You can’t control love
|
Dit verhaal is waar gebeurd en in een ‘ik-vorm’ vertaald. Het gaat over een jongen genaamd Brian en een meisje dat Sweety heet. |
Hier zit ik nou dan, geen geld, geen leven, geen toekomst. Terwijl ik altijd de gene was die alles zo goed kon. Mijn leven is in 1 keer veranderd. Ik slaap niet meer goed, ik eet bijna niets meer, ik beweeg bijna niet eens meer en ik denk dat ik meer dan 10 kilo ben aangekomen. Ik rook en drink nu meer dan dat ik ooit heb gedaan. En soms als ik me weer eens eenzaam voel dan grijp ik naar een jointje, niet te strak en niet te slap, gewoon er midden in om mijn pijn en verdriet te verzachten. Om lekker weg te dromen. Meestal denk ik weer aan die dagen toen we samen waren, onze gesprekken en vooral aan onze eerste kennismaking. Maar na een uur of 2 beginnen die dromen weer weg te vagen naar de harde realiteit. Je moet me nu zien, ik doe alles om aan geld te komen (behalve legaal te werken).
Het leven zonder haar is precies hetzelfde als leven zonder warmte of zonder een hart.
Ik weet niet meer precies waar het allemaal mis ging, ik had en heb nog steeds alles voor je over. Als ik jou de wereld zou kunnen schenken dan zou ik het gedaan hebben en ook als ik het niet zou kunnen schenken, zou ik iedere dag mijn best doen om die wereld aan jou te geven. Oke, ik geef toe dat er dagen waren die niet zo goed gingen. Maar ja, wij zijn ook maar mensen en in een relatie heb je je ups en downs maar je weet hoe ik was, ik maakte het altijd goed met een dineetje of een kamer vol met rozen. En ook als ik niet fout was, kocht ik iets leuks voor je en vroeg jou om mijn vergiffenis. Ik dacht dat we het samen konden maken, ik wou graag dat wij samen kinderen zouden krijgen. Je zei zelfs nog dat je me nooit zou verlaten. Ik had zoveel over voor jou, ik heb je nooit om iets terug gevraagd. Jouw lach was al als een garantie voor mij.
Alles liep op rolletjes, het leek wel op een sprookje. Totdat je me bij jou thuis bracht, het leek wel een keuringsdienst. Vanaf die dag ging er van alles mis. Je ouders zeiden dat we gelijk moesten trouwen of anders moesten we het uitmaken, je ouders hadden er, denk ik, wel echt alles voor over om jou van mij af te houden. En waarom voldeed ik niet aan de eisen. Niet aan de eisen voldoen, dat kan nog voorkomen bij een baan maar niet in de liefde. Tja, wat kon jij eraan doen, jij kent je ouders al je hele leven. Dus daarom brak mijn hart toen je zei: "Mijn ouders willen niet meer dat ik met jou omga, daarom wil ik onze relatie verbreken."
Het leek alsof er een scherp lang voorwerp van achter mijn hart doorboorde. Aan de ene kant begreep ik je wel want jij had er echt alles voor over om je ouders te gehoorzamen maar aan de andere kant begreep ik niet. Hoe kon je het gewoon uitmaken, alsof je me niet eens hebt gekend. Ik zei nog: "Als je het uitmaakt dan kan je liever een mes pakken en mij uit mijn lijden verlossen ." Je keek me aan en schudde: "nee". Je zei: "Ooit zal je het begrijpen maar nu nog niet." Ik zei tegen je: "Als je nog iets voor me voelt en mij geen pijn wilt doen dan blijf je bij me." Maar je liep weg zonder om te kijken.
Mijn leven is helemaal verwoest door mensen die hun dochter veel te goed vonden voor mij en daarom de liefde in hun handen namen. Ze mogen hun dochter een ander gunnen, maar echte liefde die ik haar gaf zal niemand haar meer geven. Ze doen niet alleen mij pijn maar ze doen hun dochter eigenlijk wel het meeste pijn.
Liefde is een klein woord, maar ze heeft meerdere betekenissen en niet al haar betekenissen zijn beweegbaar, dus ware liefde kan je niet oppakken, laten of afpakken en weggeven. Liefde overkomt je.
With respect…
J.C.




Wat dat betreft ben ik blij dat er straks een wet komt die gedwongen
uithuwelijking verbied in Nederland want liefde kun je niet dwingen en ik leef mee met de mannen en vrouwen die er geen keuze in hebben . En als er echte liefde is tussen twee mensen dan dient iedereen dat maar te respecteren . 🙂
:grin :grin