Het geloof als harddrug


In het legendarische rode boekje van MAO las ik eens dat geloof het opium van het volk is. De Indiase Nobelprijswinnaar voor de literatuur en existentieel filosoof Rabindranath Tagore schreef in zijn verzamelde aforismen: ‘Als God dood is wordt de religie 1’. Een keer liet een doodgewone bezoeker van een Puja winkel te Den Haag alwaar alle aspirant heiligen zich hadden verzameld rondom de geheiligde koopwaren (ik was er zelf voor de vrouwen) zich het volgende lieten ontvallen: ‘De meeste mensen denken dat God zich met mantra’s voedt’. Deze laatste vond ik de meest trefzekere uitspraak over het geloof in relatie tot God welke ik uit monde van een ‘gewone’ kennelijk verlichte geest mocht horen.

Redenerende vanuit het tumult over het geloof in de wereld dat steeds meer grimmige vormen in de meest exuberante zin begint aan te nemen, komt bij mij simpelweg de vraag op of het geloof inderdaad een bloweffect heeft op het brein van de belijders ervan zoals het rode boekje als voornoemd verkondigt. Ik moet denken aan een lied van de inmiddels overleden Surinaamse zanger, Lieve Hugo waarin hij monotoon bleef murmureren: ‘Mi hey, Mi hey’.

Ik vrees dat de tijd nu is aangebroken het fenomeen geloof streng onder de loep te nemen en daar alle open discussies over mogelijk te maken. Het lijkt erop alsof het gehele Nederlandse sociale polderlandschap doorklieft is met religieuze afvoerkanalen, waarin de ratio als enige afvalstof drijft. De op levens- en geloofsovertuiging geschoeide omroepen leveren hier het bewijs voor aan.

Is geloof een noodzakelijk ruimtestation om van daaruit God dichter te kunnen benaderen of is het juist zo, dat God genoeg heeft van al het vrome geteem en daardoor gelijk zijn koptelefoon opzet wanneer een kakofonische geluidsmassa in de vorm van gebeden hem tegemoet komt. Heeft God nog achting voor de mens die denkt bij hem in de gunst te kunnen vallen als die vanuit een geloofsfanatisme de idiootste absurditeiten in de vorm van rituelen verzint, er bloedige oorlogen over voert, hele bevolkingsgroepen uitsluit etc.? Indien ja, hoe staat het met de solitaire individuen die zich rechtstreeks met God verstaan, zonder daarbij allerlei gecompliceerde poespas in de vorm van spreuken te gebruiken maar het simpel houden in dezer voege: ‘He God, regel die tori fo me noh. Heb niet veel tijd voor u maar ik check u later. Chaw!. Bestaat er overigens een lineaire correlatie tussen het geloof en het bestaan van God? Is geloofslastering dan hetzelfde als godslastering ? Is de term ‘ongelovigen’ op z’n plaats?

De mensheid erkent zelf dat er maar 1 God is die allerlei koosnaampjes draagt. Tevens dicht de mens dezelfde God allerlei discriminatoire eigenschappen toe, inhoudende dat de ene bevolkingsgroep strafbaar kan worden gesteld als die varkensvlees nuttigt, de andere wanneer die rundvlees mocht consumeren terwijl weer een andere bevolkingsgroep zelfs bij sterfgevallen mag dansen, hotsen, zingen, flessen sterke drank in de strot mag gieten, vlees, vis etc. naar binnen mag schrokken, seks mag bedrijven etc. Het is net zoiets wanneer een ouder zijn/haar kinderen opvallend verschillend behandelt en bejegent en het verschil in behandeling laat doorklinken in de gegunde vrijheden.

Met dit stuk heb ik geenszins de intentie de zogeheten gelovige lezer naar zijn/haar hoofd te stoten maar die te stimuleren het geloof te gaan zien als een onbeduidend concept tussen hem/haar en God en dat geloofsvoorschriften geen Godvoorschriften zijn. Het geloof zou in de samenleving niet meer een eerbiedwaardige plaats moeten worden Toebedeeld, maar zou op dezelfde wijze moeten worden benaderd als een vereniging. Wat mij betreft kan het geloof te grabbel worden gegooid en worden beschouwd als een entiteit die beslist niet leidt tot God. In een ander geval mag het van mij zelfs ingedeeld worden in de categorie gedoogde harddrugs.

Rabin Gangadin

Reacties
  1. Gast
    mei 7, 2006 om 4:07 pm
    rishi

    leuk verwoord, ik zie de humor ervan wel in. idd, waaraan ik me het meest stoort zijn de verschillende opvattingen/gebruiken/gewoonten tussen de verschillende religieen die we kennen. en je kan het gerust stellen dat mochten we uitgaan dat er maar 1 God is, dat God dan werkelijk discrimineert. en daarmee heb ik dus problemen. want waarom mag de er in de islam wel vlees genuttigd worden zonder gestraft te worden, maar bij het hindoeisme niet? waarom heeft God dat zo gesteld, vooral daar Hij beweert dat er maar 1 God is en we Hem met verschillende namen noemen. What about?

  2. klaas
    januari 27, 2008 om 1:26 pm

    ik vind dit een leuke/stomme site >:(

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled