Een oud bekend Indiaas rekenwonder
De naam Shakuntala Devi heeft al eerder, ergens in de beginjaren zeventig in Suriname geklonken toen dit in India geboren rekenwonder Suriname aandeed. Zij liet haar wonderbaarlijke rekenkunstjes zien in het theater Thalia, gelegen aan de Gravenstraat te Paramaribo. De huidige minister president, Ronald Venetiaanm die zelf in Leiden Wis- en Natuurkunde had gestudeerd en destijds als directeur en leraar wiskunde figureerde op de Algemene Middelbare School (AMS), hoopte dit rekenwonder het poepje van haar leven te laten ruiken en legde haar een mathematisch vraagstuk ter oplossing voor, waarmee Venetiaan ooit zelf misschien heeft liggen /zitten worstelen. Na een kleine meditatieve inspanning werd Venetiaan door Shakuntala Devi vergast op het goede antwoord.
Opmerkelijk bij Shakuntale Devi is dat zij nooit de uitwerkingen en/of methode van oplossing toont, maar uitsluitend het antwoord. Haar rekenvaardigheid is zelfs sneller dan die van de hedendaagse computer. In de tijd toen zij Suriname aandeed, bestond de computer uitsluitend voor grote bedrijven en firma’s, maar dan in een zeer ouderwetse uitvoering en technische uitrusting. De chip was er toen niet! In eigen land is Devi beroemd om een gave die veel lijkt op dat van het autistische rekenwonder dat Dustin Hoffman in de film Rainman speelde. Momenteel reist ze door Europa en doet dinsdagmiddag de TU aan.
Devi heeft een ruime staat van dienst. Wiskundeboeken van haar worden in India op scholen gebruikt. Eén van Devi’s wapenfeiten is dat ze zich binnen 28 seconden het Guiness Book of Records inrekende door 7.686.369.774.870 sneller te vermenigvuldigen met 2.465.099.745.779 dan de computer, die het antwoord vele seconden schuldig moest blijven.
India heeft eerder ook de wiskundige Srinivasa Aaiyangar Ramanujan voortgebracht . Hij werd in Erode in India geboren op 22 december 1887 en stierf in Madras op 26 april 1920. Ramanujan was volledig autodidact, en een belangrijk wiskundige.
Vanaf zijn tiende leerde hij zichzelf wiskunde. Volkomen geà¯soleerd van de wiskundige wereld, leidde hij voor zichzelf 100 jaar westerse wiskunde af. Michio Kaku schrijft in zijn boek Hyperruimte dat de grote tragedie van zijn leven is geweest dat hij zoveel tijd heeft verspild aan het opnieuw ontdekken van bekende wiskunde. Hij slaagde voor geen enkel schoolexamen en kreeg een onbeduidend baantje in Madras. Van het karige loon kon hij zichzelf onderhouden en zich wijden aan zijn wiskundige passie.
In 1913 schreef hij brieven aan een drietal Engelse wiskundigen. Een van hen, Godfrey Harold Hardy, herkende zijn grote wiskundige talent en haalde hem naar Cambridge, waar hij een enorme hoeveelheid wiskundig werk produceerde. Hij bleef in Engeland tot 1919. Volgens Richard Askey, hoogleraar wiskunde in Wisconsin, die zijn “Lost Notebook” uit zijn laatste jaar van commentaar voorzag, produceerde hij in zijn laatste levensjaar evenveel als een groot wiskundige in zijn hele leven.
Een bezoek van G.H. Hardy waaruit de begaafdheid van Ramanujan bleek:
“Ik herinner me dat ik hem eens aan zijn ziekbed in Putney bezocht. Ik was met taxi Nr. 1729 gekomen. Het getal kwam mij tamelijk saai voor en ik merkte op dat ik hoopte dat het geen ongunstig voorteken was. ‘Nee’ was het antwoord van Ramanujan, het is een zeer interessant getal. Het is het kleinste getal dat op twee verschillende manieren als de som van twee derde machten kan worden uitgedrukt.” Hij liet een grote hoeveelheid ongeordend materiaal na met vele originele stellingen. Echter vanwege het gebrek aan een formele wiskundige opleiding, gaf hij meestal geen bewijzen bij zijn stellingen, hij beweerde dat de godin Namagiri hem in zijn dromen inspireerde. Pas tussen 1985 en 1997 werden zijn aantekeningen geordend en bewezen door Bruce C. Berndt en zijn medewerkers. In totaal heeft hij zo’n 4000 theorema’s nagelaten.Ramanujan had zijn leven lang last van een slechte gezondheid en stierf op 33 jarige leeftijd aan tuberculose. De naar hem genoemde Ramanujan-functie is tegenwoordig van belang in de supersnaartheorie. Deze functie verklaart waarom er, als de supersnaartheorie waar is, er 10 of 26 dimensies moeten zijn.




Er was ook een jochie van 11 die heel snel en goed kon rekenen in india. Die kwam een keer bij shabaash india en die kon zelfs hele grote getallen als 53456×26452 uitrekenen binnen een paar seconden. De presentator had het nog niet eens in de rekenmachine getypt en de jongen wist het antwoord al.