Luchtbel


Als ik je in de ogen aankijk, ben ik daar weer. Weer bevind ik me in onze luchtbel. Deze luchtbel,mooi, glanzend door jouw liefde stijgt op door de lucht. Wij samen alleen bevangen in deze illusie van hoop en passie verdrinken in ontastbare emotie.

Twee individuen met eigen gevoelens en gedachten en verder niemand die daartussen staat. Hoe mooi zou het leven zijn als deze gelijk stond aan onze luchtbel. We bekommeren ons niet om de omgeving buiten onze luchtbel, omdat het niet deert. De luchtbel is gesloten, dicht voor anderen en slechts toegankelijk voor ons. Het verleden, heden en zelfs de toekomst speelt voor ons geen rol. Slechts het aanwezige moment geldt en behoort geheel aan ons toe.

Dan gebeurt in ene wat we vreesden. Plotsklaps spat de luchtbel uit elkaar…;het einde is genaderd. Hoe hoger we opgestegen waren, des te harder is onze val naar beneden. Jouw vingers, die enkele seconden geleden verstrengeld waren in de mijne, geraken los en slechts jouw gepassioneerde blik houdt me vast. Je ogen zeggen, willen en verlangen zoveel op dat moment. Jouw blik spreekt meer dan jij ooit met woorden had duidelijk kunnen maken, je liefde straalt op me neer. Als oprechte liefde en hartstocht een verschijning zouden moeten hebben, zou jouw blik hiervoor symbool staan. Toch vallen we en blijven we vallen…;

Onze illusie is kapotgegaan en de realiteit doet zich gelden. De realiteit die ons samenzijn heeft vernietigd, zal onze momenten nooit kunnen wissen. Koester daarom samen met mij onze luchtbel..

Paayal

15 Reacties
  1. Gast
    februari 23, 2005 om 7:58 pm

    :zzz :zzz

  2. Gast
    februari 25, 2005 om 9:18 am
    Chandni

    Paayal, dit is echt mooi verwoord hoe het leven kan zijn en eigenlijk ook een beetje voor mij nu is. Ik kan zulke dingen niet verwoorden, maar jij bent er in geslaagd het zodanig te verwoorden dat er toevoeging meer nodig is.

    Super!

  3. Gast
    februari 26, 2005 om 9:04 am
    Jongetje

    Jouw verschijning staat voor mij gelijk aan de opkomst van de zon. Dagelijks blijft deze opkomen om de aarde te verlichten en uit het duister weg te trekken. Zo trek jij mij weg uit mijn donkere wereld en verlicht je mijn leven door jouw aanwezigheid. Je schoonheid symboliseert voor mij de meest unieke fysieke vorm des levens. Je bent het kunstwerk van Bhagvan en hij heeft je geschapen om het leven van een vechtende jongen te verrijken. Voor jouw komst was ik een vechter en nu ben ik een strijder. Een strijder van de liefde die slechts 1 doel naleeft en dat is de begeerte van jouw hart en ziel te vervullen. Ik ben een ridder van de laagste rang die slechts tot de hoogste orde behoort doordat mijn liefdeswens mij alle krachten geeft die duizenden ridders van de hoogste rang samen bezitten. Zolang jij onze luchtbel koestert en de illusie beschouwt als een droom die ooit werkelijkheid kan worden zal ik vechten in de realiteit en de passie binnen de luchtbel verwezenlijken. Tera yaar, tera pyar, tera jaan, tera raja, tera batcha! Tera…

  4. Gast
    februari 26, 2005 om 11:43 pm
    K.

    🙂 heel mooi verwoord..! ga zo door! 😉

  5. Gast
    maart 2, 2005 om 1:25 pm

    Jongetje, praatjes vullen geen gaatjes. Ga liever voor je kind zorgen ipv achter duizenden vrouwen aan te zitten.

  6. Gast
    maart 2, 2005 om 1:40 pm

    Een moslim die bhagvan vereert voor zijn schepping, Wat een giller! Steek je kont in de lucht en ga allah even bedanken voor je zoon! Someone has lost his mind :roll

  7. Gast
    maart 2, 2005 om 1:54 pm

    Hahahaha, gelijk heb je! Waar gaat het toch naartoe met de wereld. Mensen geven zelfs hun kinderen op voor.. eh ja, voor wat eigenlijk, een nutteloze \’liefde\’. :roll Maar goed, bhagvan, allah (whatever) ziet alles, woorden waarmee jongetje altijd iedereen bang probeert te maken.

  8. Gast
    maart 6, 2005 om 2:53 pm
    Jongetje

    In het bestaan heb je meerdere kansen om een goed leven te leiden maar in het leven heb je maar 1 kans om je geluk te vinden. Liefde en geluk zijn inherent aan elkaar en het 1 kan niet zonder het ander. Mijn geluk leeft in onze illusie voort terwijl het de liefde is die in de realiteit verloopt. Als ik met je in de luchtbel vertoef ben ik gelukkig maar als we eruit vallen wil dat niet zeggen dat mijn liefde stopt. Het geluk wordt wel voor een moment beëindigt terwijl het in mijn gedachte voortgaat en de kern van mijn liefde in de werkelijkheid, buiten onze luchtbel vormt. Voor de liefde doen mensen vaak een hoop maar vaak vergeten ze dat ze hun geliefde moeten liefhebben om oprechte liefde te laten bestaan. Men streeft een eigenzinnig verlangen na en men vergeet dat de wens van degene die ze liefhebben weleens kan afwijken van de wens die ze zelf koesteren. In principe zouden we onze wens moeten laten varen voor de wil van de ander om de liefde te laten zegevieren. Laten we dit na dan bekoren we enkel en alleen ons eigen hart en egoïstische liefde bestaat niet want in de liefde staat juist de overgave aan de ander centraal. De luchtbel is een illusie maar de realiteit zal illusies altijd in de weg staan zolang geliefden de illusie de hogere prioriteit verschaffen. Illusies zijn onderdelen van verlangens maar ze zullen nooit de essentie van de werkelijkheid bevatten zolang de illusie als een op zichzelfstaande situatie wordt gezien. Pas als de illusie als deel van de reële verwachting functioneert is er sprake van een kans binnen de wonderbaarlijke wereld van de liefde. Blijft de illusie boven de realiteit staan dan kunnen er alleen tijdelijke verlangens worden bevredigd maar zodra de luchtbel weer knapt, eindigt het geluk en blijft pijn in de realiteit over daar de liefde niet gepaard gaat met geluk. Het één gaat niet zonder het ander! Niet binnen de luchtbel maar ook niet daarbuiten. Ik ga niet zonder jou, niet in de luchtbel maar ook niet erbuiten. Bhagvan is getuige van deze uitspraak en ziet toe hoe de woorden existent worden.

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled