Voluntary Organisation In Community Enterprice
Didi! Didi! Didi! Ik hoor nu nog de stemmen van de kinderen die me van alle kanten roepen. Nog zie ik de blije, enthousiaste gezichten van kinderen die me allemaal iets willen laten zien of vertellen.
Vorige maand heb ik in Mumbai een project van de organisatie "Voice" bezocht. Voice staat voor Voluntary Organisation In Community Enterprice. Deze organisatie wil straatkinderen een kans geven om hun dromen te volgen. En dat kan, naar mening van de organisatie, het best middels educatie. De potentie van een kind is immers gegrensd aan de kennis, liefde en mogelijkheden wat een kind gegeven wordt.
De lessen worden gegeven in een centrum dat gehuisvest is in een gebouw wat lijkt op wat wij hier een eengezinswoning noemen. De begeleiders ontwikkelen zelf het lesmateriaal. De kinderen krijgen onderwijs in het Hindi, Engels, wiskunde en computervaardigheid. Ook worden er lessen gegeven die betrekking hebben op normen en waarden en op de maatschappij. Naast theoretische vakken wordt er yoga, zelfverdediging en muziekles gegeven. Dit om de kinderen sterker en bewuster van zichzelf te maken.
De introductie van mij als gast werd gelijk gebruikt als een oefening voor de kinderen. Zij moesten zich om de beurt in het engels aan mij voorstellen. Bij de meesten ging het moeizaam. Niet omdat hun engels onvoldoende was, maar om hun verlegenheid. De meesten keken naar de grond, de muren, het plafond terwijl ze weifelend wat zeiden. Er waren maar een paar die mij vrolijk aankeken, en trots vertelden wie zij zijn en wat zij leren bij Voice.
Na deze les, hoorde ik de begeleider praten over een van de kinderen. Hij vond dat deze te onzeker is, en dat was in deze oefening weer goed te zien geweest. Hij maakte zich zorgen over het gebrek aan zelfvertrouwen bij dit kind, en sprak zelfs over een minderwaardigheids-complex. Ik weet nog dat ik dat aanhoorde en dacht; wat een overdreven houding, op die leeftijd zijn kinderen zo vaak verlegen. Het zelfvertrouwen komt vanzelf wel naarmate hij ouder wordt. Pas later kwam het besef dat ik niets van deze problematiek weet. Hier in Nederland wordt er tijdens de opvoeding zelfvertrouwen bijgebracht. Dat gebeurd op school, en ook thuis. Maar inderdaad, een straatkind krijgt zoals de organisatie zegt, geen of te weinig kennis, liefde en mogelijkheden. Natuurlijk houden hun ouders van ze, maar de levenssituatie maakt het moeilijk voor de ouders om de kinderen met veel aandacht en toewijding op te voeden. Bovendien maken veel ouders dezelfde onzekere indruk op mij. Het lijkt een viceuze cirkel, mede door de accepterende houding die de bewoners veelal hebben.
Voice leert de kinderen dat er wel degelijk keuzes voor hen zijn. Zo is mij verteld dat de organisatie met een aantal kinderen naar Rajasthan is geweest. ‘Waarom’? Was mijn vraag. ‘Dat is toch niet logisch’? ‘Ik dacht dat elke cent kostbaar is bij Voice’. En weer bleek mijn onwetendheid van deze problematiek. Reizen laat de kinderen zien dat de wereld groter is dan de krottenwijk waar in zij wonen, het geeft een besef van mogelijkheden. Zoals wij zeggen: ‘reizen verruimt je blik’.
Hoe komt Voice in contact met straatkinderen?
Voice reikt uit naar straatkinderen, in zowel de figuurlijke als letterlijke bedoeling van het woord. De begeleiders bezoeken krottenwijken, praten met de ouders van straatkinderen over educatie. Twee keer per week geven de begeleiders onderwijs ter plekke in de krottenwijken. Veel structuur is er niet, zo bestaat de groep niet elke keer uit hetzelfde aantal kinderen. En dat hoeft ook niet. Het doel is namelijk niet het bieden van educatie in krottenwijken, maar het bieden van de mogelijkheid tot educatie aan de kinderen. Doel is de kinderen te prikkelen om onderwijs te komen volgen in het straatcentrum.
Naast donaties kan de organisatie altijd hulp van vrijwilligers gebruiken. Met name vrijwilligers die kunnen bijdragen aan het onderwijzen in een of meer van de bovengenoemde vakken. Hiervoor zijn geen bepaalde diploma’s vereist, maar uiteraard wel een gedegen kennis van een of meer van deze vakken, sociale vaardigheden en inlevingsvermogen. Voor degenen die meer willen weten over de organisatie, een donatie willen doen, of vrijwilligerswerk willen verrichten in Mumbai, verwijs ik jullie naar de site van Voice: www.voiceofchildren.org.
Anjani




:grin
🙂 :grin 😉 8) :p