China en India breiden handel uit
China en India hebben ondubbelzinnig gekozen voor de diplomatie om de komende drie jaar hun handelsbetrekkingen flink uit te breiden dan voor een oorlog. In dit opzicht zouden moslimgezindte staten die doelloos oorlog voeren om een futiliteit hier een groot voorbeeld aan kunnen nemen. Indien de Indiër het hoofd onder de tulband niet koel had gehouden, had die vanwege het door China geannexeerde deel van Kashmir al lang kunnen aanwenden zelfs een nucleaire oorlog te voeren. Het tegendeel mocht gelukkig waar zijn: Allebei de landen willen hun onderlinge handelsbetrekkingen dusdanig opschroeven dat zij in 2010 kunnen bogen op een verdubbeling, tot 40 miljard dollar.
Diplomatie is de kunst en kunde van het voeren van overleg tussen twee groepen om daarmee een bepaald doel te bereiken. De basis van de diplomatie bestaat uit het overleg tussen twee niet-gerelateerde groepen over een bepaald punt dat ze gemeen hebben. Een bekend voorbeeld hiervan is natuurlijk het vredesoverleg tussen de twee landen die in oorlog zijn, maar ook de handelsovereenkomst tussen twee landen is diplomatie.
Diplomatiek overleg kenmerkt zich door de deelname aan dat overleg van twee (of meer) groepen die niet aan elkaar gerelateerd zijn en waar dan ook duidelijke verschillen tussen bestaan, in een situatie waarin beide groepen wel enig belang hebben bij het vinden van oplossingen voor hun onderlinge problemen. Diplomatie is niet nodig als er geen verschillen zijn, diplomatie is ervoor om de tegenstellingen die uit verschillen voortkomen te overbruggen. Van belang is ook om duidelijk onderscheid te maken tussen het overleg tussen verschillende groepen en tussen onderdelen van dezelfde groep, dit laatste is geen diplomatie, maar politiek.
China en India behoren tot de grootste groeimarkten ter wereld. Desalniettemin is de onderlinge handel niet bepaald optimaal. Hoe de zaak ook wordt gewend of gekeerd, het grensconflict betreffende het Himalaya-gebergte waar China haar ogen nog eens extra voor geknepen houdt, blijft een heikelpunt voor optimale onderhandelingen terwijl Pakistan, waar China desnoods om politieke redenen goede banden mee onderhoudt, een obstakel blijft .Ondanks de spanning is de handel tussen beide landen de afgelopen jaren toch gegroeid. Dit jaar zal de handel een omvang hebben van 20 miljard dollar. Dat is een stijging van 37,5% ten opzichte van 2005.



