Tweelingzielen
Waarom een metgezel(lin)?
Waarom schijnt iemand toch een metgezel(lin) of levensgezel(lin) nodig te moeten hebben…terwijl je eigenlijk een individu bent?
Waarschijnlijk om jezelf tot aan je zielsniveau weer compleet te maken. Hoe zit dat in elkaar? Eerst ben je een eenheid, dan komt er een gevoel van tweeheid: wij en zij, daardoor ontstaat er afstand. En gaandeweg dalen de zielsgroepen uit nieuwsgierigheid steeds dieper weg in de materie, zich erin vermakend en niet vermakend: vreugde en verdriet die elkaar in evenwicht houden, totdat het laatste bolwerk van tweelingziel uiteensplit in ik en jij. Tussendoor groeit enerzijds het verlangen naar de oude eenheid dankzij verdriet en groeit anderzijds de verwijdering dankzij vreugde.
De heenweg is eigenlijk eerder een afdwaling. Je gaat op onderzoek uit in de diepte van materie. Zolang je verbinding houdt met je thuisbasis=Ziel, voel je je geborgen. Nog een reden om de diepte in te duiken is als je niet in je innerlijk kijkt en weet wie je tweelingziel is. Hierdoor ga je zoeken in de diepte naar je zielspartner. Kortom er is een sterke drijfveer om de diepte in te duiken: avontuur en zoeken naar je zielsverwanten en tweelingziel die je onderweg verliest.
Deze terugtocht is aangenamer met een metgezel. Je bent 2 afzonderlijke personen op zoek naar je gedeelde oorspronkelijke eenheid, namelijk naar je in-dividu = ondeelbaarheid.
Maar hoe ontstaan die splitsingen?
Hoe die splitsingen ontstaan is een mysterie. Een deel van je wezen rust altijd in zichzelf, het andere deel wil meer, nl. uitzoeken, hetzij de terugweg, hetzij de heenweg. Dit veroorzaakt geleidelijk aan een afstand tussen de vertrekbasis (ziel) en eindbasis (lichaam), omdat het centrum van registratie van indrukken de middenbasis (geest of psyche) is.
Het is te vergelijken met een persoon (De Hogere Ziel) die in een bios (=Oer-Energie) wegdroomt en zich vereenzelvigt met de film (=Lagere Ziel). De Hogere Ziel is puur bewustzijn. Deze schept z’n eigen droombeeld (=lagere ziel) uit z’n eigen droomenergie (=oer-energie). Dit droombeeld vergeet zichzelf (=hogere ziel) steeds meer en raakt steeds meer verdiept in z’n droompersonages. Hij heeft echter meer karakters nodig om een verhaallijn te maken, dus splitst het ene droombeeld zich in tweeen en ontstaat er een karakter en een tegenkarakter, z’n wederhelft. Er ontstaat uit een schijnbare 1heid een 2heid, twee megablokken (Mahat) wij en een zij, en ook afstand tussen hen. Uit die twee megablokken wij en zij ontstaan weer kleinere brokjes die staan voor tweelingzielen (Chitta-Atman). Als laatste splitsen ook deze zich en gaan subtiele energievormen aannemen, totdat ze zich uitkristalliseren in twee fysieke lichamen. Een helft verlangt naar de wederhelft (door inzicht of ellende) of raakt verwijderd (door plezier in het materiele), waardoor deze even vergeet dat dit maar tijdelijk vergankelijk vreugde of verdriet is.
Het is een kwestie van samen uit samen thuis. Je bent samen vertrokken uit je tweelingeenheid en daarvoor uit een verwantenblok. Onderweg verlies je bekenden, maar kom je weer anderen tegen, soms uit een verwant blok, soms uit een vreemd blok. Je komt vaak genoeg je eigen tweelingpartner tegen zonder elkaar te hoeven herkennen. Maar je voelt wel een sterke energieconcentratie in elkaars nabijheid, zonder te weten wat. Zolang je de herkenningscode of handeling niet toegepast hebt zul je elkaar niet herkennen. En de identificatie geschied nu eenmaal vanuit het hoogste niveau.
Wanneer kom je je tweelingpartner tegen?
Als je je als persoon volledig ontwikkeld hebt, zowel innerlijk als je presentatie. Wanneer beiden in evenwicht zijn en je niet op zoek bent om oude of persoonlijke, onvervulde verlangens te bevredigen, wanneer je dus in zekere zin verzadigd bent wat je persoonlijke behoeften bent, pas dan sta je
open voor universele en altruistische behoeften. Doordat je verzadigd bent, raak je alle stoorfilters en muren kwijt op weg terug naar je ziel. Je innerlijk is dan als het ware transparant en daardoor kun je je eigen ziel, dus je diepste wezen “aanschouwen”. En in je diepste wezen, maakt je tweelingziel de helft uit.
Pas dan sta je open voor het welzijn van de mens in zijn geheel. Maar dan kun je het ook niet in je eentje af. Hiervoor heb je de energie en wijsheid van je tweelingpartner nodig, pas dan ben je als individu helemaal compleet. Het deel dat je mist zit bij de ander. Dat deel dat je mist zit wel weer in je innerlijk als verborgen kant. Hieruit kun je putten als je erin duikt of als het zich spontaan aan jou openbaart via “aha-ervaringen”.
Dus als je jezelf volledig ontwikkeld hebt ben je rijp om de ander die ook zichzelf ontwikkeld dient te hebben (meestal loopt dat parallel) te ontmoeten.
Hoe is de ontmoeting?
Dit is verschillend. Wat wel centraal staat is dat er vaak sprake is van een soort tevreden leegtegevoel in een periode vooraf en van hoge energieconcentraties en hierdoor verhoogde activiteiten bij de betrokkenen, wanneer beiden in elkaars nabijheid zijn. Beiden voelen dat er een enorm sterke aantrekking is, anders dan een fysiekeof andere aantrekking die je normaal hebt bij iemand van de andere (of bij
sommigen van hetzelfde ) geslacht. De twee hebben weinig woorden nodig om aan te voelen wat de ander wil zeggen. Beiden hebben een verfijnd telepathisch communicatievermogen, waarmee ze elkaar ook rapporteren in andere bewustzijnstoestanden als droom en diepe slaap. Het is echter wel anders dan bij normale verliefdheid tussen niet-tweelingzielen.
De eerste herkenning kan pas plaatsvinden op het moment dat ze in elkaars ogen hebben gekeken. Dan pas volgt de herkening op andere energieniveaus. De identificatie komt als ze elkaar op elk niveau herkennen, vooral op zielsniveau en deze identificatie accepteren.
Het kan voorkomen dat tweelingzielen enige tijd nodig hebben om aan elkaar als mens te wennen. Op andere niveaus is er wel een niet te verbreken band, maar als mens zijn er misschien oude angsten en daardoor muren die horen te verdwijnen. Dat het complex is, kan vooral begrepen worden als we weten dat naast de oude angsten, de twee vooral overspoeld worden door enorme massa verse energie, dankzij elkaars nabijheid. Dat kan, tijdelijk, behoorlijk verwarren. (Er is ook sprake van veel energieopstapeling wanneer een vrouw zwanger is, tijdens de geboorte, ook tijdens een sexuele eenwording, maar ook tijdens een extatische meditatie, etc.)
Gelukkig zijn beiden zo evenwichtig van binnen dat het goed komt. Beiden kennen elkaar al schijnbaar van binnen al, er is tevens sprake van niet meer zonder elkaar kunnen en het belangrijkste is dat beiden ook rust vinden in elkaar., geborgenheid en vooral overgave.
Wat is het doel?
Het doel van het vinden van elkaar is om weer eenheid te voelen. Hiernaar verlangt elk wezen. En je moet hiermee beginnen bij het meest uitgekristalliseerde element van je zielsontwikkeling: de twee personen in aparte lichamen. Naast het terugvinden van je eigen tweelingpartner begint de ondersteuning van andere minder bedeelden. Tweelingzielen kunnen namelijk meer energie en kracht genereren dan niet-tweelingzielen. Vandaar dat hun inspanningen erg op prijs gesteld worden om anderen meer bij zichzelf en bij elkaar te brengen.
Wanneer alle tweelingzielen (Chitta-Atman) herenigd zijn, begint ons tweede avontuur: Het herenigen van de wij-blokken enerzijds en de zij-blokken anderzijds, totdat er twee megablokken (Mahat-Atman)over zijn. Dan volgt een ander avontuur van het herenigen van deze twee megablokken tot 1 megablok (Jiva-Atman)
Als voorlaatste avontuur blijft over dat Jiva-Atman of Purusha middels Prakriti of Oer-Energie slechts een droombeeld is van onze echte Atman. En als laatste avontuur volgt de hereniging van de Atman-druppel (dimensie) met de Brahman-Oceaan. Todat er weer een verlangen (Iccha) ontstaat om te ZIJN in het WORDEN.
Satish Mishra




Zo waar :-\ staat als een huis 🙁