8 maart: Internationale Vrouwendag


Nadat ik uit mijn ellendig leven was gestapt, dreven blijdschap en een roze wolk voorbij Nu was de tijd aangebroken om dit alles te verweren. Ik voelde me helemaal alleen, kon niet zomaar naar een vriendin toe om uit te huilen zoals ik zou doen als ik in Nederland was gebleven. De enige persoon met wie ik mijn gevoelens kon delen hier in India was Ashu.

Het was heel verwarrend in mijn hoofd maar met de hulp en het engelengeduld van Ashu en het begrip van mijn kinderen heb ik dit alles in zoverre kunnen verwerken. Natuurlijk wil ik dat mijn ex wordt vervolgd voor de mishandelingen, maar ik kwam niet verder dan het praten met een politieagent over de feiten. De agent maakte me duidelijk dat er niet genoeg bewijs van mishandeling was, want ik had geen aantoonbare blauwe plekken meer. Ik zei tegen hem dat ik het levende bewijs was want ik moest vluchten, dat was niet genoeg om een proces verbaal te maken. Ik vroeg mijn kinderen de foto’s te zoeken die mijn ex maakte als hij me weer eens een keer bewusteloos had geslagen maar die waren nergens meer te vinden.

Ik had geen poot om op te staan. Het huis stond op mijn naam en werd zonder mijn toestemming op de naam van mijn ex gezet. Er werd een belastingteruggave gedaan op mijn naam en mijn handtekening werd vervalst door mijn ex, het geld werd ook door hem geà¯nd. Ik heb er werk van proberen te maken maar kwam niet verder dan een politie rapport die later niet veel meer waarde had dan wc papier. Mijn ex-man die mij heeft mishandeld, werd opgepakt voor het in het bezit hebben van cocaà¯ne, voor het verscheidene keren vervalsen van mijn handtekening gaat hij vrijuit. Dit terwijl ik ben veroordeeld tot scheiding van mijn kinderen.

Dat is de Nederlandse wetgeving die net zoveel waard is als een hoopje poep, die spoel je gewoon door. Wat is het leven van een vrouw nog waard? Als je in de publiciteit staat als vrouw en je word bedreigd omdat je opkomt voor een categorie vrouwen van een bepaald geloof dan krijg je bescherming, wat gebeurd er met al die vrouwen die daadwerkelijk hulp en bescherming nodig hebben, wat doet men daaraan? Ik heb het geluk gehad dat een persoon in India zich over mij ontfermde en me beschermde, troostte en voor me zorgde. Wie zorgt er voor al die vrouwen die geen beschermengel hebben. Ze hebben 8 maart uitgeroepen tot Internationale Vrouwendag. Wat is het nut van één keer per jaar Internationale Vrouwendag, zou het niet iedere dag Internationale Vrouwendag moeten zijn? Ik heb 23 jaren overleefd, zal niet zomaar opgeven want het leven is mooi maar de hypocrisie die er bestaat in de wereld over de rechten van de vrouw, dat is de reden dat veel vrouwen het leven niet meer zien zitten.

Vrouwen schenken het leven maar hun leven wordt hun ontnomen omdat ze als de zwakkeren van de samenleving worden beschouwd en niet als gelijken. Men zegt heel gauw dat vrouwen klagen maar is het niet zo dat de vrouwen het geklaag van de mensen om zich heen beu zijn? Is het niet zo dat de vrouw eens een keer voor zichzelf wilt kiezen, niet dat de keuze voor haar wordt gemaakt. Mensen, wordt wakker en vier iedere dag. Internationale Vrouwendag.

Lolita

Reacties
  1. Gast
    maart 14, 2006 om 8:00 pm
    hey

    Jij hebt het 23 jaar gepikt?
    waarom zolang waarom was je niet eerder weggegaan? Ene kant kan jij weinig doen aan wat je hebt meegemaaakt, maar je had er wel eerder een eind aan kunnen maken!

    Ik vind sommige zaken in NL ook niet helemaal 100% waterdicht.
    Het is eigenlijk zo dat slaan/schoppen e.d. niet nodig is… communicatie is belangrijk! Dat miste in jullie relatie (tussen jou en je ex), vind het vervelend voor je dat je het hebt moeten meemaken, vind dat niemand het hoeft mee te maken! Respect voor elkaar at is belangrijk…!

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled