15-jarige zoon Indiase arts verricht keizersnede


Hindoestaanse ouders staan over het algemeen bekend om hun ‘ontzorgende’ houding ten opzichte van hun kroost, inhoudende dat de kinderen later als voorname, ridderlijke personen de maatschappij moeten ingaan. De voorkeursberoepen zijn: arts omdat Hindoestanen niet zelden ziek zijn, rechten omdat zij vaak grens- en grondconflicten hebben, boekhoud/economie omdat de opbrengsten uit de agrarische- en zuivelproductie onder controle moeten zijn, ingenieur omdat de titel zo elegant klinkt, etc. Op zich is er niets verkeerds aan zo’n nobel streven, vooral wanneer men om zich heen kijkt en ziet dat er ouders zijn die ooit kinderen namen om er uitsluitend hun genitale productiviteit mee te affirmeren. Soms is er ook sprake van een minderwaardigheidsgevoel bij ouders waardoor de drang ontstaat het kind te forceren zich ‘omhoog’ te werken om niet te ‘bezwijken’ onder de ‘beteren’. Zo wordt de drang naar zelfbehoud omgezet in een geldingsdrang of machtsdrang, d.w.z. een drang om zich te doen gelden, om door anderen erkend te worden. Het kind wil omhoog omdat de ouders zichzelf willen beteren à³f, zoals dat in de Individuele psychologie wordt geformuleerd: het zoeken naar compensatie ter reductie van het eigen minderwaardigheids gevoel. Hoe sterker het minderwaardigheidsgevoel, des te krachtiger de geldingsdrang (compensatiebehoefte) is. Een dergelijk psychologisch proces heeft zich in alle hevigheid gemanifesteerd in India alwaar een arts diens vijftienjarige zoon een keizersnee liet verrichten. De gedachte erachter was dat deze chirurg hoopte dat zijn zoon hierdoor in de belangstelling zou komen te staan van de Guinness Book of Records. Artsen van de Indiase medische associatie, gevestigd in het zuiden van het land, waren onthutst bij het zien van videobeelden daaromtrent. Ze associeerden de handelingen met die van Rudolf Eichmann die op een knullige wijze experimenteerde op hoogzwangere Joodse vrouwen. De baby heeft het gelukkig overleefd, maar de chirurg hangt een strafrechtelijke vervolging boven het hoofd. Hopelijk brengt de zoon het later inderdaad vanaf als een vermaarde gynaecoloog, tenzij hij zijn vrouwenartsenij aanwendt voor andere corrumperende doeleinden (jong geleerd oud gedaan). In de praktijk adviseert de gynaecoloog een keizersnede alleen als een bevalling via de vagina (schede) niet mogelijk is of voor het kind te grote risico’s met zich meebrengt. Dientengevolge wordt een keizersnede alleen uitgevoerd als er een goede reden voor is. Een keizersnede is een operatie waarbij het kind via de buikwand ter wereld komt. De operatie duurt ongeveer 45 minuten, soms langer, soms korter. De baby wordt meestal binnen een kwartier na het begin van de operatie geboren. Daarna maakt de gynaecoloog de baarmoeder en de verschillende lagen van de buikwand met hechtingen dicht. Bijna altijd maakt de gynaecoloog een ‘bikinisnede’, een horizontale (dwarse) snede van 10-15 cm vlak boven het schaambeen, ongeveer rond de haargrens. Bij uitzondering wordt soms een snede van de navel naar beneden gemaakt. Na de snede in de huid worden het vet onder de huid en een laag verstevigend bindweefsel boven de buikspieren doorgesneden. De lange buikspieren die van de ribbenboog naar beneden lopen worden opzij geschoven, en vervolgens opent de gynaecoloog de buikholte. De blaas, die voor een deel over de baarmoeder heen ligt, wordt losgemaakt van de baarmoeder en naar beneden geschoven. Daarna haalt de gynaecoloog meestal via een dwarse snede in de baarmoeder het kind buiten naar buiten Zie figuur). Na lezing van deze professionele zorgvuldigheidshandelingen kan men voor zichzelf nagaan aan wat voor een bizarre situatie de zwangere vrouw onderworpen is geweest en hoe zij deze medische slachting toch heeft overleefd.

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled