HINDI-AWARD: Een afwisseling van bijzaak met hoofdzaak


Surinamers hebben daadwerkelijk een sterk ontwikkeld gevoel voor futiliteiten, vooral als het om ambiance, comfort en stijl gaat. Bij hen gaat het er meer om dat zij wat gedaan hebben en niet zozeer hoe. Op zondag 28 september j.l. was er in het Lucien theater te Den Haag een dag gepland voor een awarduitreiking aan Surinaams-Hindostaanse artiesten die op enigerlei wijze hun stempel hebben weten te drukken op de sterk in ontwikkeling zijnde Hindostaanse muziek. Een vlugge blik op de lijst van de genomineerden deed vermoeden dat er naast kwaliteit er kennelijk ook gekeken is vanuit de welbekende Surinaamse gunningpolitiek. Dit houdt evenveel in als dat iemand die lang genoeg het luchtruim gevuld heeft met zijn/haar kakofonische gezang óf gejengel, onverlet rechten mocht ontlenen aan een loden plak met daarop cursief bewerkt de letters HMA.

De sfeer in het Lucien theater was een onvervalste combinatie tussen een Hindoestaanse bhatwan en een Hindostaanse rauw plechtigheid. De uitreiking vond plaats in een ontvangstruimte op de begane grond. Het hele volk stond in groepjes bij elkaar terwijl er door het tumult en het geklater heen, op een geïmproviseerd stukje verhoging de award aan de gegadigden werd geoffreerd. De interviews die werden afgenomen en het dankwoord dat werd geuit, konden uitsluitend worden gevolgd door de interviewer zelf en niet door de aanwezigen die allen in elkaars zelfbeeld waren verzonken en beklonken. In een afzondering verder er gehotst en gedanst op opzwepende muziek die werd voortgebracht door een zogeheten multicultureel muziekgezelschap. Nadat het einde van deze taferelen werd aangekondigd kon men zich daarna verplaatsen naar een officiële ruimte alwaar individuen en dansgroepen op een extensief podium uitdrukking konden geven aan hun artistieke kunnen. De ene hofnar op het podium werd afgewisseld door de andere ostentatieve idioot.

De enige die de kroon spande was een dansgroep waarbij souplesse en elasticiteit in de dansbewegingen opmerkelijk waren. Het zou organisatorisch beter uit de verf zijn gekomen indien de genomineerden ten overstaan van het publiek werden gelauwerd en als er van hun een diepte interview werd afgenomen. Dit alles werd aan het zicht onttrokken door op het podium bijzakelijkheden op te rekken tot een onafwendbare hoofdzaak.

Reacties

      Schrijf een reactie


      Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

      Register New Account
      Wachtwoord opnieuw instellen