Khushi


Regisseur: S.J. Surya
Producent: Boney Kapoor
Muziek: Anu Malik
Teksten: Sameer
Acteurs: Kareena Kapoor, Fardeen Khan and Amrish Puri

Narsimha Enterprises’ Khushi (UA) heeft een remake gemaakt van de Tamil- en Telugufilm met dezelfde naam. Het is een liefdesverhaal en gaat over een meisje genaamd Khushi (Kareena Kapoor), en haar schoolvriend Karan (Fardeen Khan). Het verhaal is eigenlijk geen verhaal, het gehele script wordt bijeen gehouden door bepaalde incidenten die zich afspelen op een bepaald moment. Khushi en Karan worden verliefd op elkaar, maar krijgen op een dag ruzie met elkaar. Karan wordt beschuldigd van bepaalde dingen die hij heeft gedaan en gezegd. De twee gaan uit elkaar, maar moeten helaas wel met elkaar praten omdat ze ‘Cupido’ wilden spelen voor twee andere vrienden van hen. Deze twee andere vrienden zijn ontzettend verliefd op elkaar, maar de vader van het meisje is ontzettend klassegericht en zal het zeker niet toestaan dat zijn dochter gaat trouwen met een jongen uit een arme familie. Gedurende het proces om de twee vrienden bij elkaar te houden en hen te overtuigen dat hun liefde zal winnen, realiseren Khushi and Karan zich dat de liefde tussen hen beiden ook nog niet over is. Uiteindelijk komen op het eind, dat eigenlijk bedoeld is als een op het-puntje-van-je-stoel- moment, de twee (Khushi en Karan) toch bij elkaar en trouwen met elkaar gezegend door hun ouders.

De verhaallijn van deze film is eigenlijk best dun en er komt ontzettend weinig drama bij kijken. Wat deze film nodig heeft, zijn de "sweet moments", zoals grappige scènes, hart verwarmende woorden, een zielige kant en een lieve uitstraling. Het moment dat de twee, Khushi en Karan, weer verliefd op elkaar worden, zou er beter moeten worden uitgelicht. De hulp die zij ook aanbieden aan hun vrienden wordt meer in woorden vertaalt dan in daden. Het resultaat is dan dat het publiek zich er niet bij betrokken gaat voelen. Tevens lijkt het gevecht tussen Khushi en Karan erg nep en dat komt voornamelijk doordat er geen emotie bij komt kijken en dit komt weer doordat de reden voor de ruzie tussen hen nogal stom en kinderachtig is. Het enige spannende moment van de film is waarschijnlijk de climaxscène waar Khushi en Karan elkaar kwijt zijn en gaan zoeken. Maar de gehele film daarvoor is niet te overzien. De film zou eigenlijk in de "love story" categorie thuishoren, maar het enige dat in de film ontbreekt is juist de romantiek.

Fardeen Khan laat een paar acteerverbeteringen zien ten opzichte van zijn vorige prestaties. Hij ziet er goed uit en geeft zichzelf de kans in "free acting". Zijn manier van dialogen naar voren brengen is tevens verbeterd, ook danst hij wel goed in de film. Kareena Kapoor leeft in deze film. Ze is wel een beetje aan de overdreven kant in een paar scènes, maar over het algemeen roept ze leven in haar karakter. Ook zij danst lekker weg. Amrish Puri is leuk als Kareena’s vader. Verder zien we Johnny Lever als komediant optreden, hoewel hij na een aantal keer erg monotoon begint te klinken. Daarnaast hebben we Neeraj Vora (beter bekend als regisseur van "Khiladi 420") die tevens probeert leuk te zijn, maar helaas de film geen opkikker kan geven. Anup Soni en Radhika Menon, die de twee vrienden spelen, die hopeloos verliefd zijn op elkaar, hebben eigenlijk geen grote rollen en hadden dus even grote rollen moeten hebben als Fardeen en Kareena. Ze doen het beide wel goed. Als laatst straalt Radhika Chaudhary wel wat sex appeal uit.

De schrijver/ regisseur van dit verhaal S.J. Suryah heeft tevens de originele verhalen geschreven en geregisseerd, maar flopt in het maken van de Hindi versie. Zijn script zit dit keer niet goed in elkaar en zijn regie straalt geen enkele emotie uit. En wanneer een liefdesverhaal het publiek er niet bij kan betrekken en ze niet zo enthousiast kan krijgen dat ze ervoor gaat hopen dat de twee geliefden weer bij elkaar komen, heeft de film nooit een kans van slagen. De tekstschrijvers voor deze film zijn Bholu Khan en Aman Jafrey. Zij hebben er wat grappige teksten ingezet en deze blijken ook wel te werken, maar over het algemeen hebben ook zij de film niet kunnen redden en hun werk was ook niet echt van topkwaliteit.
Anu Malik’s muziek is aan de andere kant wel goed. Helaas is er geen hit, maar "Jiya Maine Jiya", "Good Morning India", "Hai Re", en de title song "Aaja Piya" zijn erg leuk om naar te luisteren. Het nummer "Tere Bina" is ook mooi. De manier waarop de nummers in beeld zijn gebracht, is werkelijk een must voor het oog. Tevens is de choreografie van het nummer "Hai Re" door Prabhu Devaa erg goed. Verder werd de choreografie van "Good Morning India" gedaan door Longines Fernandes en "Tere Bina" door Ganesh Hegde. Het camerawerk door K.V. Guhan is prima. Verder is de montage redelijk. Productiegeld is goed besteed aan showen van de songs.

Over het algemeen blijft "Khushi" dus een saai liefdesverhaal en zal niet scoren bij het publiek. Ook al is deze film gemaakt voor onze tieners, het zal zelfs door hen worden afgewezen. Verlies voor deze film ligt vrijwel zeker in het verschiet. Charla Manohar

Reacties
  1. Gast
    september 28, 2005 om 3:24 pm
    dounia

    hallo ich heiße dounia 🙂

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled