Anil Ramdas, de Hindoestaanse G.B. J. Hiltermann


Wie herinnert zich nog wijlen G.B.J. Hilterman ? Hij werkte voor De Telegraaf en verder was hij oprichter en hoofdredacteur van Elseviers Weekblad. Van 1952 tot 1965 was hij zelfs eigenaar en directeur van de Haagse Post, de tegenwoordige HP/De Tijd. Hiltermann verzorgde vanuit zijn hoedanigheid als Wereldontbolsteraar met een vaste regelmaat de televisiecolumn De Toestand In De Wereld. Tot een evenknie van Hiltermann is verworden Anil Ramdas op wie alle Nederlandse filmploegen smachtend afstormen om hem enig commentaar over de toestand in India en Suriname te ontfutselen. Dit tot ongenoegen van zijn eveneens naar geldingsdrang snakkende oudere broer, Raj Ramdas die bij OHM zijn beklag mocht maken over het feit dat Hindoestanen er niet van houden naar de bibliotheek te gaan tengevolge waarvan zij ook geen getuige kunnen zijn van zijn enige onvoldragen debuut met couveuse rijmelarijen, getiteld: Waar is zij ?

 

Volgens Anil Ramdas, publicist en door argeloze Nederlanders Suma Cumlaude gepromoveerd tot Bollywoodkenner, heeft de Bollywood cinema diverse grootse momenten meegemaakt. Momenten die ertoe hebben geleid dat de periodes daarna nooit meer hetzelfde zouden zijn. Er zouden volgens deze roemruchte kenner in de Bombay cinema sinds de onafhankelijkheid van India in 1947meer dan 50.000 films zijn gemaakt. Het is dus bijna onmogelijk om iets representatiefs over deze filmindustrie te zeggen, omdat daar per definitie altijd iets tegenover te stellen is. Toch is een zekere lijn wel te benoemen.

Na de onafhankelijkheid in 1947 begon de Bollywood cinema echt op te komen. Dit terwijl het land zich in een grote chaos bevond als gevolg van de pas herwonnen onafhankelijkheid op de Britse overheersing. Toch slaagde de Indiërs erin om al in 1951 met de film Awara van Raj Kapoor het filmfestival in Cannes te bereiken. De zwart-wit film Awara van filmlegende Kapoor was opmerkelijk. Deze film bevatte namelijk de eerste droomscène op muziek in de Indiase cinema. Hierna was het niet meer denkbaar om films te maken zonder liedjes. In de liedjes slaagden de makers van Awara er namelijk in om alle elementen van de kunst – uiting van emotie en gevoel door middel van gedicht, zang, dans en beeld – samen te laten vallen. Opmerkelijk was dat alle decorstukken uit de droomscène van Awaara op ware grootte waren gebouwd. Het ging hierbij om gigantische decorstukken van tientallen meters hoog, aldus G.B.J. Ramdas, alias Anil Hiltermann in Wereldjournalisten.

br/>

www.113online.nl

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled