60 jaar na de Onafhankelijkheid van India vaart de onaanraakbaarheid er wel bij
Ruim 60 jaar na de onafhankelijkheid van India gedijt het klassenverschil in het Indiase achterland gelijk tauge’s. Acties gericht op enige sociale hervorming zijn te vergelijken met enkele druppels in een oceaan van kasten en vooroordelen. De Dalits bijvoorbeeld leven nog steeds gescheiden en hebben geen toegang tot tempels, waterbronnen en gebieden waar zogenaamd welgestelden leven. Paradoxaal genoeg zijn zelfs in het district Radhanagar Hooghly , de geboorteplaats van de sociale hervormer Raja Ram Mohan Roy, afzonderlijke crematoria voor brahmanen en niet-brahmanen.
In het dorp Waganagere Gulbarga werden 120 Dalit huishoudens gedwongen water te halen uit een put waarin een hond aan het rotten was. Tijdens festiviteiten werd voor hen eten niet alleen afzonderlijk geserveerd maar moesten ze hun eigen borden en bekers meenemen. Dalit-kinderen zijn gedoemd apart te zitten op scholen. Autoriteiten zijn vaak blind voor kaste gerelateerde wreedheden . De Nationale Commissie voor geregistreerde kasten in Chandigarh erkennen dat zij gemiddeld 3 tot 4 klachten per dag ontvangen.
Dalitvrouwen zijn te vaak het slachtoffer van geweld en seksuele onderdrukking door mannen van hogere kasten. ‘Niet zelden worden ze systematisch verkracht of tot prostitutie gedwongen in naam van de godsdienst van het Devadasi systeem.’ Daarbij worden jonge meisjes van 6 tot 8 jaar gedwongen om ‘meisje van God’ te zijn – een andere benaming voor rituele prostitutie. Later kunnen deze vrouwen niet meer trouwen en worden ze verkracht door de priesters van de tempel en mannen uit de hogere kasten. Daarna komen ze vaak terecht in de stadsbordelen. Volgens schattingen worden zo jaarlijks 5.000 tot 15.000 meisjes verhandeld. Een onderzoek bij vijfhonderd dalitvrouwen, die slachtoffer waren van geweld, leert dat 40,4 procent niet eens een aanklacht indiende; 26,6 procent werd dat onmogelijk gemaakt en bij 17,5 procent werd nota genomen van de aanklacht, maar werd er nooit vervolging ingesteld. Slechts bij 13,9 procent werd ook verder onderzoek gedaan. Nauwelijks 3,6 procent van de gevallen kwam ook daadwerkelijk voor de rechtbank en slechts in drie gevallen – minder dan 1 procent! – volgde een veroordeling.
In Tamil Nadu zijn de hogere kastenaanhangers na twee decennia van virulente botsingen begonnen zich ontvankelijker op te stellen. In Punjab, hebben de meeste Dalits dankzij de Groene Revolutie en welvaart, een goede levensstijl weten op te bouwen. Inspecteur-generaal Pratheep Philip vanTamil Nadu is gestart met een Tea Pary in de vorm van sociale rechtvaardigheid waarbij de politie thee offreert aan dorpelingen en hen weerbaar maakt tegen discriminatie. Twee maanden terug nodigde een brahmaan Dalits uit op de bruiloft van zijn dochter hetgeen vroeger ondenkbaar was. Op het platteland van Bengalen vinden naast inter-kaste huwelijken ook dito seksspelletjes tussen de rijsthalmen plaats.



