Verkeer in India: Might is right


Het verkeer is er vreselijk, maar ook echt heel leuk om naar te kijken. Veel auto’s, rickshaws (driewielige taxietjes), motors, scooters en fietsen, en iedereen heeft haast en jaagt op zijn plekje op de weg. En bovenal: iedereen toetert. Welgeteld valt er in de buurt van een kruispunt 15 keer per minuut een toeter te horen. Alle trucks die over Indiase wegen rijden hebben zelfs een bordje ‘Horning ok please’ boven hun nummerbord.

Twee dingen zijn opmerkelijk aan het verkeer in India: de mentaliteit van de mensen en de curieuze verkeersregels. Net als in veel landen in Azië wordt in India links gereden. De wegen zijn van zeer wisselende kwaliteit: van breed en glad asfalt tot een maanlandschap. Het geld voor een goede fundering lijkt steevast een andere bestemming te vinden dan de aanleg van de weg, met als gevolg dat elke nieuwe weg in korte tijd verandert in gatenkaas. Ook de meerbaans highways zijn soms zeer slecht en sowieso niet vrij van ongemotoriseerd verkeer en vee. Het is daarom nooit veilig harder te rijden dan 80 km/u. De regel ‘might is right’ geldt altijd: het grotere voertuig heeft voorrang boven het kleinere voertuig in alle situaties, dus ook bij inhaalmanoeuvres. Met name bussen doen geen enkele moeite om rekening te houden met het overige verkeer en zullen dus ook bij naderende tegenliggers inhalen. Als tegenligger rest je weinig anders dan tijdig een vluchtroute via de berm uit te stippelen. Overbodig om te melden dat voetgangers een rechtenloze kaste vormen.

Richtingaanwijzers worden gebruikt om aan te geven of degene achter je in kan inhalen (rechter knipperlicht) of juist niet kan inhalen (linker knipperlicht). Wanneer je van richting wilt veranderen steek je je hand uit het raam en gebruik je dus niet je knipperlichten. Doe je dat wel dan zal met name bij rechtsafslaan een aanrijding plaatsvinden: de auto achter je zal denken dat hij kan inhalen terwijl jij naar rechts uitwijkt. Van de verlichting wordt enkel groot licht gebruikt. Overdag om te seinen "ik ga niet aan de kant". ’s Nachts als gewone verlichting. Op de meestal smalle wegen schijnen de lampen van trucks precies op ooghoogte en dus is rijden in het donker geen doen: na het passeren van een vrachtwagen zie je twee minuten niets meer en dus zie je ook niet die kudde buffels die op de weg ligt te slapen. De claxon wordt gebruikt om aan te geven: "Hier ben ik." Niemand gebruikt namelijk spiegels of kijkt bij oversteken en dus moet een inhaalmanoeuvre of het rijden door de bebouwde kom vergezeld worden van getoeter. Een lange toeter betekent: "als je nu niet aan de kant gaat rijd ik over je heen". Veel voetgangers en brommers reageren pas bij dit lange signaal. Het schijnt dat een gemiddelde Indiase bus elke twee seconden de claxon gebruikt. Overigens toeteren Indiërs ook gewoon omdat ze er zin in hebben: "toet toet, ik ben vrolijk".

Reacties
  1. Aasha
    maart 1, 2008 om 1:39 pm

    Wat een fantastisch leuk artikel. Erg goed geschreven, leest goed door. En het verhaal klopt ook gewoon. Rijden in India is spelen met je leven 🙂

  2. Chaand1
    maart 9, 2008 om 11:52 pm

    Oh boy dat viel me ook op…onvoorstelbaar gewoon…..getoeter en chaos… te gek man!!!

  3. Chaand1
    maart 9, 2008 om 11:56 pm

    Ja dat ken ik…ben er geweest enkele jaren terug….pfffff…gewoon te gek…getoeter en chaotisch en toch redden ze het…geen enkele aanrijding….wel alle auto’s met deukjes waar wij een punt van zouden maken…Zij …helemaal niet….. ;D

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled