Hoe komt de Allochtoon aan een baan
Anno 2006 ragen vele allochtonen zich nog steeds af hoe en op welke wijze je op een trefzekere en niet mis te verstane wijze voor een baan bemiddeld kunt worden. Al het giswerk dat hieraan te pas komt begint langzaamaan de vormen aan te nemen van een soort sterrenwichelarij. De zogeheten arbeidsdeskundigen en magistraten hebben het air van de reclameman en de psychiater zoveel mogelijk geld verdienen met een winderig vuistregeltje en met de invalshoek van een scheet.
Vroeger werd er van allochtone kandidaten haast geroutineerd gezegd dat ze de Nederlandse taal niet machtig zouden zijn, niet over de juiste diploma’s zouden beschikken of anders te laag zouden zijn opgeleid, op sollicitatiegesprekken niet een eclatante figuur zouden slaan als hun Nederlandse collega’s etc, waardoor het voor de werkgever voldoende reden werd liever geen risico te nemen met allochtonen, vooral wanneer er enig denk – en schrijfwerk aan te pas moet komen.
Ik durf te wedden dat de gemiddelde Nederlandse werknemer, wiens stoelzitting inmiddels verworden is tot een dummy van zijn/ haar achterwerk, zich door bovenstaand predikaat dat hem/ haar is toegedicht, enkel gevleid zal voelen maar zich er diep in zijn/ haar hart beslist niet in zal vinden. In 2000 bracht het SCP een onderzoeksrapport uit volgens welke het leeuwendeel van de werkgevers spijt zou hebben van de keus die men ooit op haar werknemers liet vallen.
Het weekblad HP/De Tijd had een hele rapportage gewijd aan Nederlandse werknemers die onder baas z’n tijd rustig een eigen administratieve rompslomp zouden opknappen, langere pauzes zouden nemen, naar vrienden, kennissen etc. zouden bellen en zich in het gunstigste geval stipt zouden houden aan een 09.00 uur 07.00 uur mentaliteit. De verslagen, rapporten etc. die ze schrijven zouden zowel qua opbouw als qua taalkundige verzorging eerder neigen naar het ezelachtige dan naar enige voorname cognitieve ontwikkeling van betrokkene.
Reeds in 1986 maakte de Utrechtse hoogleraar in de criminologie, Frank Bovenkerk, vanuit zijn toenmalige hoedanigheid als universitaire docent in de sociologie, er gewag van dat Nederlandse werkgevers zich tegenover allochtone kandidaten uitsluitend zouden bedienen van leugens en foefjes om hen te kunnen afwijzen. Zijn bevindingen die voortvloeien uit een onderzoek dat hij in opdracht van de EU deed, is vervat in een boek, getiteld: EEN EERLIJKE KANS. Bovenkerk schrijft in dit essay dat zelfs in het als Nazistisch gebrandmerkt Duitsland werkgevers veel beter genegen zijn met allochtone kandidaten dan hun Nederlandse collega’s.
Het (gewezen) Tweede Kamerlid Hirschi Ali die hoofdzakelijk furore heeft gemaakt met haar zweetangst jegens de Islam, dacht zich ook een keer te kunnen begeven op het veld van de arbeidsmarkt en gaf een reeks interviews af aan SPITS en METRO. Volgens haar zouden allochtonen hun baan niet langer behouden omdat ze het niet te nauw zouden nemen met de Nederlandse bedrijfscultuur, in welk geval ze zich niet keurig netjes zouden houden aan de aanvangstijd van het werk, de duur van de pauze, de instructies van de baas etc.
Als we deze opsomming volgen, kunnen we ons 1 ding afvragen: wat is hier precies waar. Zou een gedragscorrectie c.q. mentaliteitsverzuiveringsmethode bevorderlijk werken in het belang van allochtone werkzoekenden om ooit aan een baan te komen of zou het een idee zijn allochtone werkzoekenden, Nederlandse werkers te laten assisteren/vergezellen, teneinde op termijn bepaalde noodzakelijke vaardigheden in het Nederlandse arbeidsproces op te doen. Is dit euvel bij iedere beroepsgroep onder de allochtonen constateerbaar?
Indien niet, hoe moet het met de categorie ‘allochtoon OK’ waar verder niets bij op en aan te merken is, behalve het feit dat men bijvoorbeeld te hoog kan zijn opgeleid, nooit werk heeft kunnen verrichten op kader/ staf- niveau waardoor men niet aan de bak kan komen of dat hun werkervaring. Hoewel op een behoorlijk niveau, inmiddels tengevolge van een ongewilde langdurige werkloosheid, verouderd is c.q. niet meer actueel.
Ik denk zelf dat de Nederlandse werkgever niet meer geborneerd is maar nog steeds gevoelig is voor wat zijn werknemers als eis stellen. Hoewel de werknemers zelf blij mogen zijn erin te mogen, leggen zij hun allochtone collega’s strobreed in de weg. Ze houden gevraagd en ongevraagd ruggespraak met hun chef t.a.v. het vermeende disfunctioneren van de allochtone collega, met als gevolg dat deze bij een functioneringsbeoordeling als eerste eruit vliegt.
Allochtonen die aan selfsupporting denken i.p.v. zich te storten op de arbeidsarena zijn pas realistisch bezig, tenzij men als hobby ontdekt heeft om bijvoorbeeld met hun talloze sollicitatieafwijzingen, bloemlezingen samen te stellen.
Rabin Gangadin




Hoi,
Ik heb hier gisteren een reactie geplaatst dat nu verdwenen is. Ik vraag me af waarom?
Groet,
M.
De overheid probeert de schijn op te houden er alles aan te doen de grotere werkloosheid onder allochtonen te bestrijden. Dit doet/deed ze door haar vacatures te voorzien van het naschrift \’\’Bij gelijke geschiktheid krijgt de allochtoon de voorkeur\’\’. IDe overheid kan precies hetzelfde blijven doen; zelf bepalen wie zij in dienst neemt. En dat bijna altijd
Misschien schitterde je stuk van oliedomheid, waardoor die de toets van de kritiek niet kon doorstaan en uiteindelijk vervluchtigde.
Maar het kan ook zijn dat je te geniaal schrijft,
formuleert en analyseert voor IF.
Zoals je weet is “te “ook niet erg goed.
Wees blij dat gij een baan heeft, zonder meer.
Dit telt en niets anders. Jah toch ?
Echter: Gij kunt ge niet eeuwig voor den karretje laten spannen door een stel snollige trutjes. Niet Waar ? Wat ge moet doen is het volgende: Hou de superviser goed en deponeer af en toe een “klacht “op een uiterst plezierige en onderhoudende manier. En dit is:
strelen en steken tegelijk.
Hollanders zijn en blijven mensen met veel dingen achter de ellebogen. Probeer ge hier aan aan te passen.
Begin er altijd mee dat je die wijven enorme schatjes vindt.
Maar sommige dingen zouden binnen het spectrum
van allemaal goede karaktertrekken, ook beter kunnen.
Ge zult zien dat alles op den duuur (be)/vruchten(ingen) zal afwerpen.
Groetjes m’n kind,
Tante Els uit Belgie.
Even een vraagje. Ik werk momenteel bij een dynamische organisatie. Wat als belangrijkste punt tijdens het sollicitatiegesprek werd behandeld was dat ik zeker goed in de omgang moet zijn bij mijn vrouwelijke collega’s anders zou ik er makkelijk maar dan ook meteen uit liggen. Ik had meteen zoiets van, ik zoek wel een andere baan. De dag daarop hoorde ik dat ik was aangenomen. Nu verloopt het wel goed, ik moet wel wennen aan de dynamiek in de organisatie. Maar dat vind ik juist een enorme uitdaging. Mijn probleem is wel dat de vrouwen onder elkaar erg goed met elkaar zijn. Ze gaan zelfs in hun vrije tijd met elkaar om. Ik hoop alleen dat ze dat niet van mij verwachten. Ik wordt niet snel iemands vriendin. Ik zie dat ook niet zitten want ik wil mijn vrije tijd graag besteden aan mijn partner en mijn familie.
Verder merk ik dat ik niet veel met ze gemeen heb. Gesprekken gaan vaak inhoudelijk nooit ergens over.
Mijn vraag is nu, wat nu???? Ik zit hier erg mee.
Oke nu in het Nederlands. Want ge zit hier echt mee. Elke dag ga ik met een gevoel van, ok ik moet weer gaan slijmen.