Van Lichte Zeden
Ik was nog nooit met een prostituee in aanraking gekomen. Toch zou het ooit gaan gebeuren, daar was ik zeker van. Haar naam was Alina, ze was blond en uit Wit-Rusland gekomen om ‘doekoe’ te maken. Lang, maar kleiner dan ik. Nederlands was te moeilijk dus we gingen verder in het Engels. Ik weet niet wat ik er van verwachte, maar zeker niet wat er zou gaan gebeuren…
Toen ik de straat inliep, voelde ik me al wat ongemakkelijk. Ik keek bewust naar beneden, om oogcontact met de ‘verkeerde’ personen te vermijden. Als me ouders erachter zouden komen, dat ik hier liep, zouden ze zich doodschamen. Eenmaal aangekomen liep ik naar boven, want daar woonde ze. Ze vroeg of ik wat wilde drinken en ik besloot dat een kopje koffie, niet verkeerd zou zijn.
Toen ze terugkwam was haar bril opeens verdwenen. Ze ging zitten en vroeg hoe oud ik was, blijkbaar om een gesprek aan te knopen. Ik antwoordde snel, hopend dat ik hier ook zo snel mogelijk weg zou kunnen. Ze bleef doorvragen en ik begon me schuldig te voelen. Familie woont ver weg, vrienden doen het zelfde werk. Met wie moet ze anders praten?
Ik trok me colbert uit en begon haar terug te vragen. Hoe oud ben je? Waar kom je vandaan? Waarom doe je dit werk? Slechts 19 jaar. Gekomen om geld te verdienen en terug te gaan naar haar vaderland. Wit-Rusland is geen EU-lidstaat, dus daarom is het al moeilijk genoeg om dit werk te doen. “The money must be good, but is it worth it?” antwoordde ik. Met haar diploma kan je zelfs in Wit-Rusland moeilijk een baan vinden, laat staan in Nederland, daarom doet dit werk. Ondertussen spaart ze geld voor haar familie en terugreis.
De aanhouder wint, dus ik bleef vragen en zij bleef antwoorden. Haar ouders denken dat ze ergens een kantoorbaan heeft bij een groot bedrijf. Om de ziektekosten van opa en oma te betalen, is ze hier aan de slag als prostituee. Ze mist hen en wilt ook graag terug. Uit haar mooie donkere ogen, kwamen tranen die ze al die tijd verborgen had gehouden.
Beschaamd, vroeg ik waar het toilet was. Ze wees me de weg en tot me verbazing zag ik een naakte jongeman eruit lopen. Het leek me verstandig om het maar in te houden. Toen ik terugkwam, zag ik dat ze wat koekjes op de tafel had neergezet. Uit beleefdheid pakte ik er 1, toen ze wegliep stopte ik deze snel in me tas. Waar ik ook mijn spullen uit haalde.
Ik vulde haar ‘papieren’ in en maakte snel een balansrekening. De heren van de Belastingdienst weten deze dames namelijk OOK te vinden. Bij de bedrijven waar ik heb gewerkt is nooit iemand van de belastingdienst geweest, maar haar vriendin mocht het afgelopen jaar maar liefst 6 keer een belastingbroeder verwelkomen. Toen ik klaar was, vroeg ze hoeveel het was. Met haar verhaal in gedachten antwoordde ik: “twenty is enough”. Ze gaf me 30 Euro en ik moest beloven dat ik een keer terug zou komen…
Devavratha




oke,
ik dacht bijna wat anders!
slecht he!!! :p
maar ja, komt ervan als je eht zo verteld! :p :p
Dat was ook de bedoeling 😛
:grin
weet ik ook wel hoor! 🙂
hahahhaahaaaaaaa —> \”wat koekjes op de tafel had neergezet. Uit beleefdheid pakte ik er 1, toen ze wegliep stopte ik deze snel in me tas.\”. zo denk ik ook, misschien heeft ze wat in die koekjes gezet, misschien die enge ziekte…je weet maar nooit 😉
maar zo slim als ik ben, wist ik al bij deze regel dat het niet om betaald sex ging! —.\”Ik antwoordde snel, hopend dat ik hier ook zo snel mogelijk weg zou kunnen.\”. want bij betaald sex gaat het juist erom dat je zo lang mogelijk wilt genieten van je geld 😉
Hehe, erg scherp vroege vogel!!
Voor de geinteresseerde(n) koekje heb ik aan junkie gegeven. :roll
Funny!Leuk geschreven :grin
groetjes,
Vandana
😕
:eek wat een walgelijk verhaal. hoe kon je der …? ze heeft al zoveel te verduren. soms weetje niet of je hun zielige verhalen moetgeloven, want er is toch ander werk dan deze??????????