Schimmelvoeten, rennen voor een (koude) douche en op de step naar de club: oud-profs genieten op de Rotterdamse amateurvelden
[ad_1]
RIJNMOND SPORT
Sander Fischer (33), Vincent van den Berg (33), Luigi Bruins (34) en Guyon Fernandez (35) zijn vier oud-profs met totaal verschillende voetbalcarrières, maar hebben anno 2022 één ding gemeen: ze slijten de nadagen van hun voetbalcarrière op de Rotterdamse amateurvelden. Vandaag begint het viertal aan de tweede seizoenshelft van de amateurcompetitie waarin zij met hun club actief zijn.
Hij zit er pas een maand of zeven, maar dat weerhoudt Sander Fischer er niet van steevast de muziekkeuze in de kleedkamer van zaterdag-hoofdklasser Capelle op zich te nemen. Nee, niet om het nieuwste house- of rapnummer door de boxen te laten galmen. Wél om een absolute klassieker uit het amateurvoetbal nieuw leven in te blazen.
“Groen als Gras, het lied uit de serie All Stars. En dan met name voor de zin: ´Zaterdag was de mooiste dag van de week’”, vertelt Fischer. “Dat liedje symboliseert voor mij de charme van het amateurvoetbal. Aan het begin van het seizoen was ik de enige die meezong wanneer we het draaiden, maar nu doet het hele team dat. Van jong tot oud.”
Beluister hier het lied Groen als Gras uit de serie All Stars. Tekst gaat verder onder de video.
Fischer lijkt zich in ieder geval perfect te hebben aangepast aan het wel en wee in het amateurvoetbal. Iets wat ook geldt voor Vincent van den Berg, Guyon Fernandez en Luigi Bruins. Samen zijn ze goed voor zo’n duizend wedstrijden in het profvoetbal, allemaal schreven ze hun eigen verhaal. De een won de beker met PEC Zwolle, de ander was een megatalent in de jeugd van Arsenal. Maar één ding hebben ze tegenwoordig gemeen: ze spelen nog op late leeftijd in het Rotterdamse amateurvoetbal.
Ferrari
En dat is bijzonder. De pracht en praal van het profvoetbal is in een verpauperde, naar pis stinkende en met TL balken verlichte kleedkamer immers ver weg. Niet rijden in dure auto’s of rondlopen in designerkleding, maar terug naar een normale wagen en vaak veel te grote clubtrainingspakken. Fernandez: “Eerst reden we in een Ferrari, nu in een Citroen C1. Zo zeg ik het altijd.”
Met recht kun je stellen dat de oud-profs terug naar de basics zijn gegaan. Toch draaiden Fischer, Van den Berg, Fernandez en Bruins stuk voor stuk hun hand niet om voor het amateurvoetbal, toen ze hun profcarrière beëindigden. Neem bijvoorbeeld Fischer, die meer dan vierhonderd profduels speelde en afgelopen zomer stopte bij zijn club Excelsior.
Charme
Zijn carrière helemaal beëindigen was misschien logischer geweest. 33 jaar oud, een respectabele loopbaan gehad: mooi geweest zo. Maar de verdediger besloot gewoon door te gaan, bij Capelle. “Omdat ik het spelletje gewoon te leuk vind om er compleet mee te stoppen. Ik wilde bovendien de charme van het amateurvoetbal nog verder ontdekken”, vertelt Fischer.
Tekst gaat verder onder de foto.
Iets wat ook voor Vincent van den Berg, ooit een megatalent in de jeugd van Arsenal, gold. Hij stopte al in 2009 (!) met profvoetbal, maakte de stap naar zijn jeugdliefde Excelsior Maassluis en bleef de huidige tweededivisionist al die jaren trouw.
Van den Berg: “Weet je, van nature was ik sowieso misschien meer een amateurvoetballer dan een profvoetballer. Ik hou van gezelligheid, het familiaire, met elkaar een biertje drinken en slap ouwehoeren. Dat zit er in het amateurvoetbal van top tot teen in.”
Buikpijn
Ook Fernandez maakte het vanaf de zomer van 2019 al mee. Na een avontuur bij Delhi Dynamos (nu Odisha FC) in India stopte hij met profvoetbal en speelde hij een jaar voor amateurclub FC Lienden. Inmiddels houdt hij het al bijna twee jaar vol bij zaterdag-hoofdklasser Smitshoek. “De reden dat ik ben doorgegaan? Ik ben een liefhebber, hè. De gedachte dat ik na mijn profcarrière direct moest stoppen met voetballen, gaf me buikpijn”, legt de spits uit.
Bekijk hier de korte reportage van Rijnmond Sport over Fernandez bij Smitshoek. Tekst gaat verder onder de video.
Smitshoek is ook de club waar Bruins sinds de zomer van 2021 actief is, nadat hij afgelopen zomer bij zijn grote liefde Excelsior vertrok. Al was de middenvelder stiekem misschien nog wel langer profvoetballer gebleven. “Ik dacht dat er een klik met de trainer was (Marinus Dijkhuizen, red.), maar dat bleek niet zo te zijn”, vertelt Bruins. “Bovendien was ik al een tijdje bezig met het geven van jeugdtraining en wilde ik starten met de cursus UEFA A. Daar paste profvoetbal niet meer bij. En vergeet niet: de voorbije twee jaar met Excelsior waren qua voetbal ook niet echt leuk, het liep voor geen meter.”
Schimmelinfectie
Allemaal kenden de spelers hun eigen route richting het amateurvoetbal. De een speelt er al jaren, de ander pas een paar maanden. Maar stuk voor stuk hebben ze meermaals de grote verschillen tussen het prof- en amateurvoetbal ervaren. “Alles is anders, van niveau tot faciliteiten”, vertelt Fischer.
“Gelukkig kunnen wij als team de bal nog redelijk naar dezelfde kleur spelen. Maar kijk je bijvoorbeeld naar de kleedkamer waarin wij vaak zitten, dan word je niet vrolijk. Een beetje ouderwets, klein en vies. Laat ik zeggen dat je je slippers niet moet vergeten, anders heb je zo een schimmelinfectie aan je voet zitten”, lacht Fischer.
IJskoude douche
De viezigheid in de kleedkamer is iets wat misschien wel het meest symbool staat voor het amateurvoetbal. Of het moeten de ijskoude douches zijn, waar je je als speler na een wedstrijd heerlijk in onder kan dompelen.
Het is ook lekker dat je nu gewoon zonder na te denken een pilsje kunt nemen. Of twee of drie, zonder op te letten of het verantwoord is
Bruins: “Bij Smitshoek bestaat de selectie uit 21 spelers. Weet je hoeveel douches wij hebben? Drie! En we hebben één wc. Dat kan eigenlijk echt niet, haha. Het is iedere keer een wedstrijd om onder de douche te kunnen staan”, lacht Bruins, die daarbij stevige concurrentie ondervindt van teamgenoot Fernandez. “Vaak is het na een training of wedstrijd sprinten naar de kleedkamer om een plekje onder de douche te bemachtigen. Je wil niet als laatste aankomen en super lang moeten wachten”, vertelt Fernandez.
Weiland
En nog zo’n verschil tussen het prof- en amateurvoetbal: waar de oud-profs vaak biljartlakens van velden gewend waren, kan het in het amateurvoetbal zomaar voorkomen dat het gras niet helemaal vlak gemaaid is. Of zelfs helemaal niet, zoals bij Smitshoek eens het geval was. Het is wel even wat anders dan een tot op de millimeter nauwkeurig gemaaid veld in De Kuip.
“We speelden bij Smitshoek eens een wedstrijd na een lange lockdown, maar ze hadden het veld niet gemaaid. Waarom niet? Ik zou het niet weten”, vertelt Fernandez. “Onze trainer zei voor de wedstrijd: ‘Daar heeft de tegenstander gelukkig ook last van’. Maar goed, als de bal niet rolt door de hoge sprieten, dan kom je zelf ook niet zo ver. Bij de kleine jongens uit ons team kwamen de sprieten bijna tot aan hun knieën. Het leek net een weiland. Ach, ik kon erom lachen.”
Niet dood gevonden worden
Dit soort situaties moeten voor Van den Berg allemaal redelijk normaal geworden zijn. Hij loopt al lang in het amateurvoetbal rond en weet dan ook wat hij kan verwachten. Hoewel: ook hij kijkt soms nog zijn ogen uit. “Als je bij IJsselmeervogels of Katwijk speelt, is alles goed geregeld en lijkt het net alsof je bij een profclub terecht komt. Maar als je bijvoorbeeld naar TEC moet…. Nou, daar wil je nog niet dood gevonden worden.”
Maar buiten al het pseudo-geklaag – de oud-profs kunnen immers smakelijk lachen om wat ze meemaken – lijken Fischer, Van den Berg, Fernandez en Bruins te genieten van het ietwat kneuterige, primitieve en onhygiënische karakter van het amateurvoetbal.
Bekijk hier de korte reportage die Rijnmond Sport eerder maakte over Luigi Bruins bij Smitshoek. Tekst gaat verder onder de video.
Elektrische kinderstep
Die charme is ook wat het amateurvoetbal zo mooi maakt. Want zeg nou zelf: hoe vaak kwam het een aantal jaar geleden voor dat je in Rotterdam op doordeweekse avonden een oud-profvoetballer van Feyenoord, Nice en Excelsior met een elektrische kinderstep ziet rondrijden?
“Ik woon dichtbij het sportpark van Smitshoek. Mijn dochters gaan om 19.30 uur naar bed, maar ik train vaak daarna. Ik pak dan regelmatig hun step om naar de training te gaan. Nee, niet als ze nog wakker zijn, dat zouden ze niet zo leuk vinden”, vertelt een schuldbewuste Bruins lachend.
Pilsje
En wat te denken van de gezelligheid die het amateurvoetbal zo kenmerkt. Alle vier de oud-profs – hoewel de een meer een drankliefhebber is dan de ander – genieten er met volle teugen van.
Fischer: “Man, die gezelligheid op de zaterdagen, wát is dat mooi. Een overvolle kantine, kinderen die komen kijken en na de wedstrijd het veld op rennen. Dat is wel echt bijzonder aan het amateurvoetbal. En het is ook lekker dat je nu gewoon zonder na te denken een pilsje kunt nemen. Of twee of drie, zonder op te letten of het verantwoord is.”
Ik vind dit hoofdstuk in mijn leven minstens zo leuk als het hoofdstuk ‘profvoetbal’.
Van den Berg: “Dat vind ik misschien het allermooiste aan het amateurvoetbal. Bij Excelsior Maassluis zijn wij één grote vriendengroep. We blijven dus ook regelmatig hangen na de training en zeker na de wedstrijd. Dan kan het laat worden ja. 03.00 uur redden we dan wel. Of ik dat aankan op mijn leeftijd? Ja, ik doe nog regelmatig het licht uit in de kantine, haha.”
Same shit different day
Het verschil tussen het prof- en amateurvoetbal mag dan zo groot zijn als water en vuur: de oud-profs voelen zich stuk voor stuk thuis in het amateurvoetbal. Van gemis van het profvoetbal is nauwelijks sprake.
Bruins: “Profvoetbal was voor mij toch een beetje same shit different day geworden. Naar de club, trainen en weer naar huis. Daar had ik genoeg van. Ik haal nu weer plezier uit het voetbal. En ik vind het een verademing dat je rondloopt in een cultuur waar je elkaar kritiek kunt geven, maar het daarna ook gewoon meteen weer goed is en niemand elkaar iets blijft verwijten. Totaal anders dan in het profvoetbal.”
Vrijheid
Voor Fernandez is vooral de vrijheid die hij nu heeft een opluchting: “Als ik er een keertje niet ben op een training, maakt het niet uit. Ik kan nu mijn eigen agenda beheren en doen wat ik leuk vind. Dat is voor mij meer waard dan in de eredivisie een wedstrijd spelen. Ik vind dit hoofdstuk in mijn leven minstens zo leuk als het hoofdstuk ‘profvoetbal’.” Dat laatste beaamt ook Fischer: “Laatst trainde ik nog een keertje mee bij Excelsior en dat was leuk, maar ik vind het goed zo. Die tijd is geweest, ik wil vanaf nu gaan genieten van het amateurvoetbal, de charme nóg meer ervaren.”
Tekst gaat verder onder de foto.
En Van den Berg? Die stopt weliswaar na dit seizoen, maar gaat volgend seizoen direct verder als assistent-trainer bij Excelsior Maassluis. “Ik vind het fantastisch om op zaterdagen met mijn dochtertje of vriendin op pad te gaan, dat meen ik echt. Maar zaterdag is toch dé voetbaldag, de mooiste dag van de week. En die besteed ik het liefst gewoon aan een voetbalwedstrijd en daarna een lekker biertje en gezelligheid.”
De vier oud-profs komen vanmiddag met hun clubs voor het eerst in actie in de tweede seizoenshelft. Tweededivisionist Excelsior Maassluis treft AFC in eigen huis, terwijl hoofdklassers Smitshoek en Capelle het opnemen tegen respectievelijk FC ’s-Gravenzande en ARC.
[ad_2]
Lees verder op:
https://www.rijnmond.nl/nieuws/1467651/schimmelvoeten-rennen-voor-een-koude-douche-en-op-de-step-naar-de-club-oud-profs-genieten-op-de-rotterdamse-amateurvelden



