Surinamers in de Nederlandse politiek
Onlangs was er op het recentelijk gehouden kwakoefestival te Amsterdam een enorme heisa ontstaan over de kwestie dat Surinaamse politici ten opzichte van hun Marokkaanse collega’s, volstrekt niets zouden doen voor hun achterban. Ze zouden zich meer bezig houden met het “spele van de goewweldige man ” dan de handen, waar van nature de vertragende RSI zich in vertakt heeft, uit de mouwen te steken.
De eerste Surinaamse politicus die voet in het Nederlandse parlement zette, was een heer van Hindostaanse afkomst die zijn wethouderschap binnen de gemeente Den Haag mocht verruilen voor een lidmaatschap in de Tweede Kamer. Hierna leek het even alsof het hek van de dam was en volgden er mondjesmaat meerdere.
Deze persoon, met een kop gelijk de kont van een Sumoworstelaar, echter bezien vanaf het moment dat de worstelaar langzaam door z’n knieën zakt om een gevechtsstand aan te nemen, was in de Tweede Kamer letterlijk aanwezig met z’n onverloochenbare omvangrijkheid terwijl hij zich figuurlijk uitsluitend bediende van achterhaalde actieplannen, die zonodig indruk moesten maken op de door hem besodemieterde kiezers. Een Hindostaanse politica die jaren later via de partij Groenlinks de Tweede Kamer binnendrong, deze behangen met opvallende borsten alsof Surinaamse politici ergens mee begiftigd dienen te zijn, desnoods voor het genot van het oog, had de intelligentie van een gans. Zij had de hele Surinaamse gemeenschap met haar platvloerse, ordinaire louche prakrijken beschaamd en in het hemd gezet.
Het ontbreekt politici van Surinaamse afkomst in Nederland aan een geestelijk reserve zich dienstbaar te kunnen opstellen tegenover de eigen culturele doelgroep. Je zou misschien redelijkerwijs kunnen verwachten dat de Surinaamse honger bij deze lui gestild, de dorst gelest zal zijn en dat de gekozen politicus zich niet in de eerste plaats bezig zal houden met het opvijzelen van de privé welvaart, vervolgens die van zijn dierbaren en vertrouwden. Niets is minder waar! De praktijk wijst uit dat Surinaamse politici gelijk papieren tijgers, enkel onhoorbaar inwendig kunnen brullen. De enkele Surinaamse politici die ik tot op heden heb mogen ontwaren, huppelen er als werkeloze zakken zout bij zonder zich te storten op de aanpak en verandering van oneffenheden en grilligheden in de samenleving. Zij wachten uitsluitend op de storting van hun salaris en verlangen naar kostbare reizen naar het buitenland en naar vakanties. De bevindingen die ze naar aanleiding van hun buitenland bezoek op schrift stellen voeren je terug naar de oude frobeljaren.
Je zult je afvragen waar deze politici zich mee zouden moeten bezighouden, desnoods in de vorm van een therapeutisch tijdverdrijf. In de Nederlandse samenleving zijn er verschillende zaken waar Surinamers in de praktijk de dupe van worden. Door de overvloed aan diverse nationaliteiten in Nederland, wordt er over Surinamers bijna heen gewalst. De bevolkingsgroepen met de grootste muil worden het meest voorgetrokken, dit geheel ten koste van Surinamers die in feite zwarte Hollanders zijn. Ten aanzien van de arbeidsmarkt bijvoorbeeld, mogen er positieve acties op touw zijn gezet Surinamers actief te bemiddelen, feit blijft echter dat er over de hoofden van Surinaamse burgers wordt gekoehandeld door zowel Surinaamse flinkertjes, die zichzelf wervers en selecteurs noemen als door lepe Hollanders die het brutale lef hebben zich tegenover de Surinamer als een guru op te werpen. Toen de inburgeringsmanie in Nederland een nationaal gemeengoed in Nederland werd, werden zelfs Surinamers die geboren en getogen zijn in Nederland, opgeroepen voor een cursus Nederlands en Nederlandse maatschappijkennis. Surinaamse politici keken dit werkeloos .toe en staken hun hoofd, waar het zand er toch eenmaal in zit, nog eens in het zand.
Op het terrein van het eigen ondernemerschap bijvoorbeeld waarbij de aspirant ondernemer uitstekend een ruggesteun van één van de Surinaamse politici zou kunnen gebruiken, wordt betrokkene al gauw geconfronteerd met het gegeven dat deze uit de cocospalm omhoog gevallen politici, zich zeer ongenaakbaar opstellen en buiten bereik blijven. Men laat via diens/dier secretaresse weten dat meneer/mevrouw even is gaan lunchen waarna die gelijk weg moet naar een “hele grote vergadering. Ja Boy”.
Rabin Gangadin




Taraaaaaaaaa!
met indianfeelings te maken? Noem het dan surifeelings :zzz
als hindoestanen van hier al geen interesse hebben wat gaat politici dan eraan doen 🙂
Indiafeelings..
Het magazine voor Hindoestanen!
Lezen lummel, of ben jij ook zo\’n politicus :upset
dat is de gewoonte van hindustanen je eigen mensen de kop indrukken. waar ze hun bek open moeten trekken doen ze niet en bij zaken waar ze hun neus niet in moeten steken .. moet je ze horen prate :upset :upset