”Jij Mooie Ogen Heb”


Een witte blad. Zwarte letters zweven voor mijn ogen. De man zat nog steeds wat tegen mij te brabbelen. De trein denderde door. De drie Turkse studenten zaten te kwebbelen in het Nederlands. Ze negeerden de dronken man. Duidelijk geà¯rriteerd door het gedrag van hem.

Ik keek hem weer aan en zei voor de zoveelste keer dat ik hem niet verstond. “Sorry, maar ik praat helaas geen Turks.” Hij trok weer zijn kleine boekje uit zijn broekzak. Hij vroeg weer lachend aan de dames:”Koran lezen?” Of iets dergelijks. Ze gaven hem geen aandacht. Gunde hem geen enkel blik. 

Ik deed mijn tijdschriftje dicht en zette het weg. Hij kwam overeind uit zijn asociale houding (liggend tegenover mij, met zijn voeten naast me) en pakte het rare boekje wat niet tot mij kon doordringen. Hij rolde het op en ging er door heen iets roepen naar de dames toe. Vreemd manier van flirten. Hij keek mij weer aan en zei tegen me in zijn gebroken Nederlands: “Mooie dames zijn? Wat jij vindt?” Ik begon het een beetje zat te worden. Ik zei snel van dat ze wel leuk waren, voordat hij weer begint. Hij begon weer met gillen en zingen door zijn “microfoon.” Hij legde het even neer. Keek om zich heen. En begon meteen te vertellen, dat ze niet verkeerd moesten denken. Hij vervolgde met dat hij een getrouwde man is en 2 kinderen heeft. Niemand luisterde naar hem en hij werd weer kwaad, en hij liep weg. Het was stil. Na 5 Minuten kwam hij weer, ging weer tegenover mij zitten en begon weer Turks tegen me te praten. Iets wat hij uit zijn hoofd heeft geleerd. Volgens mij was het een stuk uit de Koran. Dat weet ik eigenlijk wel zeker. Ik keek hem niet aan en staarde naar buiten uit het raam. Hij begon weer kwaad te worden. Want de dames negerden hem ook nog steeds. Hij rolde het tijdschrift weer op en gaf mij een klap op mijn been. Ik had het niet verwacht. Ik keek hem strak aan. Ik was hem goed zat. Het was een stilte voor de storm, zou men verwachten. Zijn gezicht ontspande opeens en zei: “Sorry, sorry, ik beetje gedronken heb. Ik net naar casino geweest. Ik 2000 euro verloren heb.” Vreemd, hij zei eerst dat hij maar 200 euro had verloren, bij het eerste “gesprekje.”

Hij kwam waggelend aanlopen en zag de drie dames. Voor mij waren nog zitplekken over. Hij ging daar zitten en groette mij op de heilige moslim manier. Misschien dacht hij wel dat ik een Marokkaan of Turk was. Ik wist niet wat ik moest zeggen. En bleef naar mijn tijdschriftje kijken, wat ik net had kunnen bemachtigen. Hij vervolgde in het Turks. Ik weet niet wat hij zei. Hij keek de dames aan. Starend. Op het eerste gezicht leek hij me een normale man van ongeveer in de 30. Hij was netjes gekleed, en zag er volgens mij wel goed uit. De dames zaten met elkaar in het Nederlands te praten, wat hij blijkbaar niet leuk vond. Hij begon tegen hen te praten over de Koran en nog een paar dingen. Hij vroeg ze of ze Marokkaans of Turks waren. Hij kreeg geen antwoord. Hij graaide wat in zijn broekzakken. Papiertjes kwamen eruit en hij scheurde het door midden. De snippers vlogen in de prullenbak. Hij vloekte. Hij richtte zijn blik op mij. Ik negeerde hem. Hij begon me uit te schelden en liep weg. Na ongeveer 5 minuten kwam hij terug. Hij zei zo tegen me, iets van dat het hem speet en hij 200 euro had verloren. Ik weet niet wat ik van hem moest denken. Moet ik ook niet doen. Hij had gedronken. Ik had eigenlijk wel medelijden met hem. 

Zijn hoofd ging richting de dames. Hij begon een van de dames aan te staren. Hij begon Don Juan de Marco na te doen: “Jij echt mooi meisje. Jij mooie haren heb. Jij mooie ogen. Jouw neus…” (de rest bespaar ik jullie maar). Ze begon te schuilen achter haar krantje. Een van de dames maakte een grote tjoerie. Hij begon bij haar. Achterkomend waar zij vandaan kwam, hoe oud ze was, of ze een vriend heeft, wat haar naam is. Ze reageerden niet. Ik zag zijn lip weer die vreemde trekken maken. Hij begint weer kwaad te worden. Ik moest lachen.”Waarom jij lachen? Ik zoveel moeite doen jou bij die mooie dames krijgen. Ik al getrouwd zijn, Ik 2 kinderen heb. Wat jij heb? Niks. Jij trouwen moet!” Hij ging weer in zich zelf schelden en begon uitgebreid te liggen en sloot zijn ogen. Zelfs zo een wildvreemde dronken Turkse man van in de 30 zegt tegen mij dat ik moet gaan trouwen. Ik ben pas 22 moest ik eigenlijk zeggen. We kwamen bij het station aan. Hij stond op en liep weg. Ik keek de dames aan en zei van: “Grappige man, of niet soms?”

Reacties
  1. Reply
    Gast
    oktober 16, 2005 om 10:30 pm
    some one

    whuahahahahhahahahahhaa k zou hem een klap terug geven als hij me zou aanraken 😉

    Schrijf een reactie


    Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

    Register New Account
    Wachtwoord opnieuw instellen