De voorouders van Rama 1
Dilipa en zijn vrouw Sudakshina hadden bijna alles wat het leven wel niet kon schenken, alleen hadden zij geen kinderen. Zo kreeg Dilipa een idee om de wijze Vasistha te raadplegen, misschien kon hij hen helpen. Zo vertokken Dilipa en Sudakshina naar de Vasistha toe, nadat hij zijn koninkrijk toevertrouwd had aan zijn ministers.
Toen hij bij de Ashram kwam begroette hij de Vasistha, de wijze vroeg of alles nog wel goed ging met het koninkrijk. Waarop Dilipa antwoordde: “ja alles gaat nog wel oké, alleen zijn de koningin en ik ongelukkig omdat wij geen zoon kunnen krijgen.
De wijze Vasistha sloot zijn ogen om te mediteren en begon te vertellen. : “Een heel tijd geleden toen u nog een jonge prins was gingen u en uw bruid Sudakshina op bezoek bij de heer Indra, en op de terug weg passeerde u de goddelijke koe Surabhi, en deze had gedacht dat u bij haar zou komen om je eer te betonen. Maar u was in beslag genomen door uw jonge bruid, waardoor u Surabhi niet opmerkte en haar voorbij reed, en toen had zij u en uw bruid vervloekt dat jullie nooit kinderen zullen krijgen totdat u uw boete heb gedaan en je nageslacht. Maar de Ganges ruiste zo luid dat u de vloek niet hoorde”.
Dilipa schrok daarvan en wilde zich verontschuldigen en vroeg aan de wijze of de vloek niet ongedaan gemaakt kon worden. De wijze gaf aan dat het wel kon gebeuren maar dan moesten Dilipa en zijn vrouw met liefde en toewijding voor Surabhi’s dochter Nandani zorgen.
“Bij zonsopgang moet u vrouw Nandani vergezellen naar het woud, en haar tot zonsondergang op wachten en gedurende die tijd moet u op haar passen”, vertelde de wijze Vasistha. Elke dag voor zonsopgang vereerde Sudakshina haar en leidde naar het woud en wachtte op haar, en Dilipa was dan het gedurende dag met haar… en zo gingen er eenentwintig dagen voorbij.
En op de tweeëntwintigste dag dwaalde Nandani door het woud, en dacht: “nu is de koning zeer alert ik moet zijn moed op proefstellen. En ze kwamen bij de tuin van heer Shiva terecht. En Nandani rustte uit bij de boom dat heer Shiva en Parvati dierbaar was. En Dilipa rustte ook maar even uit door van de natuur te genieten, opeens hoorde hij een gegrom en draaide zich om en zag dat Nandani belaagd was door een leeuw en wilde op hem gaan schieten, toen hij zijn pijl wilde grijpen schrok hij doordat hij verlamd was geraakt. En hij schrok helemaal toen de leeuw tegen hem begon te praten, hij wist niet wat hem overkwam. “Koning ik heb u betoverd, Shiva heeft mij hier geplaatst om deze boom te beschermen, en de koe is daar te dichtbij genaderd en zal gedood moeten worden”, sprak de leeuw uit. Maar Dilipa kon dat niet toe laten want zijn opdracht was om de koe te beschermen. Na enige discussie gehad te hebben met de leeuw heeft hij zichzelf opgeofferd om de koe niet te doden maar zich zelf. Toen hij klaar was om gedood te worden door de leeuw, hoorde hij een stem vanuit de hemel, “Oh, mijn zoon sta op”. En Dilipa stond overeind en zag dat Nandini voor hem stond in plaats van de leeuw. “Wees niet verbaasd koning, ik heb deze begoocheling verricht om u op proef te stellen en Visistha’s geestelijke kracht beschermt mij tegen de kwaaie zelf Yamaraja (de heer des doods) kan mij niets doen.Dilipa vroeg om een zoon, die in vervulling zou komen en vertrok na een paar dagen weer terug naar het koninkrijk. Met de tijd mee schonk Sudakshina aan Dilipa een zoon, ze gaven hem de naam Raghu.



