Indian playbackt het westen met spastische danspasjes
Westerse rijke geïndustrialiseerde landen hebben zich op grote schaal schuldig gemaakt aan het schaden van de natuur middels de krachtige uitstoot van milieuvervuilende stoffen en het lozen van gifstof in de bodem. Hun welvaart, waar vele opkomende arme landen het slechte voorbeeld aan hebben genomen, was nu eenmaal afhankelijk van deze niet aflatende en ongebreidelde milieumisdaad. Men schroomde zelfs niet grensoverschrijdend te werken en hun abjecte praktijken ten uitvoer te brengen op de bodem van de arme landen, terwijl ze ook nog zo ‘coulant’ waren voor hun verantwoordelijkheden de benen te nemen indien zich een calamiteit voordeed en zij er aansprakelijk voor werden gesteld. Eén van de landen die het succesvolle slachtoffer is geworden van het slechte Westerse voorbeeld, is India dat voor westerlingen thans een zesdelig kostuum van hun eigen gevlekte laken aan het naaien is. Naar verluidt proberen Indiase bedrijven miljarden dollars te verdienen met projecten onder het zogenaamde Clean Development Mechanism van het Kyotoprotocol om de globale uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Ze verkopen emissierechten aan grote bedrijven uit het Westen, die zo hun eigen verantwoordelijkheid afkopen. Deze tactiek is veelvuldig toegepast geweest door bijvoorbeeld Amerika, die zich steeds met gebruikmaking van de meest geavanceerde en ignobele trucjes aan iedere onderhandeling met betrekking tot de reductie van CO2 en andere vormen van natuurvervuilende mineralen, heeft weten te onttrekken en middels uitgifte van astronomische bedragen beslissingen ten eigen faveure hebben weten te beà¯nvloeden.
Volgens de bezoekers van het Indiaas Sociaal Forum in de Indiase hoofdstad New Delhi zal dit hele systeem van handel in emissierechten de klimaatcrisis ernstig verergeren. “Het is een frauduleus systeem”, kaartte Larry Lohmann, auteur van een boek over het aangesneden onderwerp aan en die op het forum met veel activisten ruggespraak hield. Lohmann meldde echter niet dat het inventieve India het Westen doorheeft en haar als het ware playbackt met desnoods spastische danspasjes. Aan het Indiase forum namen opvallend veel linkse politici deel, iets waarover sommigen erg enthousiast zijn, maar een doorn in het oog van mensen die het Sociaal Forum liever apolitiek zien. Er waren ook de klassieke vragen over het nut van een sociaal forum als een open plek voor overleg.
Andere belangrijke thema’s waren de landonteigeningen in India voor de oprichting van speciale Economische Zones voor exportproductie en om steden aantrekkelijker te maken voor buitenlandse investeerders, opperde Prafulla Samantara, een activist uit de oostelijke deelstaat Orissa die werkt voor de Lok Shakti Abhiyan (Macht van het volk-campagne). Onvoorstelbaar voor een land dat naast materiele goederen ook immateriële normen en waarden als, spiritualiteit, moraliteit, etc. exporteert terwijl men zichzelf schuldig blijft maken aan de meest basale vorm van ethiek en fatsoen tegenover de eigen bevolking.
Deze daad zou men India terecht euvel kunnen duiden omdat men enerzijds teert op de goede kracht van het eigen volk om het land welvarend te maken en anderzijds hetzelfde volk een lagere behandeling toebedeelt dan zelfs vee. Samantra somde ook op de toename van de werkloosheid onder de bevolking ondanks “het 8 procent mirakel” (de Indiase economische groei), gevolgd door militarisering en atoombewapening in Zuid-Azië, eerlijke handel, voedselzekerheid en het verzet tegen privatisering van water en elektriciteit. Typisch Indiase thema’s die eveneens aan de orde kwamen, waren de strijd tegen het kastenstelsel, de rechten van dalits (de zogenaamde onaanraakbaren) en de inheemse volkeren. Het Westen hanteert jegens allochtonen in hun samenleving ook een kastenstelsel (denk aan bijv. rassen justitie) echter onder een andere naam en civilisatie.



