Indiase ingenieur ontwikkelt supercompostvat
THIRUVANANTHAPURAM, Leven en dood zitten in de natuur ingebakken. Ook je tuin kent de jaarlijkse cyclus van fris groen in de lente tot afstervende bladeren en uitdovende éénjarigen in herfst en winter. Die bladeren en andere afgestorven, gesnoeide of gemaaide plantenresten vormen een ideale voedingsbron voor bodem en planten. De één zijn dood is de ander zijn brood. Net zoals in een bos vormen de miljoenen organismen die in een bodem aanwezig zijn vers plantenmateriaal om tot humus. Die geeft de planten meer water en voedingsstoffen. De natuurlijke kringloop is gesloten. Je kan bladeren, maaisel en afgestorven plantendelen gewoon laten liggen of ze verzamelen en composteren. Het natuurlijke afbraakproces verloopt dan sneller. Plantenresten die op het eerste zicht afval lijken, kan je vaak toch nog nuttig gebruiken. Een gesnoeide tak is bijvoorbeeld een perfecte steunstok. En waarom de kortere twijgen niet in een bloemstuk verwerken?
De Indiase ingenieur Saji Das is een van de tien finalisten voor de Britse Ashden Awards, de “groene Oscars.” voor duurzame energie. Hij ontwikkelde een soort supercompostvat dat alle soorten organisch afval aankan en tegelijk stroom, biogas en meststof oplevert. De zuidelijke Indiase deelstaat Kerala, hoeft qua onderwijs en gezondheidszorg niet onder te doen voor rijke industrielanden, maar wat afvalverwerking betreft bevindt het zich nog in de steentijd. Ongeveer de helft van de 2500 ton afval die elke dag in Kerala wordt geproduceerd, wordt opgehaald. De rest, bergen organisch afval uit keukens, toiletten of slachthuizen ligt te rotten op straat. Dat zorgt voor stank, ongedierte en watervervuiling.
Misschien komt er ooit een dag waarop de inwoners van Kerala niet langer met een wijde boog om de afvalhopen heenlopen, maar ze met schop en kruiwagen te lijf gaan om de troep in een door Saji Das ontwikkeld compostvat voor biogas te gooien. De door Saji’s ngo Biotech ontwikkelde “digester”, een soort gesloten compostvat dat organisch afval afbreekt bestaat namelijk in verschillende maten: van een kuip van één kubieke meter voor de individuele achtertuin tot een monster van 25 vierkante meter voor een school of marktplaats.
Het paradepaartje van Biotech staat in de stad Kadakkal en kan tot één ton organisch afval per dag aan. In Kadakkal wordt het afval eerst gesorteerd in recycleerbaar glas en plastic, droog organisch afval en vochtig organisch afval. Het vochtige organisch afval, uit toiletten, slachthuizen en keukens gaat in een groot vat waar. Met behulp van de juiste bacteriecultuur ontstaat vervolgens biogas. Dat gas wordt gebruikt om elektriciteit op te wekken en een kleine verbrandingsoven voor droog organisch afval draaiende te houden. Een traditioneel compostvat met wormen zorgt ervoor dat wat overblijft kan worden gebruikt als meststof.
De moderne biotechnologie bestaat nog maar enkele decennia. Onder moderne biotechnologie worden technieken verstaan als genetische modificatie, mutatie veredeling en celfusie. De grote doorbraak kwam met de mogelijkheid DNA te analyseren en te modificeren. De erfelijke informatie van organismen is met name in deze stof opgeslagen. De biotechnologie heeft sinds ongeveer 1975 een aanzienlijke ontwikkeling doorgemaakt. Deze ontwikkeling speelt zich wereldwijd af en zeker in de geà¯ndustrialiseerde landen, waaronder Nederland, in hoog tempo. Er is een enorme hoeveelheid gegevens verzameld die met behulp van de informatietechnologie steeds sneller kan worden ontsloten. Met behulp van deze kennis is het mogelijk om heel gericht de eigenschappen van cellen te beà¯nvloeden. Middels dit genetisch modificeren kan men productieprocessen winstgevender maken en hoopt men kwalitatief betere producten af te leveren. Er is echter niet aangetoond dat dit geen negatieve gevolgen kan hebben voor gezondheid en milieu. Deze moderne biotechnologie kan een sterke invloed hebben op ontwikkelingen in de samenleving en is daardoor een bron van voortdurende maatschappelijke discussie. Enerzijds biedt dit perspectief voor innovatie van de gezondheidszorg, de landbouw, de voeding en het milieu. Anderzijds roepen deze mogelijkheden vragen op. Is alles wat technisch kan, ook gewenst, veilig en maatschappelijk ethisch aanvaardbaar? Kan men de consequenties van de ingrepen overzien? Bij het beantwoorden van deze vragen moeten soms sterk uiteenlopende belangen en waarden tegen elkaar worden afgewogen.
Een volledige uitsluiting van risico’s, zogeheten nulrisico’s, is onmogelijk. Door behoedzame afwegingen hoopt men de risico’s echter wel zo klein mogelijk te houden; of men hier wel of niet in slaagt wordt fel omstreden. Het gaat om een afweging tussen mogelijke risico’s en het beoogde maatschappelijk nut van nieuwe briotechnologische ontwikkelingen. De organisatie die in Nederland een belangrijke rol heeft bij de beoordeling van veiligheid, COGEM, is meermalen in opspraak geraakt wegens mogelijke belangenverstrengeling en tekort aan tijd en menskracht bij het maken van beoordelingen.
De hele installatie kost 1,6 miljoen roepie (29.000 euro). In Kerala zijn momenteel een tiental gelijksoortige systemen gebruik. Daarnaast heeft Biotech 12.000 kleinere systemen geà¯nstalleerd voor individuele gebruikers. Die werken op keukenafval en kunnen ook worden aangesloten op de toiletten. Ze leveren de gebruiker biogas op voor een kookfornuis en meststoffen voor de groentetuin. De biotechnologie is geurloos en laat een gezin toe elk jaar ongeveer 30 procent LPG te besparen, wat overeenkomt met 1200 roepie (22 euro).
Het gebruik van biogas als bron van energie zorgt ook voor minder uitstoot van broeikasgassen die bijdragen tot de opwarming van de aarde. De installaties die nu in gebruik zijn in Kerala maken het mogelijk 1400 ton diesel of LPG per jaar te besparen, wat overeenkomt met een vermindering van de CO2-uitstoot met 3700 ton per jaar.



