind riskeert het niet om niet geloofd te worden. Bovendien zal een kind in de beperkte ‘gelovige wereld’ niet makkelijk naar een hulpverlener stappen. 

Het misverstand dat seksueel misbruik niet voorkomt in gelovige gezinnen!
Seksueel misbruik begint meestal enkele jaren voor de puberteit, maar soms al op peuterleeftijd. Zeker in dat geval duurt het lang voor een kind echt beseft dat het misbruikt wordt. Als vader de misbruiker is, ontstaat het misbruik vaak spontaan met gewone strelingen en liefkozing zoals elk kind dat nodig heeft. Maar op een bepaald moment kan de liefde en warmte de grens van lust overschrijden. Als het kind (later) ten volle gaat beseffen dat het misbruikt wordt (werd), denkt het soms dat seksueel misbruik niet in andere gelovige gezinnen voorkomt. Het voelt zich eenzaam en beschaamd, krijgt een negatief zelfbeeld (‘ik moet wel waardeloos zijn dat ik misbruikt word en anderen niet’).

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled