De witte duif
| In een donker duisters tunnel bevond zich een witte duif, die nogal eenzaam was. Hij had niemand om zich heen en was helemaal alleen.. Hij was op weg naar het licht, maar hij wist niet dat het licht alleen bereikt kon worden met behulp van een ander duif. Hij moest een andere duif ontmoeten waar die het leven mee zou door brengen. En hij liep dus verder en verder er kwam maar geen eind aan die tunnel. Op zich was het een aardige duif, die heel erg onzeker was over zich zelf. Daarbij kwam ook kijken dat die zich vaak wegcijferde en neerhaalde. Maar dat kwam doordat die duif veel had meegemaakt in het verleden. En die werd onzeker doordat het verleden steeds het overhand nam, waardoor die het witte licht niet kon bereiken. De andere duiven waren egoïsten en door de controle van die duiven belandde hij in de duisternis.
|
Opeens kwam hij 2 duiven tegen die heel gelukkig en verliefd uitzagen. En er werd hem gevraagd van wat doe jij hier? Toen zei de witte duif: "Ik ben op zoek naar het witte licht, ik wil uit deze duisternis, ik moet alles in mijn eentje oplossen. Ik hoorde van andere duiven dat, als je bij het witte licht komt dat het leven zal veranderen." De 2 geliefde duiven vroegen hem: "Hebben zij jou dan niet verteld, dat je dan van een ander duif moet houden? En dat je op de juiste manier van moet haar houden." En de witte duif werd bleker en zei: "Nee…..dat wist ik niet, maar hoe moet dat dan? Ik ben altijd in mijn eentje geweest, ik weet niet wat houden van betekent, ik weet niet hoe ik dat moet doen. Ik ben ook nooit een ander duif tegen gekomen die met mij de liefde wou delen."
De 2 duiven vonden dat zo erg voor hem en namen even tijd om hem te helpen, en legde hem uit wat houden van inhield. Maar de witte duif begreep er niet veel van, maar hij wilde de 2 geliefde duiven niet dwars zitten en zei, ja ik denk wel dat ik het begrijp, en de 2 duiven vlogen weg.
En de witte duif was weer alleen, en zat in zijn eentje te somberen. En dacht: "Van waar moet ik mijn liefde krijgen? Ik kom hier geen ander eenzame duiven tegen, en ik moet alleen rare en stomme klusjes opknappen in de duisternis." En opeens klonk een stem: "Je zal een aantal dingen moeten doen om je liefde te krijgen, dat zijn; je zelf leren begrijpen, zelf vertrouwen hebben, je fouten toegeven en verbeteren. En je zal je zelf moeten accepteren zoals je bent, en mocht je dan je liefde tegen komen, dan zul je haar moeten accepteren op de manier zoals jij jezelf moet gaan accepteren." En opeens verdween de stem en werd hij er even stil van.. Hij was daarna ook gestopt met het doen van klusjes voor de duisternis. Hij ging niet meer somberen in zich zelf, maar maakte lol in zijn eentje, hij leerde zijn leven zelfstandig ervaren.
Tot op een dag uit het niets een ander witte duif aan kwam vliegen.. En hij vroeg aan haar: "Wie ben jij?" En hij kreeg als antwoord: "Sommige dingen blijven een raadsel in het leven en dat zal je moeten accepteren." Hij kon daar niet echt wat op terug zeggen en raakte zo verder in gesprek met haar, en ze begonnen elkaar beter leren kennen. En hij vroeg aan die duif: " Waar doel jij eigenlijk op?" Waar zij als antwoord gaf: "Ik ben opzoek naar het witte licht." Toen begonnen de hersenen van de witte duif te kraken, hij kreeg een flashback van wat de 2 geliefde duiven hem verteld hadden en wat de stemmen hem zeiden. Toen vroeg hij aan de duif: "Zou jij samen met mij het witte licht willen bereiken?" Zij zei: "Ik wil graag het witte licht met jou bereiken. Waarom met mij?"
Hij begon haar te vertellen dat hij haar wel aardig vond en een leuk iemand om mee te praten. Maar dat was niet voldoende voor haar en vroeg hem: "Kan jij mij wel accepteren zoals jij je zelf accepteert? Kan ik jou vertrouwen dat je mij niet alleen gaat gebruiken om bij het witte licht te komen." Hij werd stil, hij kreeg een raar gevoel, dat gevoel was nieuw voor hem. Het was namelijk het gevoel van liefde. Hij keek haar aan en pakte haar beet en kuste haar en zei: "Ik denk dat ik de gene heb gevonden met wie ik het witte licht zal bereiken en ook daar verder mee wil leven."
En zo werden zij een geliefde paar witte duiven die steeds meer van elkaar begonnen te houden en zo het witte licht bereikte.
Hoe het leven in het witte licht zal zijn weten zij nog niet maar ooit zullen zij dit ervaren en het mooiste gedeelte van hun leven leren kennen.
Amiet Mahadew



