Surinamers op Waterkant.NL
Surinaamse discussianten zijn een raar slag misplaatste minkukels, bij wie de overstelpende domheid voortdurend het nuchtere verstand tart. Met hun nietsbetekenende geraaskal verkeren ze in de waan de samenleving te herstructureren, zo niet die te herordenen. Tijdens hun oeverloze koeterwaals zetten ze vraagtekens achter zekerheden en dingen die evident zijn, en onthullen ze fantasieën als zouden die nieuwe, ongekende waarnemingen voorstellen. In de uiting van hun enormiteit zijn ze zeer bedreven bij het zoeken van listen: listen met de taal, met de officiële conventie van de schrijfkunst, met de journalistieke norm, gewoon met alles.
Een platform waar je vergast wordt op al deze gedragsvormen en waar je haast alle Surinaamse exorbitante non-conformisten bij elkaar aantreft, d.w.z. lui die het niet nauw nemen met de gevestigde, gangbare orde, is www.waterkant.nl: het grote altaar voor schrijfgrage nietsvertellers. Op Waterkant.nl kun je er getuige van zijn hoe benepenheid contrasteert met een nuchtere kijk, hoe domheid en achterlijkheid met elkaar resoluut kunnen collaboreren.
Een gedeserteerde Marron bijvoorbeeld, die zijn rebellie en rooftocht te Paramaribo verruilde voor een academische studie psychologie aan een Nederlandse universiteit, had zich een hele poos op deze website met geweld geà¯naugureerd als een onmisbare intellectuele columnist. In zijn bijdragen kaartte hij kwesties aan uit zijn bosjes nachtmerries, uit zijn dwingende wens liever als blanke geboren te zijn geweest dan als de afzichtelijke, gedrongen wanstaltigheid waartoe hij door de schepper is veroordeeld, uit het feit dat zijn kennis en wijsheid door de plaaggeesten te Paramaribo, zelfs na voltooiing van zijn studie psychologie, vaak heel laag werden en worden ingeschaald etc.
Hoewel een columnist vrij is over allerlei onderwerpen te schrijven, moeten zijn stukken toch ook bijdragen aan discussies over onderwerpen, die een breed maatschappelijk front bestrijken. Dat wat dit Marronbaasje deed, is met een opgeklopte narcistische geestdrift masturberen voor een gebroken spiegel. Door deze afbakening is hij, zonder dat hij het zelf weet, overgeleverd aan metafysische bespiegelingen, die vooral gaan over hoe hij oorspronkelijk zelf uit het tribale milieu afkomstig is.
De overige discussianten die elke mentale oprisping neerkladden op Waterkant.nl hebben evenals deze opzichtige Marron, een gebrek aan fantasie. Ze hebben meer oog voor lust en uitingsdrift dan voor de schoonheid van de taal. Ze sjokken als blinde mollen aan een touwtje. Hun schrijven heeft gebrek aan variatie en gebrek aan humor. De geuite visies dragen niet eens een element van functionaliteit in zich maar doen simpelweg dienst als een blinde-geleide machine. Zoals je in een versnelde film een orchidee langzaam ziet opengaan, zo zie je onder elk discussieonderwerp van Waterkant.nl de lelijkheid uit het niets verrijzen.
Boordevol lelijke, niets onthullende gedachtespinsels die er de vrije loop krijgen. Daar waar een opening vrij is, wordt die door deze meningcolporteurs opgevuld met een obscure absurditeit. Door de eentonigheid waarmee deze gasten onvermoeid en onvermurwbaar tegen elkaar ten strijde trekken op het strijdtoneel dat Waterkant.nl heet, zijn hun stukken enkel te interpreteren als een plakkaat van wansmaak. Er is geen sprake van een creatieve impasse maar van levende fossielen die het pad naar een levendige discussiekunst versperren, van een infantiliteit en van een intellectuele bewusteloosheid. Men hangt er graag de populaire kwibus uit, stelt zich krampachtig aan als een luierkind, zalft verheven over platvloerse ditjes en datjes en is voor de rest actief als een dildo in een harem.
Rabin Gangadin




Beter dan dit had niemand het kunnen verwoorden.
Met dankzegging!
Props voor het lef!
Daar zijn vooral negers actief, zowel bos als stadsnegers (afkomstig van suriname). En ik merk hoe bekrompen, onhandig maar vooral dom ze zijn in hun pogingen om vaststaande negatieve feiten, welke algemeen bekend zijn bij deze rassoort, te gaan lopen verhullen door de ingekrompen vinger naar de ander volk te wijzen.. terwijl ze die kakantriestam in hun eigen ogen straal negeren. Het is zo opvallend, en soms wel lachwekkend van dit volk om te zien hoe dom ze wel niet denken. Een Rode neger, een Inspecteur van Politie aan de keizerstraat, een zekere van Ricardo van Leuvenem had het hoogstpersoonlijk voor een stelletje negers gezegd dat NEGERS DOM ZIJN. En dat is maar al te waar..
Stel racisten zijn jullie. Die boscreolen en stadscreolen zijn inderdaad een probleem, maar niet allemaal. Overal komen rotte appels voor.
\”www.waterkant.nl: het grote altaar voor schrijfgrage nietsvertellers\”?
Jij hebt ook flink lopen posten op dat forum dus je bent in mijn ogen ook zo een nietsverteller.
R.Gangadien.
Dit stuk is van ook niet een wat je noemt opbeurend stkje proza.Mensen op zulke wijze neerhalen,getuigt ook van wansmaak.Wat is je probleem?Marron is psychiater en kan jou van de ziekteverschijnselen afhelpen. :grin :grin
als je je brugklas vmbo had afgemaakt, zou je vandaag vast wel het verschil kennen tussen een psychiater en een psycholoog zoals dat tussen jou en een ezel bestaat.
nou je verhaaltje staat ook op waterkant hoor meneer gangadin – http://www.waterkant.net/suriname/forum/viewtopic.php?id=598
Iedereen hoort te weten dat Marron een laag *** is. Daarentegen erger ik me aan het feit dat drs. snuggels zijn (internet) vriendjes hier laat reageren….gewoon triest en het bewijst gelijk zijn/haar/ het ongelijk, of in dit geval het gelijk van..
\”stelt zich krampachtig aan als een luierkind, zalft verheven over platvloerse ditjes en datjes en is voor de rest actief als een dildo in een harem.\”
Met de nadruk op harem moet deze reactie genoeg zijn.
Rabin Gangadin welk nut denkt u te dienen met dit quasi intellectuele gemopper ? Doet u soms een verwoede poging om hier het forum van waterkant te complementeren ? In mijn oren (ogen) klinkt het alleen als een beetje verwend en ongenuanceerd gemopper ? Ik ken u niet maar met uw verhaal schept u bij mij het beeld van oude zeurderige half incontinente man die in iedereen perfectie zoekt en hierdoor zwaar teleurgesteld is.
Denk maar dat ik het verschil niet ken.Hij mag een psycholoog zijn,dat wil toch niet zeggen dat Rabin Gangadien niet bij hem te biecht mag gaan.En het is meer schertstend bedoeld Idi Amin Dada.
Wat is het verschil tussen een psycholoog en een psychiater?
Een psycholoog heeft een universitaire opleiding in de gedragswetenschappen (Psychologie) gevolgd en heeft zich tijdens deze studie toegelegd op een deelgebied van de psychologie, bijvoorbeeld arbeidspsychologie, sociale psychologie of klinische psychologie (studie van de mens die kampt met een psychologisch probleem). Na het afstuderen heeft de psycholoog zich nog toegelegd op een onderdeel van de klinische psychologie bijvoorbeeld gedragstherapie of eerstelijnspsychologie.
Een psychiater heeft een medische wetenschap (Geneeskunde) gestudeerd en heeft zich na zijn studie als arts toegelegd op de psychiatrie (studie van de mens die kampt met zeer ernstige psychologische problematiek). Hij mag uit hoofde van zijn beroep medicijnen voorschrijven.
Welke soorten psychologen worden onderscheiden?
Er is op meerdere manieren onderscheid te maken:
Op basis van het belangrijkste vak van afstuderen: bijv. arbeidspsycholoog, sociaal psycholoog, ontwikkelingspsycholoog, klinisch psycholoog etc.
Op basis van het thema waarop de psycholoog zich heeft toegelegd bijv. schoolpsycholoog, verkeerspsycholoog, sportpsycholoog etc.
Op basis van aanvullende opleidingen die gevolgd zijn: eerstelijnspsycholoog (kortdurende therapieën), psychotherapeut (langer durende behandelingen).
· Frequently asked questions
Wat is het verschil tussen een psycholoog en een psychiater?
Een psycholoog heeft een universitaire opleiding in de gedragswetenschappen (Psychologie) gevolgd en heeft zich tijdens deze studie toegelegd op een deelgebied van de psychologie, bijvoorbeeld arbeidspsychologie, sociale psychologie of klinische psychologie (studie van de mens die kampt met een psychologisch probleem). Na het afstuderen heeft de psycholoog zich nog toegelegd op een onderdeel van de klinische psychologie bijvoorbeeld gedragstherapie of eerstelijnspsychologie.
Een psychiater heeft een medische wetenschap (Geneeskunde) gestudeerd en heeft zich na zijn studie als arts toegelegd op de psychiatrie (studie van de mens die kampt met zeer ernstige psychologische problematiek). Hij mag uit hoofde van zijn beroep medicijnen voorschrijven.
Welke soorten psychologen worden onderscheiden?
Er is op meerdere manieren onderscheid te maken:
Op basis van het belangrijkste vak van afstuderen: bijv. arbeidspsycholoog, sociaal psycholoog, ontwikkelingspsycholoog, klinisch psycholoog etc.
Op basis van het thema waarop de psycholoog zich heeft toegelegd bijv. schoolpsycholoog, verkeerspsycholoog, sportpsycholoog etc.
Op basis van aanvullende opleidingen die gevolgd zijn: eerstelijnspsycholoog (kortdurende therapieën), psychotherapeut (langer durende behandelingen).
Welke soorten therapieën zijn er?
Er zijn meerdere onderscheiden te maken:
op basis van het aantal cliënten: individuele therapie, relatietherapie, groepstherapie.
op basis van het theoretische uitgangspunt: Psycho-analyse (met Freud als degelijke grondlegger), Client-centered therapie (Rogers), Gestalttherapie (Perls), Gedragstherapie (Leertheorie), Lichaamsgerichte therapie (Lowen e.a.), Cognitieve therapie (Beck e.a.), Systeemtherapie (Pallazoli e.a.), Rationeel-Emotieve therapie (Ellis/Diekstra), Transactionele Analyse (Berne) etc. etc. Een moderne therapeut zal vaak een aantal uitgangspunten integreren.
op basis van de houding van de therapeut: directief (therapeut grijpt in, geeft opdrachten etc.), non-directief (therapeut grijpt zo weinig mogelijk in)
op basis van de lengte van de therapie: kortdurend (1 – 16 gesprekken), middellang (17 – 30 gesprekken), langdurend (30 – 90 of meer gesprekken)
op basis van een toegepaste techniek: bijv. hypnotherapie (met behulp van hypnose). PTG biedt overwegend individuele therapieën en relatietherapieën op basis van gedragstherapie, cognitieve therapie, systeemtherapie, RET en TA met een min of meer directieve houding van de psycholoog.
Internet mi boy daar vind je van alles.
http://www.ptg.nl/faq.php
:p :p :p :p
hihi haha.
RET en TA met een min of meer directieve houding van de psycholoog.
Wat zou men bedoelen met dit?
Time is longer than a rope.
Het GROS van alle geweldadige criminele feiten worden door negers gepleegd zij het bos of stadsneger. En het GROS van deze martelende berovingen worden op de HINDUSTAAN gepleegd. Een of andere zwarte insect wilde op de gastenboek van dwtonline mensen gaan lopen wijsmaken dat nickerie een misdaadstaat is. Je reinste koeterwaals. Je kan gewoon daaruit afleiden dat de persoon in kwestie wanhopig zijn best doet om het criminele schandvlek welke op de neger rust, te gaan lopen camoufleren als te zijnde een probleem welke zich gelijkwaardig over alle rassen van de surinaamse bevolking heeft gespreid. NIET! dus! De Korps Politie Suriname (KPS) houdt angstvallig de cijfers geheim om geen hetze in de samenleving te veroorzaken, maar menig hindustaans burger weet er van af hoe de criminele verhoudingen zitten wat betreft ras en feiten. Inderdaad dat in elk volk rotte appels zitten, maar het dient schaamteloos door een neger gezegd te worden dat de meeste rotte appels toch wel in het negermand bevinden. En aangezien de waarheid hard is en de neger het maar niet onder ogen wilt zien dat het in hun genen zit dat ze hun zgn. achtergestelde positie aan zichzelf te danken hebben, zullen ze altijd de beschuldigende vinger naar.. juist ja naar de hindustaan wijzen alsof die de oorzaak van hun ellende is (je kan het parallel vergelijken als de nazi\’s die de joden de schuld gaven toen het slecht ging met hun). De neger is van nature een trots volk, maar ze zijn ook van nature een domme ras die liever lui dan moe is. En afgunstigheid naar in hun ogen een fysiek mindere mens is een gegeven feit. Zelf aangeboren criminele trekjes kunnen we aan het zwarte lijstje van dit volk toevoegen. Het mag racistisch klinken, maar het is de waarheid, ik kan er niets aan doen helaas. Als er een volk is op wie de neger altijd zal lopen afgeven, dan is het de Hindustaan wel. Als een neger een Hindustaan heeft geroofd, verkracht en vermoord, dan hoor je geen enkele neger zijn/haar mond opendoen.. Waarom niet? Nou, ze denken kies den koelie moi beet (met bigi ai denkende aan de rijkdommen die de koelie bezit en zijzelf niet). In Suriname worden er complete hele woonwijken voor dit lui negervolk veelal uit het bos opgezet, met licht/stroom/water/telefoon/riolering, ALLES kortom met erop en eraan, en dat alles GRATIS! Terwijl er voor de Hindustaan geen MOER wordt gedaan.. een hindustaan moet zelf zien hoe ie aan een perceel komt (kopen ja koelie heeft geld zegt de neger schaamteloos: zie daar alweer een teken van afgunstigheid, terwijl overduidelijk is dat dit een oneerlijke manier van denken is.. of laat mij het zeggen, een verfoeilijke, verwerpelijke manier van denken is). Nooit is er een woonwijk voor de Hindustaan gebouwd. En als je deze feiten aan de neger presenteert, zal hij zich achter een of ander DOM, ongefundeerde emotioneele uitspraak verschuilen.. met als vingerwijzing naar de Hindustaan toe. Terwijl voor 75% van alle termijnen waarbij er een regering aan de macht was, een NIET-HINDUSTAAN aan de macht was en laat me het zo zeggen, de negers de lakens uitdeelden, en de hindustaan maar de billen van de neger in de surinaamse politiek maar strelen. Foei toch Nigga.
rabin gangadin, schijnt net als een bos neger de weg kwijt te zijn, en vertoont dezelfde symptonen van wartaal, in diep 16e eeuws nederlands uit te kraaien, na vele omzwervingen uit afrika, daalde ook in india afstammelingen van ze, en zij schreven hun eigen gods dienst, waarin 1000 en 1 goden schenen neer gedaald te zijn, larie koek, om alle onzin te gaan lezen, je eigen ontwikkeling en besef van vermogen is genoeg om te denken dat nooit goden en ook geen jezus ooit bestaan heeft, maar dat intellectuelen de massa probeerden zelf dom te houden en hen in iets te laten geloven, en alle mensen zijn gelijk van binnen, van buiten vertonen ze diversiteit, dus respect voor diegenen die hun volle verstand niet volledig en op de juiste wijze benutten, vergeefs hen, en kijk niet op ze neer, het zijn ook schepsels net als uw allen, die per toeval en een lot tot mens neerdaalden op dit stukje paradijs die suriname heet, en waar je wortels liggen… :eek
De kwaliteit van de reacties hier duiden op een twee dingen:
* Surinamers zijn erg
geemotioneerd, bijna
tegen het hysterische
aangrenzend.
* Surinamers kunnen
niet lezen en
begrijpen en
interpreteren het
geschrevene duidelijk
slecht
Het artikel van Gangadin is ten onrechte ontaard in een raciale( = niet racistische omdat dit iets anders betekent) strijdvoering.
Zijn artikel gaat juist over de naar zijn oordeel, inferieure kwaliteit van Surinaamse discussianten.
Ben je het er niet mee eens, toon met argumenten aan dat de auteur het aan het verkeerde eind heeft óf vermaan hem zijn bewering te staven met goede bewijzen.
In plaats van worden er waardeoordelen uitgesproken en wordt de schrijver geadviseerd op therapie te gaan alsof gezonde lui uitsluitend te vinden zouden zijn in het hoekje van pluimstrijkers en ja-knikkers.
Leer de mening van anderen, hoe hard ook geformuleerd, te respecteren.
Er explosief op te reageren en de medicus uit te hangen bewijst je eigen zwakte en wanhoop.
Het vaststellen van een diagnose is moeilijker
dan men denkt te kunnen op basis van een cursus, voor mijn part een hele academische opleiding in een bepaalde wetenschap.
Daar waar een academnische graad behaald is, begint pas de eerste vingeroefeningen voor
wetnschappelijk onderzoek en niet dat men denkt het hele wetenschappelijke terrein te kunnen overzien omdat men de studiegids van buiten kent.
Op waterkant zijn veelal negers actief die zich nogal hoog achtten in hun denkvermogen en zodra er een topic wordt geopend dan zie je het al hoe ze het met de hindustanen menen, veelal op een vrij negatieve wijze, daarbij altijd hun armoedzaaie positie in de surinaamse samenleving gaan lopen blamen op de hindustaan. het is een gegeven feit dat deze kafries waterkant als hun forum gebruiken om hindustanen neer te halen. een buitenstaander heeft het zoo door waar de schoen eigenlijk wringt, maar omdat ze de hielen van de neger af en toe moeten likken doen ze maar met hun mee. de neger heeft altijd alles voor zichzelf willen opeisen.. en als de hindustaan ze op de een of andere manier een stapje voor is, dan hoor je hun racistische gejankt. En waarzo hoor je hun gejankt het meest? http://www.waterkant.net.
Reactie van \”Opmerkelijk\” van 24-03-2007 20:30:02:
\”De kwaliteit van de reacties hier duiden op een twee dingen:
* Surinamers zijn erg
geemotioneerd, bijna
tegen het hysterische
aangrenzend.
* Surinamers kunnen
niet lezen en
begrijpen en
interpreteren het
geschrevene duidelijk
slecht
Het artikel van Gangadin is ten onrechte ontaard in een raciale( = niet racistische omdat dit iets anders betekent) strijdvoering.
Zijn artikel gaat juist over de naar zijn oordeel, inferieure kwaliteit van Surinaamse discussianten.
Ben je het er niet mee eens, toon met argumenten aan dat de auteur het aan het verkeerde eind heeft óf vermaan hem zijn bewering te staven met goede bewijzen.
In plaats van worden er waardeoordelen uitgesproken en wordt de schrijver geadviseerd op therapie te gaan alsof gezonde lui uitsluitend te vinden zouden zijn in het hoekje van pluimstrijkers en ja-knikkers.
Leer de mening van anderen, hoe hard ook geformuleerd, te respecteren.
Er explosief op te reageren en de medicus uit te hangen bewijst je eigen zwakte en wanhoop.
Het vaststellen van een diagnose is moeilijker
dan men denkt te kunnen op basis van een cursus, voor mijn part een hele academische opleiding in een bepaalde wetenschap.
Daar waar een academnische graad behaald is, begint pas de eerste vingeroefeningen voor
wetnschappelijk onderzoek en niet dat men denkt het hele wetenschappelijke terrein te kunnen overzien omdat men de studiegids van buiten kent.
\”
Dit is de stijl van Gangadien. Waarom durf je niet onder eigen naam te reageren?
rabin gangadin ,schijnt net als een bos neger de weg kwijt te zijn, en vertoont dezelfde symptonen van wartaal, in diep 16e eeuws nederlands uit te kraaien, na vele omzwervingen uit afrika, daalde ook in india afstammelingen van ze, en zij schreven hun eigen gods dienst, waarin 1000 en 1 goden schenen neer gedaald te zijn, larie koek, om alle onzin te gaan lezen, je eigen ontwikkeling en besef van vermogen is genoeg om te denken dat nooit goden en ook geen jezus ooit bestaan heeft, maar dat intellectuelen de massa probeerden zelf dom te houden en hen in iets te laten geloven, en alle mensen zijn gelijk van binnen, van buiten vertonen ze diversiteit, dus respect voor diegenen die hun volle verstand niet volledig en op de juiste wijze benutten, vergeefs hen, en kijk niet op ze neer, het zijn ook schepsels net als uw allen, die per toeval en een lot tot mens neerdaalden op dit stukje paradijs die suriname heet, en waar je wortels liggen… :
Commentaar:
Voor een journalist mag je de(elementaire )leerboeken van de school voor de journalistiek nog een paar keer secuur doornemen:
De eerste zin loopt even mank als de tred van een gevluchte Negerslaaf met filaria aan z\’n benen. Na een schoonheidsbad had die regel er ongeveer als volgt moeten uitzien:
Rabin Gangadin schijnt gelijk een bosneger de weg kwijt zijn geraakt, in welk geval zijn gebezigde wartaal dezelfde symptomen vertoont als het Nederlands, afstammend uit achter de 16e eeuw.
Vanaf hier wringt de ellenlange zin zich in een dusdanige taallabyrint waardoor zowel het begin als het eind van de regel zoek is.
Wat een journalist met geheel een eigen 21 eeuwse schrijfstijl !
Mijn broer is groot geworden door kennis op te doen bij Hindoestanen.G.Niekoop.Het kan dus wel.Open staan voor elkaar
deurwaarder niekoop? om geld te maken moet je net een hogere mate van intelligentie en spendeer discipline bezitten, ma dat ontbreek bij bepaalde rassen in suriname. dat leer je niet bij een ander ras, dat moet in jezelf zitten.. hoe je je KOP moet gebruiken om vooruit te komen.
De grootste crimineel in Suriname heet R.R. Venetiaan!!!
De wezels welke reageren. Met elegante weerspraak kunnen ze de eigen gelederen onder de toom houden, helaas gaat dat niet altijd op.
De wijsheid is te ver te zoeken als je dit stelletje ongeregeld hoort doorblaten over ditjes en datjes.
Nee, ik ben niet voor segregratie laat staan(rassen)haat, maar (met alle respect voor de schrijver) hiermee wordt het Suriname dillema bij lange na niet aangekaart.
\’Mijn\’ Suriname begint te waterkanten bij dit geblaat uit de welbekende (schaarse) groep zogenaamde \’intellectuelen\’.
Rabin je slaat de spijker – helaas – op de kop en de krampachtige minkukels die ergens ver in de \’boes boes\’ vertoefen mogen van geluk spreken dat dergelijk geblaat niet strafbaar is.
En hoewel de keiharde cijfers voor zichzelf spreken, moet dit toch gezegd worden.
Er is geen groter goed dan weemoed, maar gelukkig hebben de \’Surinamers\’ dit al te goed begrepen en positioneren ze zichzelf maar al te graag in de slachtoffersrol.
Echt te triest voor woorden….TE TRIEST
het wordt tijd dat al die hindoestanen in su gaan beseffen dat zij ook surinamers zijn. :grin
Als zij zich geen suri´s voelen, dan blijft er maar een ding over: oprotten naar India of Pakistan
Geachte en geeerde lezers,
Mijn column “ Surinamers op Waterkant.nl “, gepubliceerd op de website van Indian Feelings en conform overgenomen door de redactie van Waterkant,
heeft het nodige tumult veroorzaakt. Op zich steekt zit daar niets oneervols in.
Iedere columnist ziet liever dat zijn geestesproduct enig sneeuwbaleffect teweeg
brengt dan dat het de lezer in de winterslaap doet sussen.
Dat wat echter treffend is, is dat er op de gebruikelijke, Waterkant.nl wijze meer op de man wordt gespeeld dan op de bal.
Verder heeft mijn column geheel ten onrechte diep gewortelde emotionele gevoelens bij mensen losgeweekt.
Telkenmale komt de kanttekening opdoemen dat ik met mijn schrijfstijl mentaal niet in orde zou zijn.
Op zich bevreemdt deze opmerking mij niet. Vele Surinamers houden in het algemeen een in zichzelf geprent, zelfbeschermend waardeoordeel op na
dat iemand die over een welversneden pen beschikt en/of goed van tongriem is gesneden ,
gek en/of gefrustreerd zou zijn. Hierdoor hoeft men zelf nooit rekenschap te geven ten
aanzien van de eigen afatische – en dyslectische beperkingen, vooral als men zich steeds op de melaatse tenen van de eigen geestelijke platvoeten moet verheffen om het taalgebruik van een andere te kunnen volgen.
Men kan zich gemakkelijk beroepen op de onbewezen stelling dat degene die
dit wel kan, simpelweg gek en gefrustreerd is.
In plaats van hier zo breedvoerig over uit te weiden had ik er even goed mee kunnen volstaan dat mijn stukken in dezelfde trant verwoord, in diverse gerenommeerde bladen in Belgie en in Nederland verschijnen, zonder dat ik ooit door iemand voor gek
versleten ben geweest. Integendeel!! Mijn teksten hebben juist op aanvoer van B. Dittrich(D\’66),De Tweede Kamer in 2005 doen besluiten Surinaamse nieuwkomers te ontzien van de
inburgeringswaardige taalplicht. Verder is er door mijn teksten een discussie aangewakkerd over het feit of de allochtone gemeenschap in Nederland soms dreigt te worden opgesplitst in een dominante groep , waar de samenleving niet om heen durft te gaan én een zwakkere groep die onder de eerste dreigt te worden ondergeschoven.
Welke Surinaamse schreeuwlelijkerd, zelfs degenen die voor hun werk gesubsidieerd/
gesalarieerd/beloond worden, heeft zulk een sociale aardverschuiving teweeg durven brengen ? Zij kunnen alleen zichzelf als kerngezond afficheren omdat ze volgens zichzelf toegankelijke, mooi- leesbare manke zinnen kunnen formuleren.
Op Waterkant.nl is aan mijn adres de vraag gesteld waarom ik Hindostaanse sites
als Kaise .nl en Indian Feelings niet wil aanpakken vanwege hun vermeende rassen
vooroordelen, ik neem aan jegens Creolen.
Het is niet mijn taak webmasters op hun gedraging aan te spreken maar die van de
posters zelf die er aanstoot aan nemen.
Overigens: wat noemt men rassenhaat? Ik durf zonder schroom te stellen dat de
bemanning van Waterkant.nl iets tegen Hindostanen heeft, ook al is de leiding
daar in handen van Hindostanen zelf. De columnisten die ze geworven hebben ,
zijn op geen enkele uitzondering na, Creools. Hieruit blijkt dat sommige Hindostanen
naast laks en onwetend, ook erg divers en flexibel kunnen zijn.
Op waterkant ,nl schuwen posters van Creoolse origine niet openlijk genocide getinte
taal uit te slaan aan het adres van Hindostanen, zonder dat een Creool er wat van zegt.
Waar moet de SPRING CLEANINGS SERVICE beginnen ? Bij Kaise of bij Fa Waka ( = Waterkant ).
Als socioloog kan ik in het kort een verklaring afleggen voor deze trieste sociale
splijting. Tijdens de massale exodus van Surinamers naar Nederland, hadden
Hindostanen en Creolen vanwege het racisme dat tegen hen de kop opstak,
gewoon geen tijd meer elkaar krachtens hun oude koloniale strijdlust, de koppen
in te slaan. Met vereende krachten, hoewel met een afgewend gezicht naar elkaar
toe, gingen beiden de discriminerende Hollanders te lijf. Echter: een fysieke
vooruitgang levert geen enkele garantie voor een mentale catharsis. Hoewel de film Wan Pipel enig genitaal akkoord tussen deze twee strijdende stammen tot
gevolg heeft gehad, is er nooit daadwerkelijk sprake geweest van een mentale cohesie tussen Hindostanen en Creolen.
Er zijm mensen die zich afvragen waarom dit onderwerp in Nederland nooit integraal aan de kaak gesteld is geweest.
Het antwoord is simpel:
COMMUNICATIE ( met uitzondering van schutting -en dreigende taal ) is binnen de Surinaamse gemeenschap taboe!!
Tevens zijn er mensen die zich afvragen waarom de raciale controverse tussen Hindostanen en Creolen zich nooit heeft gemanifesteerd tussen één van hen én een derde andere etnische stam uit Suriname.
Uit publicaties maak ik op dat de Creool van een bepaalde generatie (?), in de Hindostaan nog steeds the rural man from India ziet met al zijn tekortkomingen en beperkingen, getuige diens niet aflatende zucht de Hindostaan denigrerend als KOELIE aan te duiden .
Willem Frederik Hermans schreef eens dat Creoolse leerkrachten op de vroegere scholen in Suriname, Hindostaanse leerlingen al te graag lieten zakken op het vak Nederlands omdat zij, op dezelfde wijze waarop Hollanders allochtonen bejegenen t.a.v. hun Nederlandse taalbeheersing, er heilig in geloofden (?) dat Hindostanen het Nederlands en andere vreemde talen nooit machtig zouden kunnen zijn. Volgens Hermans werden de Creoolse leerkrachten hierin geruggesteund door de aldaar aanwezig Hollandse leerkrachten.
De CREOOLSE journalist, Rudy Cross, had ergens in de jaren tachtig een
dergelijke visie, zelfs nog scherper geformuleerd, in de vorm van een interview aan de Volkskrant bijlage : het Vervolg , afgestaan.
De Hindostaan ziet in de Creool te pas en onpas nog steeds de militante pugilist die eerder lui is dan moe en daardoor al zijn levensbenodigdheden bij elkaar rooft in plaats van ervoor te “oewwille oewwerke” . De Marrons , zoals deze groep genoemd wordt, consolideren
bestaande waardeoordelen jegens de Creoolse gemeenschap alleen maar, hetgeen de sociale cohesie veel schade berokkent.
Als er bij wijze van spreken een groep bos-Hndoestanen de Surinaamse gemeenschap zou verzieken, zou de Creool zich ook niet beijveren het kaf van de koren te scheiden en zou hij zelf ook gaan generaliseren, zonder dat ik hiermee deze vorm van corrumperende negatie naar elkaar toe wil goedkeuren. Ik geef er alleen maar een verklaring voor af.
Hoera, eindelijk iemand die de guts heeft om die djoeka\’s en negers ervan langs te geven.Eindelijk iemand die de keiharde waarheid vertelt. Ga vooral door meneer Rabin en trek je niets aan van \”kritiek\”.
Goedzo Rabin, ga zo door, ik ben trots op je schrijfstijl, geef die negers ervan langs, want ze doen nou teveel met ons.
Wat een negatief stuk en bombastisch taalgebruik!En dan de reacties.Eindelijk iemand die de negers eens de waarheid vertelt.Dezelfde mensen hebben vast geen moeite om op een feest hun kont te schudden op Hindostaanse nummers die voorzien van zwarte beats.Na al die jaren nog steeds dezelfde vooroordelen, maar buiten toe willen Hindoestanen zich nog steeds profileren als de bevolkingsgroep voor integreren geen probleem is.
Er zijn inderdaad genoeg retards op Waterkant die van alles een raciale issue maken, en slap lullen.
Maar hier kunnen ze er blijkbaar ook aardig wat van.
Ik maak uit dit stukje van Gangadin op dat hij een issue heeft met die site en met name met een individu die toevallig een Marron is. Men leest Marron en meteen lopen sommige hier een hele issue van te maken welk ras crimineel is en dat dat genetisch bepaald is, etc etc.
Het blijft echt triest hoe deze 2 groepen altijd als kemphanen tegenover elkaar blijven staan en om minst gering elkaar blijven fingerpointen. :roll
Rabin,
Dit schrijf je in je column: \”Dat wat dit Marronbaasje deed, is met een opgeklopte narcistische geestdrift masturberen voor een gebroken spiegel.\”
En dit schrijf je in je reactie: \”In plaats van hier zo breedvoerig over uit te weiden had ik er even goed mee kunnen volstaan dat mijn stukken in dezelfde trant verwoord, in diverse gerenommeerde bladen in Belgie en in Nederland verschijnen, zonder dat ik ooit door iemand voor gek
versleten ben geweest. Integendeel!! Mijn teksten hebben juist op aanvoer van B. Dittrich(D\’66),De Tweede Kamer in 2005 doen besluiten Surinaamse nieuwkomers te ontzien van de
inburgeringswaardige taalplicht.\”
Je bent ook narcistisch!
Met mijn bijdrage heb ik nooit de intentie gehad een raciale pennestrijd te doen ontketenen tussen Hindustanen en Creolen.
Ik heb niets tegen Surinamers in het algemeen, integendeel !!
Het is zeer treurig te lezen dat een Hindustaanse man, die zich uitgekotst waant door Hindustanen, een hele website heeft ontwikkeld waarin hij zijn morbide haat tegen Hindustanen tot een pseudo wetenschap heeft verheven. Over deze man kom ik later terug in een naderende column.
Voor mij is het schrijfproces een heiligdom en ben van oordeel dat hiermee omzichtig, creatief en inventief omgespringen dien te worden.
Schrijven is gewoon iets goddelijks.
Jammergenoeg zien velen dit als een duivelse aanbidding en voelen zij zich als door een boze winti geest gemaand mij een rituele bad te geven opdat ik van deze zonde word ontdaan.
( lees hierover Waterkant.nl)
Als ik het voor het zeggen had, zou ik á la de vroegfere militaire dienstplicht, de bibliotheek plicht laten invoeren.
Rabin Gangadin
Beste (mede)Surinamers,
Kan me niets schelen of je kafri, djuka,koeli,snesie, jampanesi of ingie bent.
Rotte appels heb je, maar los van enkele positieve reacties krijg ik bij het lezen van deze discussie hetzelfde gevoel als bij sommige discussies op waterkant(disgusting)
Ik dacht dat het de betere kant opging en dat wij eindelijk beetje bij beetje eens als Surinamers gingen denken.
En niet als neger of hindustaan etc.
Zonde !!!
Wat een zonde
De hypocrieten onder ons mogen dus niks zeggen als ze zich gediscrimneerd voelen door bv de hollanders en dat geldt voor elke Surinamer wonend in Nederland en zeikt dat ze gediscrimineerd worden.
In uw reactie van 30 maart zegt u:\”Ik heb niets tegen Surinamers in het algemeen, integendeel!\”. Maar u bent toch zelf ook een Surinamer? Een ieder die in Suriname is geboren is toch een Surinamer? Hindostanen zijn echt geen aparte groep, net zo min als bijvoorbeeld Javanen en Chinezen.
Beste reactieman,
Zoals Srananmang stelt, maak ik zelf ook geen onderscheid tussen rassen.
Mij dunkt dat je je hiermee beperkingen oplegt.
Op Waterkant.nl word ik door de intelligentsia aldaar met Guus Wilders vergeleken.
Men erkent mij niet als een Surinamer die het heeft over een Surinaams item. Vandaar dat ik het op deze manier moest brengen.
R.G.
Een eigen doelpunt van ‘de nieuwe Pele’.
In augustus 1991 leidde de toen zestienjarige Nii Odartey Lamptey Ghana naar het wereldkampioenschap voetbal voor spelers onder de zeventien jaar. Hij werd tot beste speler van het toermooi uitgeroepen, en ontving de daaraan verbonden gouden bal. De buitenwacht was er van overtuigd, dat ‘de nieuwe Pele’ geboren was. De roem snelde hem vooruit. Negen maanden eerder had Aad de Mos de toen nog vijftienjarige bij Anderlecht laten debuteren. Hij verving niemand minder dan Luc Nilis, en scoorde prompt. Trainer de Mos werd bevangen door euforie, en vond Lamptey beter dan Marco van Basten. Het was slechts een kwestie van tijd, dat de nieuwe voetbalgod de mondiale velden zou domineren.
Het liep anders. Feitelijk was Lamptey al op zijn negentiende opgebrand. De nieuwe ster aan het voetbalfirmament was na een heftige opflikkering gedoofd. Hij raakte verzeild in de tweede en derde divisies van de grote voetballanden, of sleet zijn dagen bij onbekende clubs uit China en de Verenigde Arabische Emiraten. Hij kon de opgeklopte verwachtingen niet inlossen, en werd daardoor later als ‘looser’ gezien. Toen zijn voormalige landgenoot Freddy Adu als jongste debutant ooit van de ‘Major Leugue Soccer’ in het Robert F. Kennedy Memorial Stadium te Washington werd gepresenteerd, vroeg de Guardian zich af: ‘The next Pele, or the next Nii Lamptey?’
De carriere van Rabin Gangadin als schrijver verloopt op gelijke wijze als die van de voetballer Nii Odartey Lamptey. Begin jaren tachtig werd hij door de literaire reisverhalenschrijver Cees Nooteboom als groot talent aangekondigd. Die verwachting heeft hij nimmer waar kunnen maken. De Digitale Bibliotheek Nederland heeft zijn werk gerecenseerd: ‘Gangadins poëzie is direct, bijna prozaïsch, zonder de gebruikelijke poëtische middelen als beeldspraak, ritme, rijm of metrum. In zijn poëzie gaat Gangadin de confrontatie aan met eenzaamheid, liefde of het leven in Holland. Zijn wereld is somber, ‘een vleesloze en bloedeloze maatschappij’, bevolkt door randfiguren. Soms breekt een kortstondig verlangen naar liefde door, maar dergelijke verlangens worden steeds teniet gedaan door de vijandigheid van de buitenwereld. Daarvan is ook sprake in Gangadins prozawerk Landgenoten (1986). Deze ‘roman’ bestaat uit vier delen die in een scenische opbouw gecentreerd zijn rond een hoofdfiguur, waarvoor Gangadin zelf model lijkt te hebben gestaan. Er is geen sprake van een plot en evenmin van psychologisch uitgediepte personages.
Waar Gangadins poëzie nog tamelijk positief werd ontvangen, werd zijn proza sterk negatief beoordeeld. Sommige critici verweten hem oppervlakkigheid en vonden zijn proza simplificerend en rancuneus.’ Een vernietigend oordeel. In 2000 liet een hevig gefrustreerde Gangadin(De Groene Amsterdammer) zijn emoties de vrije loop: ‘Ik ben steeds verramsjt’ – de boekhandel zet boeken die niet verkopen in de ramsj(lees: aanbieding), MRY – en over de critici, ‘Je gaat niet kakken op iemands kop’.
Net als Lamptey is Rabin Gangadin een ‘looser’ gebleken. Daar waar Lamptey de stilte opzoekt, besluit Gangadin zijn frustatie van de daken te schreeuwen. Rabins geest is ziek. Hij ziet zichzelf vermoedelijk als equivalent van V.S. Naipaul, maar is feitelijk niet meer, dan een door de Tsunami op drift geraakte Tamil, die op de nederlandse kust is aangespoeld. Met zijn artikel ‘Surinamers op Waterkant.nl’ tracht hij zich te onderscheiden van zijn landgenoten, die de taal niet op zo’n uitnemende wijze als hij beheersen. Dit is geen moment van schittering, maar van verdwazing. Het is het scoren van een eigendoelpunt.
Rabin is een racist, als hij stelt dat surinaamse discussianten ‘een raar slag misplaatste minkukels’ zijn. Wie bijvoorbeeld de reacties op diverse onderwerpen op de sites van het Algemeen Dagblad of Quote bekijkt, ziet dat de Nederlanders eender reageren. Hij introduceert een nieuwe wet – de onzin van Gangadin, welke het volgende behelst: ‘Hoewel een columnist vrij is over allerlei onderwerpen te schrijven, moeten zijn stukken toch ook bijdragen over onderwerpen, die een breed maatschappelijk front bestrijken.’. Dit is larie, en een roep om censuur.
In een artikel over Guus Hiddink – ‘Toch winst voor Hiddink?’, http://www.quotenet.nl, 28 mrt 2006, noemt de journaliste de engelse bondscoach McCladden in plaats van McClaren. Hierover maakte ik de volgende gevatte reactie: ‘Het OM heeft Guus in de kladden gegrepen. Maar pas op voor een kortgeding a la Moscowicz. De engelse bondscoach McClaren laat zich namelijk geen McCladden noemen.’ De redactie reageert terug: ‘T.a.v. Marco Yard. Leuke woordspeling en alert om hier op in te spelen.’ Waar is het brede maatschappelijke front? Het conflikt tussen Quote hoofdredacteur Jort Kelder en de advocaat Abram Moscowicz laat zien, dat reacties naar alle richtingen kunnen waaien. Er zijn juridische bijdragen, filosofische reacties met betrekking tot integriteit, cynische kwinkslagen, maar natuurlijk ook reacties op de reactie. De gebruikte beeldspraak ‘Ze sjokken als blinde mollen aan een touwtje’, ontbeert elke funtionaliteit, en dient slechts ter vernedering. Immers, ieder reactie is uniek, en de reacties worden niet slechts gekopieerd en vervolgens geplakt.
Beeldspraak is bij Rabin Gangadin niet functioneel, maar dient slechts anderen te vernederen. Het door mij opgeroepen beeld van Lamptey, dient ter verduidelijking van Rabins schrijverscarriere. ‘Levende fossielen die het pad naar een levendige discussiekunst versperren’, ‘actief als een dildo in een harem’ en ‘met een opgeklopte narcistische geestdrift masturberen voor een gebroken spiegel’ zijn metaforen die om nadere uitleg vragen. Maar is Rabins artikel ‘Surinamers op Waterkant.NL’ niet zelf een opgeklopte narcistische masturbatie voor zijn gebroken spiegel van de toekomst? Het artikel is vergeven van rancune tegen mensen, die er niets aan kunnen doen, dat Rabin geen groot schrijver is geworden.
Nederland kent géén grote schrijvers. Men ziet de homosexuele racist Gerard Reve – wie de Avonden heeft gelezen valt hierover stijf naar achteren – als de grote nederlandse volksschrijver. Misschien, als Rabin met dildo in zijn kont bij het graf van Reve staat te masturberen, komt hij weer in het gevlei bij de nederlandse literaire goegemeente, en krijgt zijn schrijverscarriere de vaart, waar hij al een leven reikhalzend naar uitkijkt.
Marco Raúl Yard
Op de uitgebreide reactie
van Marco Yard kan ik heel kort en robuust zijn:
Betrokkene is te vergelijken met de fundamentalistische Islams,die ingevolge een Islam onvriendelijke uitlating van de Roomse Benis Dictus
( vergeef me de spelling ), met doorgeladen karabijnen en uzzi\’s de straat opgingen om uitdrukking te geven aan hun mentale gemaltraiteerdheid.
Marco Yard schroomt niet iedere futiliteit jegens mij uit de stal te halen om met een opgefokt pragmatisme mijn vermeende inanitie te affirmeren.
Hij beschuldigt mij van racisme, zonder te preciseren wat hij er zelf onder verstaat.
De wetenschap ( = sociale-en culturele antropologie) maakt hierover een differentatie, die als volgt luidt:
* sociaal racisme
* cultureel racisme
* politiek racisme
* institutioneel racisme
* biologisch racisme
* economisch racisme
Waar ben ik bij in te delen ?
Zijn stuk is te vergelijken met de analyse van een cocosbast , die overeenkomsten zou moeten vertonen met een bananenschil.
Het is een pompeuze goewwichtigdoenerij van een pseudo erudiete KA Surinamer, die met zijn geciteerde woordenpraal denkt met mij even de vloer te kunnen aandweilen.
In ieder geval, liever zo\’n stuk dan vele slaapverwekkende reacties.
Rabin Gangadin
Beste IF lezers,
Onderstaande reactie van Marco Raoul Yard is eveneens op Waterkant.nl geplaatst, echter onder de naam: Moses Rastafari.
Via mijn privé KGB kon ik achterhalen dat deze
poster geen van voornoemde namen draagt maar in werkelijkheid Julian S. With, heet.
Hij is de enige echte oerwoudbewoner ,Marron
en vooralsnog geestelijke rover.
Waterkant.nl heeft ondergetekende uitgelogd opdat hij er geen reacties op meer mag en kan plaatsen
terwijl lezers van Waterkant.nl dat wel mogen doen op IF.
Leve de democratie.
Rabin Gangadin
dit artikel staat bol van synoniemen en zelfs de zinnen zijn elkaars synoniemen. Slechts beweringen, zonder een degelijke onderbouwing en voorbeelden waarop de conclusie is gebaseerd.
Waarheid of geen waarheid, surinamers(hindustanen, javanen, creolen, chinezen) zijn de warmste en hartelijkste mensen ooit. Met de opening van dhr. Gangadin, erger ik me dan ook meteen: \”Surinaamse discussianten zijn een raar slag misplaatste minkukels, bij wie de overstelpende domheid voortdurend het nuchtere verstand tart.\”.
Je zou bijna geneigd zijn het stuk niet verder te lezen na deze opening.
Ik heb me mateloos geergerd.
Doe wat meer aan je tactiek joh. Je bent al ook een \”zwarte\”, dus denk na man.
Heb als auteur het duidelijk over discussianten van Surinaamse origine en niet over Surinamers
in haar volle omvang. Anders geformuleerd: in de wiskundige verzameling van het aantal Surinamers is er een deelverzameling ( =
discussierende Surinamers)aanwezig waar ik persoonlijk niet bepaald een florissante indruk van heb.
Neem als equivalent voorbeeld het volgende: Op het Kwakoefestival werd er flink uitgehaald naar SURINAAMSE POLITICI die het slechter zouden doen dan hun MAROKKAANSE collega\’s.
Zijn hiermee alle Surinamers bedoeld ??
Hopelijk is dit nu duidelijk en dat uw kritisch leesvermogen u in het vervolg moge bijstaan.
Tot slot: SYNONIEMEN.
Wat bedoeld de weledelgeedeldheid hiermee? Synoniem zijn woorden van een gelijke strekking en/of betekenis.
Hoe moet ik dit begrip
in mijn stuk plaatsen
als een iets-zeggend fenomeen ?
The kind regards,
RG
Je kunt er zelf ook wat van!! dat is duidelijk. Aub niet de indianfeelingssite besmetten!!
Op Waterkant.nl is een
door Lepra aangetaste Baviaan, onder de nickname STANGA, bezig hele smerige scheldtaal uit te slaan, zonder dat de andere posters er iets over opmerken. Men vindt het allemaal prima wat deze mensaap presteert omdat men kennelijk beu is van diens bananen-spektakel.
Deze mensaap staat bekend onder de naam: Julian S. With en is van Marronse afkomst. Dit gegeven is telefonisch verkregen via de moderator van Waterkant.
Baviaan schrijft trouwens onder verschillende nicknames
omdat hij zelf een BosNeger is zonder Naam.
🙂 :grin wat is dit zeg
Duizendmaal excuus aan Rabin Gangadin.
Ik val maar meteen met de deur in huis: Ik Marco Raúl Yard biedt ten overstaan van alle bezoekers van de site Indianfeelings mijn oprechte excuses aan Rabin Gangadin aan, omdat, zoals hij dat uitdrukt, ik een stelletje minkukels van Waterkant.Net heb verdedigd, daar ik Rabins column over Waterkant.Net als een aanval op mijn surinaamse identiteit zag. In één van mijn reacties, die ook op deze site te lezen is, merk ik op: ‘Daar ligt het onderscheid die Rabin maakt, en die voor mij het pijnpunt vormde om te reageren. Als trotse Surinamer, die vindt dat het duivelse volk uit de polder aan de Noordzee elke vorm van ethiek ontbeert, was ik als door een adder gebeten. Als Rabin had gezegd, dat de nederlandse discussianten minkukels zijn, dan had ik geen woord aan hem vuil gemaakt. Natuurlijk is dat discriminatie. Maar dat is simpelweg het met eigen munt terug betalen van de racisten!!’
Ik moet na ondervinding erkennen, dat alleen al de eerste alinea van zijn column, de waarheid perfect benaderd: ‘Surinaamse discussianten zijn een raar slag misplaatste minkukels, bij wie de overstelpende domheid voortdurend het nuchtere verstand tart. Met hun nietsbetekenende geraaskal verkeren ze in de waan de samenleving te herstructureren, zo niet die te herordenen. Tijdens hun oeverloze koeterwaals zetten ze vraagtekens achter zekerheden en dingen die evident zijn, en onthullen ze fantasieën als zouden die nieuwe, ongekende waarnemingen voorstellen. In de uiting van hun enormiteit zijn ze zeer bedreven bij het zoeken van listen: listen met de taal, met de officiële conventie van de schrijfkunst, met de journalistieke norm, gewoon met alles.’ Ik onderschrijf deze alinea nu volledig, alleen voeg ik een tussenzin bij: ‘Surinaamse discussianten, die zich op de site Waterkant.Net begeven, zijn een raar…’ Maar in principe is de titel van de column ‘Surinamers op Waterkant.nl’ al afdoende, om mijn verwijt van discriminatie aan jouw adres naar het rijk der fabelen te zenden. Nogmaals Rabin, duizendmaal excuus daarvoor.
Het is ontluisterend om te moeten vaststellen, dat je met jouw column, het bij het rechte eind had. Sinds vandaag(4 mei 2007) heeft Waterkant.Net gemeend mij in de ban te moeten doen. Ik begon rond 31 maart 2007 voor hen te schrijven, met mijn artikelen tegen jou gericht, en die ook op deze site te vinden zijn. Op 16 april 2007 vond ik de volgende email in mijn postbox: ‘Beste mensen, de laatste tijd gaat het (helaas) weer bergafwaarts met het forum op Waterkant.Net. Daarom zijn wij op zoek naar een aantal mensen die willen helpen om het forum \’schoon\’ te houden. Dus het weren van racisme, onzin topics, frustraties van posters, verkeerde categroieeën etc..Ben jij vaak op het forum en zou je willen meehelpen, stuur dan een mail naar webmaster@waterkant.net. Moderators krijgen speciale rechten om discussies te verwijderen en lastige posters te weren. Als moderator kun je ook een actieve rol spelen door topics aan te maken. Ook als je andere tips hebt horen we die graag.
Alvast bedankt voor je reactie, Groetjes,’ Met andere woorden, na ruim twee weken wilde men mij reeds als moderator hebben.
Ik zag dat zij een ‘topic’ over het homohuwelijk hadden, en aanverwante onderwerpen als homosexualiteit bij dieren. Mijn eerste bijdrage was het filosofische De dialectiek van sexualiteit, die als bijlage is toegevoegd. Ondanks het feit, dat ik in het artikel niemand kwets en homosexualiteit in haar algemeenheid benader, meende Egmond Codfried op twintig april, drie weken na aanvang, mij voor nazi te moeten uitmaken: ‘Kortom, u gaat al weken als een Nazi tekeer tegen een groep die geen enkel gevaar voor u vormt, maar slechts uit hardwerkende belastingbetalende burgers bestaat, die net als u ook recht hebben op hun plekje onder de zon. Egmond Codfried’
In een reactie heb ik de heer Codfried gezegd, dat hij een grens overschreden heeft, door mij aan een Nazi gelijk te stellen. Ik stam af van de joodse familie Leefmans – mijn oma was een Leefmans – waarvan ook enkele surinaamse leden in Auswich en Sobibor vergast zijn. Als ik hem waarschuw, niet in het persoonlijke te treden, schrijft hij prompt een reactie waarmee hij mij vergelijkt met de psychopatische ‘serial killer’ van ‘Virginia Tech’. Dan zijn bij mij de rapen gaar, en dan zet ik frontaal de aanval in op het Boelerbolwerk Waterkant.Net. Een aantal van deze ‘pennevruchten’ zijn als bijlage gevoegd.
De boelers op Waterkant.Net raakten volledig van de leg. Met het artikel ‘Gerard Reve, het voorbeeld van de homosexuele racist’, legde ik de hele boelerclub op Waterkant.Net het zwijgen op. Immers, ongeacht de geaardheid van Reve, was zijn karakter dat van een verdorven racist. Hoe kan je dat goedpraten, door te verwijzen naar de emancipatorische betekenis van hem voor homosexuelen. Met dat artikel had ik hen in de houdgreep.
Met de bijlagen vijf en zes zette ik de verwurging in. Men ging vals spelen. Op 3 mei 2007 schreef ik het artikel over Seedorf, die ik als ‘topic’ lanceerde. Vandaag, 4 mei 2007, was het artikel verdwenen. Ik meldde hetzelfde artikel aan, en plaatste bijlage zeven als eerste reactie. Een uur later waren topic en eerste reactie verdwenen. Ik liet het er niet bij zitten, plaatste opnieuw de topic, en bijlage acht als reactie. Honda, één van de door jou vastgestelde minkukels meende te moeten reageren. Toen ik daarop wilde reageren, zat ik in de ban wegens grof taalgebruik. Ik heb hem diverse malen aangespoord zijn cylinderinhoud na te laten kijken, of deze te laten vergroten.
In die kleine vijf weken heb ik ruim zestig reacties en artikelen geschreven. Echt niet alleen tegen homosexualiteit, getuige bijlage negen. De idioot Honda denkt mij de mond te kunnen snoeren. Net als jij ben ik een liefhebber van taal. In 2003 heb ik een liefdesroman geschreven, die een maatschappijkritiek op Nederland inhoudt. Ik heb deze aan drie voorname uitgevers aangeboden, waaronder de Bezige Bij. Alle drie talmden, waardoor ik het telkenmale na drie maanden terug vroeg. Mijn stijl is, dat ik de grens van het toelaatbare opzoek. Ook met onderwerpen als homosexualiteit en het huis van Oranje, de twee overgebleven taboes van Nederland. De poolse filosoof Kolakowski heeft die grens min of meer gedefinieerd: ‘Vrijheid is het terrein waar het recht haar macht opschort.’ Maar de ‘boelerclub’ Waterkant.Net meent, dat het woord kontneuken, die als metafoor voor Clarences onderdanigheid richting Marco van Basten werd gebruikt, uit den boze is. De boelende minkukels van Waterkant.Net steken slechts hun tollie bij elkaar in de kont, en denken zo een front tegen het intellectuele vrije woord te kunnen vormen. Net zoals jij hebt vastgesteld, dat het merendeel van de Waterkanters minkukels zijn, zo zal jij geconstateerd hebben, dat ik een intellectueel ben.
Ik ben niet alleen een intellectueel, ik spreek uitstekend ‘de taal van de straat’. Ik schaam mij, voel me misbruikt en ik vind, dat ik genoodzaak ben, om jou om excuus te vragen. Binnen een maand zal ik voorgoed naar mijn land terugkeren. Vandaaruit zal ik een web-log starten, die ook als doel zal hebben, de censuur van boelerclub Waterkant.Net te vernietigen! Nogmaals Rabin, duizendmaal excuus!!!
Marco Raúl Yard.
BIJLAGEN
1. De dialectiek van sexualiteit.
‘Ik beschouw mezelf als een product van ‘God’ en ik ben niet homo geworden, maar zo geboren’. Dat meldt een verontwaardigde Simon Jansen in de gratis krant Metro/Amsterdam, nadat uit drie nederlandse reacties op de uitspraak van de hoogste amerikaanse militair dat homosexualiteit immoreel is, geen veroordeling volgde. De politieke correctheid met betrekking tot homosexualiteit is ook in Nederland over haar hoogtepunt heen. Homosexualiteit is simpelweg ONNATUURLIJK. En de hufter die begin dit jaar in de provincie Groningen een meisje verkrachtte en vervolgens bewust over haar heenreed, is ook ‘een product van God’, en derhalve is Simons claim in het geheel nietszeggend.
Heterosexualiteit is de aantrekking tot de andere sexe, maar tegelijkertijd óók de afstoting van de eigen sexe. Een flirtende ‘godin’ kan op warme belangstelling rekenen, maar een flirtende ‘adonis’, op klappen. In Nederland is de afstoting tot de eigen sexe afgeschaft en verboden verklaard. Weerzin tegen homosexualiteit is de natuur van de heterosexueel!!!
Nederland die de avantgarde van de internationale homolobby vormt, krijgt meer en meer de kous op de kop. Heel Oost-Europa verafschuwt homosexualiteit – denk maar eens terug aan het poepbombardement van Riga. De voormalige ‘Hilton-apartheidsactivisten’ mogen het homohuwelijk Zuid-Afrika hebben binnengehaald, de man in de straat hecht liever gewicht aan de charismatische Jacob Zuma met zijn opmerking, dat homosexualiteit onafrikaans is. Globalisatie heeft niet slechts vat op economische waarden, maar ook op etische. ‘The Global’ wijst af, wat in Nederland vanzelfsprekend gevonden wordt, dat homosexualiteit een maatschappelijk waarde vertegenwoordigt, die in het belang van de gemeenschap nagestreefd dient te worden, door bijvoorbeeld standbeelden op te richten. De amerikaanse hoogste generaal wijst homosexualiteit slechts af, voor zover deze in het publieke domein treedt. Maar hoe verhoudt het nee van de hoogste franse rechterlijke instantie tegen het homohuwelijk, zich met de verplichting aan nederlandse trouwambtenaren homohuwelijken te sluiten?
Homosexuelen dienen in een heterosexuele maatschappij te leven, en niet andersom. Als homosexuele ijsdansers naar de rechter stappen, om toegelaten te worden tot de competitie van heterosexuele paren, dan hebben zij een kronkel in het hoofd. De toeschouwers wensen de interactie van het mannetje en het vrouwtje te zien, en die tussen twee mannen, doet hun manlijkheid verschrompelen, alsof zij een baantje rond de noordpool hebben gezwommen. Waarom houden mannen van vrouwentennis, maar niet van damesvoetbal of -wielrennen? Is Kournikova zo rijk geworden door ‘grandslams’ te winnen? Door een kwaliteit, die niets met de sport te maken heeft!!!
Mocht ik in de toekomst een kronkel in mijn hersenen oplopen, die mijn snikkel uit mijn broek haalt, en deze vervolgens in het poepgaatje van een andere man plant, dan heeft een ieder het recht mij te doden, op een wijze die Mohamed B. een stijve plasser in zijn isolement bezorgd. Hiermede heb ik geen enkele homosexueel gekwest, maar weldegelijk opgemerkt, wat ik als heterosexueel van homosexualiteit vind. Dat is mijn grondrecht, en bovendien puur natuur!!!
Marco Yard, een trotse Surinamer die resistent is tegen het politiek correcte homo-virus ‘Hollanditis Errectum’.
2. Boom, bye, bye the gay marriage!
Wat is Suriname vergeleken Nederland een hoogstaand etisch land. Deze gedachten kwamen spontaan bij mij op, nadat ik de berichtgeving over Buju Banton op deze site las: ‘De Jamaicaans zanger Buju Banton gaf afgelopen weekend een show weg in het Flamboyant park in Suriname. Banton, wiens echte naam Mark Myrie is, was naar Suriname gehaald door Reggae Army. In Nederland werd een optreden van de zanger in 2004 afgelast vanwege zijn anti-homo teksten.’ Vermoedelijk zal de nederlandse homobeweging Suriname hierdoor homofoob verklaren. Deze verenigde kwakzalvers – immers, een fobie is een medisch ziektebeeld, en voor het stellen van medische diagnoses, dient men als medicus geregistreerd te staan – waarvan de leden zelve een afwijking tussen de oren hebben, zouden moeten beseffen, dat het opdringen van homosexualiteit aan heterosexuelen, gelijk de homosexuele priester Antoine Bodar dat heeft vastgesteld, hen slechts onheil zal opleveren. In een eerdere filosofische bijdrage mijnerszijds – De dialectiek van sexualiteit – heb ik betoogd, dat afstoting of afwijzing van de eigen sexe(lees: homosexualiteit) puur natuur voor de heterosexueel is. ‘Baby can we meet, so I can light your fire’ van Junior Kelly is een lied, die de aantrekking van een man tot een vrouw beschrijft, en ‘Boom, bye, bye’ van Buju Banton beschrijft de afstoting van een man tot mannen. Beiden zingen over de verschillende aspecten van heterosexualiteit. Daarom is ‘Boom, bye, bye’ door het volk van Jamaïca – mannen, vrouwen , tieners en bejaarden – tot nummer één hit gekozen. ‘Een beetje verliefd’ van Andre Hazes was daar nooit op de hitparade terecht gekomen.
Wie mijn stukken over dit onderwerp op deze site gelezen heeft, zal het volgende kunnen beaamen. Moses Rastafari vindt, dat afwijzing van homosexualiteit de heterosexueel eigen is. Homosexualiteit heterosexuelen opdringen is ‘not done’. Maar Moses Rastafari is niet blind voor dit verschijnsel. Als homosexuelen elkaar kunnen vinden, dan mogen ze wat hem betreft, hun hart ophalen. Als vijf procent van de mensheid homosexueel is, hoe kan dan homosexualiteit een verheven maatschappelijke norm vertegenwoordigen. Het is niet zo dat heterosexuelen moeten beseffen, dat homosexualiteit bestaat. Homosexuelen dienen te beseffen, dat zij in een heterosexuele maatschappij leven. Niet in de laatste plaats, omdat elke homosexueel de uitkomst van een heterosexuele daad is.
Afgelopen week heeft de Hoge Raad het homohuwelijk ook op Aruba van toepassing verklaard. Vooraf heeft men geen overleg met de Arubanen gepleegd. Het homohuwelijk is hen opgedrongen. De hoogste rechter van het Koninkrijk der Nederlanden kan het homohuwelijk van toepassing verklaren op dit eiland, de overgrote meerderheid van de bevolking wenst dat niet. De hoogst rechter heeft met zijn uitspraak slechts olie op het vuur gegooid. Een homostel dat als zodanig naar Aruba gaat, roept groot onheil over zich af, ondanks de uitspraak van de Hoge Raad. Aruba is eender als het hele caraïbisch gebied, waar heterosexualiteit het thema is in de vele muziek genres die deze regio kent.
Ik ben ontzettend trots als ik bijvoorbeeld de reactie van de strontdelver Ronald lees: ‘Ik lees telkens weer met kromme tenen wat deze man toch weer uit zijn pen krijgt. De intolerantie tegenover Homo’s van deze man is zo weerzinkwekkend dat je zijn stukken zou willen negeren, van ach hij is toch een tokkie.’ Volgens deze ‘poepstamper met slagroomtuit’ ben ik een ‘tokkie’. Als de ‘tokkies’ van Nederland dezelfde eruditie hadden, en dezelfde normen hanteerden als Moses Rastafari, dan was deze polder minder boers. Mijn etische normen en opvattingen zijn sterk beïnvloed door mijn helden dominee Martin Luther King en die andere mensenrechtenactivist Mohammed Ali.. Wie hen als voorbeeld of held kiest, vreest de blanke in het geheel niet. De gelijkschakeling van homo- met heterosexualiteit is een blanke uitvinding, die ik met Kingsiaanse inzichten bestrijd, en à la Mohammed Ali, deze in links-rechtse combinaties op de doordrammende homobeweging doe neerkomen. Ronald, werp de handdoek maar in de ring, want er staan nog vele rondes gepland.
Moses Rastafari.
3. Hopeloze Achterhoedegevechten van de sodomisten!!!
\’Surinam Men United\’ is de in Suriname opgerichte supportersvereniging van de wereldberoemde voetbalclub Manchester United. Althans, dat dacht men tot voor kort. Nu Mikel F.Haman de ware aard van deze \’sodomistenclub\’ heeft onthuld, lijkt deze een kort leven beschoren.
Het lijkt erop, dat Mikel nog nooit van Desi Bouterse heeft gehoord. Bouterse, de grootste singuliere politieke factor van Suriname, is de politicus die erop hamert, dat de caraibische banden van Suriname de toekomst vertegenwoordigen, en dat men ervoor moet waken om in het verleden – de gerichtheid op Nederland – te blijven hangen.
In een vorige bijdrage over dit onderwerp, heb ik de door mij zeer gewaardeerde en eerlijke homosexueel, wetenschapper en priester Antoine Bodar, opgevoerd, om duidelijk te maken, dat homosexualiteit heterosexuelen opgedrongen wordt. In de dialectiek van sexualiteit heb ik de twee polen aangegeven van waaruit over dit begrip gedacht en gefilosofeerd moet worden. Immers, een heterosexueel voelt zich aangetrokken tot de andere sexe, maar tegelijkertijd voelt hij de afstoting tot de eigen sexe. Ik zal dat nader concretiseren. Als Miss Jamaïca, de rastababygirl die ook op deze site te bewonderen is, morgen naast mij in de metro komt zitten, en begint te flirten, dan bedank ik Jah op mijn blote knieën voor dit wonder, maar als j.bakra of Mikel F. Haman hun avances op mij zouden richten, dan gingen zij op de knieën, niet om hen anaal te nemen, maar om hen te dwingen vergiffenis te vragen en berouw te tonen. Dat ik niets van homosexualiteit moet hebben is puur natuur, in het caraïbisch gebied is dat de norm, en zal dat ook blijven.
Mikel F. Haman rekent zich rijk. Los van het feit dat hij West-Europa op de hoogste sport van de etische ladder plaatst – blijkbaar is het ‘leren eten van poep’ hoogwaardiger dan bijvoorbeeld het verdedigen van moslims in het belegerde Szebrenica – raakt juist West-Europa meer en meer verdeeld over homosexualiteit. In maart 2007 heeft de hoogste franse rechter het homohuwelijk nietig verklaard. Bisschoppen komen zonder vrees weer uit kast om hun gelovigen mede te delen, dat homosexualiteit ‘not done’ is. Toen West-Europa(lees: Nederland) naar de hoofdstad van Letland – Riga – trok om een ‘Gay parade’ te ondersteunen, werd die door de autoriteiten verboden. Toen men vervolgens een protest-mis organiseerde, werd men getrakteerd op plasticzakjes gevuld met poep, die als sneeuwballen door de lucht vlogen. De meerderheid van Europa denkt eender als het caraïbisch gebied over homosexualiteit. Tolerantie tegen weerzinwekkendheid verlaagt de kwaliteit van de beschaving. De reactie van Mikel ademt uit, dat Suriname het goede voorbeeld – West-Europa, lees: Nederland – moet volgen. Dat is navelstaren ten top.
Waarom? Dan maar een persoonlijke noot. Rond 1780 trok de joodse familie Leefmans vanuit het toenmalige Dantzig, het huidige poolse Gsdank naar het westen, en vestigde zich in de buurt van Hannover. Enige tijd later vertrok de familie naar Leeuwarden. Vanuit de hoofdstad van Friesland waagden twee zonen de oversteek naar Suriname. Op de geboortedag van Jezus werd mijn overgrootvader Moses Aron Leefmans in 1867 te Paramaribo geboren. Moses Aron Leefmans stierf op 4 mei 1945 te Paramaribo, 77 jaar oud. Mozes Aron Leefmans heeft de Tweede Wereldoorlog overleefd, om te sterven op de dag, die later als nationale dodenherdenking zou worden aangeduid. De loten van de stamboom Leefmans, die ten tijde van de Tweede Wereldoorlog leefden, zijn gedood in Auswitz, Sobibor, of ergens in Midden Europa. Ook zij die in Suriname geboren waren, en voor studie of huwelijk naar Nederland vertrokken, staan op de holocaustlijst van Yad Vashem. Moses Aron Leefmans kon in vrede sterven, omdat hij leefde in het etisch meer hoogwaardige deel van het toenmalige Koninkrijk der Nederlanden. Had hij in Nederland geleefd, dat was de kans minstens tachtig procent geweest, dat hij de oorlog niet had overleefd. Word in beschouwing genomen, dat Moses Aron Leefmans bij de aanvang van de tweede wereldoorlog al tweeënzeventig jaar was, dan wordt het begrijpelijk, dat hij in het geheel geen kans gehad zou hebben de oorlog te overleven. Nederlanders joegen op Joden, omdat de bezetter hen een premie in het vooruitzicht had gesteld. Voor geld werden mensen de dood ingejaagd. Over Anne Frank wordt de waarheid niet verteld. Dit talentvolle meisje en haar familie zijn voor geld aan de Duitsers verraden. De schrijfster Carol Ann Lee wijst de dader, de verrader, zonder enige moeite aan: Tonny Ahlers. Zijn naaste familieleden hebben dat aan Carol Ann Lee verklaard, omdat hij daar altijd over liep te pochen. Maar het Niod denkt dat zij de strafrechter is: het bewijs is niet onomstotelijk. Tsja, dan wordt deze lijkenpikkerij – mensen denken dat Anne nederlandse was, en het is beleid hen in deze waan te laten – minder lucratief.
Moses Aron Leefmans ging niet naar Nederland om een joodse vrouw te huwen. Neen, hij huwde een kleindochter van een slavin, die door de planter verkracht was, en het leven aan een dochter schonk, die haar ontnomen werd. Dit bij de moeder weggenomen kind werd als blanke opgevoed. Zij huwde een in Suriname avonturende Duitser, en de dochter uit deze relatie werd Moses Aron Leefmans zijn vrouw. Hij besefte dat daardoor het jodendom voor zijn nazaten ten einde kwam. Maar in Suriname waren er geen joodse vrouwen meer. Moses Aron Leefmans is de verpersoonlijking van het gezegde NATUUR IS STERKER DAN AFKOMST: ‘the fuck met het jodendom, ik wil een vrouw’, moet hij gedacht hebben. Daarom draag ik zijn naam met trots.
De reggaegroep Morgan Heritage zingt ‘Every men must know his past, to stand firm in the future’, en ik sta ongelofelijk sterk in mijn schoenen, ALS IK DE Nederlander tegenover mij weet. Overgrootvader Yard werd als slaaf – dat is als BEZIT van een medemens – geboren. Drie generaties later, zijn er vele academici onder zijn nazaten. Ik mij verenigen zich mijn voorouders en hun nazaten, die de Nederlanders naar het waarom vragen. Geschiedvervalsing duurt tot op de dag van vandaag voort. Weerzinwekkendheid als verhevenheid presenteren, is niet het corrigeren van een geschiedenis, die eerder duivels, dan hemels genoemd kan worden. Het ‘etisch gehandicapte’ Nederland wenst de wereld etisch de les te lezen met haar ‘liefde voor poep’. Daar past slechts één woord bij: Bespottelijk!!!
Marco Raúl Yard, alias Moses Rastafari.
4. Gerard Reve, het voorbeeld van de homosexuele racist!
Voor eigen erf
Onze kassiers op de wegen beroofd
Aan ouden van dagen op kaarslichte dag
Hun beursje met spaargeld ontrukt
Onze roomblanke dochters onteerd
Waarheen mijn vaderland
O Nederland ontwaak
Gooi al dat zwarte tuig eruit
Ons land voor ons
Op naar de Blanke Macht!
Wie het boven geciteerde gedicht zou lezen, zonder bewust van de titel van dit artikel te zijn, zou kunnen vermoeden, dat Filip de Winter, politiek leider van het Vlaams Belang(voormalig Vlaams Blok), aan het dichten is geslagen, om zijn basisthema ‘Eigen volk eerst!’ nog beter voor het voetlicht te brengen. Maar dit gedicht is door Gerard Reve aan de vooravond van Surinames soevereiniteit geschreven. De op gang gekomen stroom zwarte economische vluchtelingen uit Suriname boezemde Reve angst in. Dit gedicht toont Reve’s ware aard als racist.
Op de vrije encyclopedie Wikipedia heb ik André Haakmat ingetoest: ‘André Richard Haakmat (21 maart 1939) is een Surinaams politicus en advocaat. Hij werd geboren in Suriname en kwam na zijn middelbare school naar Nederland. Daar aangekomen werd hem een studiebeurs geweigerd omdat men hem een oproerkraaier vond. Desondanks lukte het hem om carrière te maken in de kinderbescherming, het onderwijs en de advocatuur. Zo was hij in 1966 als assistent van openbaar aanklager Abspoel aanwezig tijdens het ezelsproces tegen Gerard Reve. In 1975 kwam hij opnieuw Reve tegen maar ditmaal bij een optreden van hem in het Belgische Kortrijk waar André Haakmat hem voor de camera beschuldigde om \’onder het mom van deftige poëzie\’ eigenlijk een soort \’vuil racisme\’ te bedrijven. Dit naar aanleiding van de uitspraak van Reve tijdens een radio-interview dat hij blanken beschouwde als een \’superieur ras\’.
Reve heeft zijn racistische opvattingen niet alleen in de media geventileerd, hij heeft ze opgeschreven, om deze voor het nageslacht te bewaren. De raaskallende neo-Nazi’s, behangen met runetekens en met tatoos beschilderd, spuien in de openbaarheid hun domme zucht naar blanke heerschappij. Reve heeft erover nagedacht, en zijn racisme in een hoogstaande vorm – poëzie en literatuur worden in elke gemeenschap als belangrijk gezien – gegoten. Dat is ‘racisme met voorbedachte rade’ bedrijven. Dat is ernstiger, vergelijkbaar met moord met voorbedachte rade, in verhouding tot doodslag veroorzaakt door een opwelling.
Maar het gedicht voor ‘Voor eigen erf’ is geen ‘slip of the tongue’, maar een uiting van een verschijnsel dat aan Reves karakterstruktuur toebehoorde. In 1972 schreef hij aan de stukjesschrijver Simon Carmiggelt een brief met de volgende passage; ‘Nu moeten we nog van die surinaamse en Curaçaose & Antilliaanse troep af. Ik ben er erg voor, dat die prachtvolken zo gauw mogelijk geheel onafhankelijk worden, en ons niks meer kosten, zodat we ze allemaal met een zak vol spiegeltjes en kralen op de tjoeki tjoeki stoomboot kunnen zetten, enkele reis Takki Takki Oerwoud, meneer!’. Deze uitspraak dient in de juiste tijdgeest geplaatst te worden. Begin jaren zeventig van de vorige eeuw, zat bij lange na nog geen derde van het surinaamse volk in Nederland. Als Surinamers elkaar op de Albert Cuyp tegen kwamen, dan begroette men elkaar. Je had één of twee surinaamse toko’s die groenten en andere surinaamse produkten verkochten. Die relatief geringe aantal Surinamers – de massale stroom als gevolg van de aangekondigde onafhankelijkheid moest nog opgang komen – waren Reve al te veel.
Reve toonde zich een voorstander van Apartheid. In juni 1984 zei hij: ‘Ik geloof dat apartheid niet gegrond is op racisme, maar op christelijke ethiek’. Dezelfde christelijk ethiek die vandaag de dag Geert Wilders erbij sleept om islamisten te kunnen uitsluiten. In 1994 zegt Reve in de Groene Amsterdammer: ‘Negers en blanken dienen elk hun eigen, van elkaar onafhankelijke staat te hebben’. Verder merkt hij op dat hij zich schaamt om het te zeggen, maar dat hij niet om de waarheid heen kan, dat ‘negers erfelijk minder begaafd zijn dan blanken’.
Er zijn nog veel meer voorbeelden over Reves racisme. Wijlen Boudewijn Büch – journalist, schrijver, poëet en televisiemaker – interviewde hem begin 1983 voor het Parool, en zei later daarover: ‘Het is toch te gek dat links Nederland zit te klappen voor expliciet racistische verhalen. Ik ontdek na heel veel jaren dat mijn literaire vader NSB’er is, en dat is een uitermate treurige conclusie’. Dat zegt de homosexueel Boudewijn Büch over de homosexueel Gerard Reve, die hij lange tijd als vaderfiguur beschouwde.
Gerard Reve is eerder op zijn racisme aangesproken. Mulisch schreef daar speciaal een pamflet over ‘Het ironische van de ironie’: ‘Hij is als het ware door de dubbele bodem van de ironie gezakt. Wie ironisch spreekt, zegt wat hij meent, maar zodanig dat de ander dat niet doorziet. Van het Reve zegt wat hij meent, maar zodanig dat de ander dat niet doorziet en denkt nog steeds met ironie te doen te hebben.’ Gerard Reve reageerde op arrogante wijze: ‘Mullis is vullis. Nee Reve, dat is pas leven’. Recentelijk is Mulisch als enige Nederlander(positie vijftien) voor de prestigieuze britse Brookers Prize genomineerd, en gaven buitenlanders zo aan, wie neerlands grootste schrijver is.
Gerard Reve en zijn Joop verlieten gefrusteerd Amsterdam, en trokken naar het vlaamse land Het lelieblanke Amsterdam uit de Avonden van 1948 bestaat niet meer. De wijk waar dit verhaal zich afspeelt, is bijna geheel vermarokkaniseerd. Hij vluchtte naar Vlaanderen: ‘Ik haat Amsterdam…Amsterdam is een gedoemde stad’. In Vlaanderen kon zijn maatje Joop niet van het pielemuisje van een tienjarige afblijven. De Belgische rechter veroordeelde deze pedosexueel voor dit vergrijp. Dit had ook voor Reve consequenties. Nadat Reves fanclub een vlaamse prijs voor hem bijeen gelobbied had, weigerde Koning Albert de prijs uit te reiken, omdat hij niets van pedo Joop, de aanhangwagen van Gerard, moest hebben.
Na zijn overlijden meenden amsterdamse politici ‘de groot volksschrijver’ te moeten eren, omdat hij een voorname rol in de homo-emancipatie heeft gespeeld. Met geen woord werd over zijn racisme gerept. De wens van hen om dit sujet te eren, toont hoe groot de kloof is tussen het in hoofdzaak autochtone bestuur van de stad, en de groeiende allochtone – de autochtonen verlaten Amsterdam nog steeds in grote getalen, zodat de verhouding autochtoon allochtoon nu reeds bijna( 52 tegen 48 procent) gelijk is – bevolking. De trend is, dat de allochtonen, de autochtonen in de toekomst zullen overvleugelen. Dan past het niet een standbeeld in de stad op te richten voor iemand, die al deze nieuwkomers verkettert, ten behoeve van slechts één ding: de Blanke Macht!
Moses Rastafari.
5. Nadia Commaneci mocht aan mijn rekstok turnen.
Midden jaren zeventig , na een korte aanloop, brak de veertienjarige roemeense turnster Nadia Commaneci op de Olympische Spelen van Montreal door. Zij was de eerste gymnaste, die voor de uitvoering van een oefening met een tien gewaardeerd werd. De ranke, maar toch zo sensuele Nadia werd de koningin van de Spelen. Vier jaar later was de meisjesachtige Nadia uitgegroeid tot een fantastische begerenswaardige vrouw, die haar door rijping zwaarder geworden lichaam perfect onder controle had. Tijdens de Olympische Spelen van Moskou veroverde zij onder andere goud met haar grondoefening. Voor mij was dat geen turnen, maar zinnenprikkelende erotische verleiding. Bedremmeld stelde ik vast, dat Nadia voor nop, en voor zo lang zij wilde, aan mijn rekstok mocht komen turnen.
Ik dacht terug aan Nadia, toen ik uit de media vernam dat homosexuele ijsdansers naar de rechter stapten, om tot de reguliere competitie toegelaten te worden. Was dat geen teken, dat de geaardheid van enkelen tot nationale perversie was uitgegroeid?
Men vond zich gediscrimineerd. Men had er geen boodschap aan, dat in alle reglementen men bij paarrijden en ijsdansen uitgaat van partners van verschillend geslacht. Men suggereert, dat ijsdansen met twee kerels hetzelfde is, als met twee partners van verschillend geslacht. Voor het overweldigende heterosexuele publiek missen het herentweetal de sensualiteit, die het publiek, of de jury in extase brengt. Zou men daardoor het laagste puntentotaal werven, dan kwam dat doordat zij homosexueel zijn. Homosexuelen hebben altijd wat te klagen, omdat zij in een heterosexuele wereld moeten leven. Veel liever hadden zij, dat deze uit louter homosexuelen bestond. Dat deze homosexuele wereld het einde van de mens als soort betekent, zal hen worst wezen.
Wat de homosexuelen met het ijsdansen wilden bereiken, hebben zij inmiddels met het huwelijk gerealiseerd. Die is opengesteld voor partners van hetzelfde geslacht. Elk volk – zeg maar vanaf het begin van de jaartelling – definieert huwelijk als een verbintenis tussen man en vrouw. Bij een gearrangeerd huwelijk in India, zoekt de familie van de bruidegom, niet nog een bruidegom. Zelfs baby’s worden bij de geboorte aan elkaar gekoppeld. De sexualiteit heeft zich dan nog niet geopenbaard, maar men maakt nimmer de fout twee borelingen van hetzelfde geslacht uit te huwelijken.
In iedere taal is er een woord voor huwelijk, die de man-vrouw verbintenis aanduidt. Dat was ook het geval met het Nederlands. Als men rechten wens, gelijk zoals die binnen het huwelijk gelden, dan kan daar over gesproken worden. Maar homosexuelen herdefiniëren de maatschappij in hun belang, door het nederlandse begrip huwelijk te verkrachten. ‘De heilige graal der tollieridders’ is een betere vlag, die de lading van deze modderschuit dekt.
Terug naar de sensualiteit van sportende vrouwen. Natuurlijk hebben homosexuelen daar geen oog voor. Bovendien is dat niet altijd aanwezig. Zo lijkt een peleton fietsende vrouwen eerder op een kudde dikbilrunderen, die bij elke demarage op hol slaat. Maar dat wil niet zeggen, dat een stevige vrouwenkont niet sensueel kan zijn. Als Sarena Williams de bal opgooit, hebben mijn ogen aandacht voor twee nog mooiere, en als zij in spagaat op Roland Garros naar de zijlijn glijdt om een bal te halen, dan is haar ‘secret garden’, verborgen achter haar slipje, in een glimps door mijn ogen geregistreerd. Sarena kan dus bij mij altijd beeldmateriaal opvragen!
Moses Rastafari.
6. Clarence Seedorf heeft het niet nodig, om Marco in de kont te neuken!
San Siro lag aan de voeten van een reserve van Oranje, Clarence Seedorf. Aan de hand van de…
Clarence Seedorf legt aan voor de 2-0 tegen Manchester United. FOTO REUTERS
…Nederlandse middenvelder plaatste AC Milan zich in eigen stadion voor de finale van de Champions League….(AD 3 mei 2007).
Het kan verkeren, zal je maar denken. Als Maurice de Hond nu onder de Nederlanders een voetbalenquette zou houden, met vragen ‘Is van Basten een goede bondscoach?’ en ‘Behoort Clarence Seedorf op de tien?’, die slechts met Ja of Nee beantwoord kunnen worden, dan is de uitslag bijna voor iedereen voorspelbaar. Dat zegt veel over de mate van opportunisme, dat onder de Nederlanders huist.
Ooit na dé gemiste strafschop
fuck die hindoe die denken dat alleen negers boefen zijn :upset
meneer Yard bedankt! indien die heer Gangadien uw stukken goed begrepen heeft snapt hij
dat hem nu maar een ding rest:zijn gefrustreerde gedachten gang onder te brengen in het onbewust deel van zijn hersenen.
I rest my case….
Roy E. W
quote:
meneer Yard bedankt! indien die heer Gangadien uw stukken goed begrepen heeft snapt hij
dat hem nu maar een ding rest:zijn gefrustreerde gedachten gang onder te brengen in het onbewust deel van zijn hersenen.
I rest my case….
Roy E. W
Unquote:
Hier hebben wij iemand uit de bekende sociale werkplaats die lees -en denkproblemen heeft en graag smijt met
populaire woorden.
Frustratie (Latijn:frustrari) is de emotionele toestand van iemand die belemmerd wordt zijn verwachtingen, behoeften of doel te verwezenlijken.
De oorzaak kan liggen in invloeden van buitenaf, bijvoorbeeld overmacht, en zich uiten door bepaalde karaktereigenschappen van de persoon in kwestie, zoals agressie of apathie
Huiswerk/opdracht:
Analyseer jezelf eens tegen het decor van deze omschrijving en onderzoek of je zelf niet zwaar gefrustreerd bent.
Ga om te beginnen bij jezelf na of alle gestreefde targets door jou daadwerkelijk zijn behaald.
Zo niet, dan maar een eeuwige klap to the big mouth.
Tja, 🙂 😉 😀 ;D 😮 :'( 8)